Achter de wolken schijnt altijd de zon
Onze gast van vandaag ligt in het hospice Huizen te wachten op wat gaat komen. Getroffen door de woekerende verkeerde celdelingsziekte gaat Hans (geb. 1937) hard hollend achteruit. Hij lijkt vermoeider en suffer te worden en zijn krachten nemen dagelijks af.
Liesbeth (Coördinator van het Hospice Huizen) hoort dat ze heel graag nog eenmaal met z’n drieën een fijne dag beleven! Hans komt samen met zijn vrouw en dochter Sabrina, die overkomt vanuit Dubai ene worden door de ambulance (SAW) naar de Vaarwens gebracht.
Het is zwaar bewolkt en frisjes, want we zijn al zo gewend aan een opwarmend ochtendzonnetje dat nu achter de grijze massa schuilt. Dagschipper Ton en bootsen Corien en nieuwkomer Aleid zijn al vroeg aan boord om het schip klaar te maken en voor het eerst sinds tijden gaat de verwarming even aan. Even later is er pruttelende koffie, een zacht muziekje en gezelligheid aan boord. Het wachten is op Hans en zijn naasten.
Rond het middaguur meldt de ambulance zich en kan Hans met zijn vrouw Karin en dochter Sabrina naar de Vaarwens worden gereden op de brancard. Ook mantelzorger Adriaan en Hein & Bert van de Ambulancewens komen aan boord. Met medewerking van de havenmeester kon de ambulance een goede plaats krijgen. Eenmaal aan boord was er koffie (of een ander drankje) met een heerlijke versnapering. Na -een kort welkomstwoordje werd besloten om de trossen los te gooien en richting de Zaanse schans te varen.
Hans zat nog op de brancard en keek naar achteren dus werd er achteruit weg gevaren. Eenmaal op het Noordzeekanaal konden Hans en de familie mooi rondkijken en zaten ze uit de wind. Adriaan en Sabrina gingen het sturen uit proberen en wisten de Vaarwens naar de Wilhelminasluis te varen. Hans leek tevreden rond te kijken. Er was afwisselend een beetje zon, maar wel een stevige bries uit de NW-lijke hoek. Na de Wilhelminasluis moest worden gewacht voor de spoorbrug, voor Karin en Sabrina de kans om even voorop te zitten.
Corien en Aleid gingen de lunch klaar maken want het was reeds half twee. Na passage van die spoorbrug konden Hans en familie genieten van een heerlijke lunch die al varend werd genuttigd, waarbij Hans in een stoel aan tafel zat. De geuren van de Cacaofabriek en de Oliefabriek brachten een aparte Touch aan de lunch. De molens aan de Zaanse schans draaiden goed op de ferme bries en er waren heel wat toeristen aan het rondkijken bij de molens.
Bij de brug van Wormerveer werd gekeerd en de terugreis aangevangen. De lunch was genuttigd en de wind kwam nu schuin van achter in, dus een prima gelegenheid om weer voorop te zitten want de zon verscheen ook wat vaker. Hans was ietwat vermoeid geraakt van het eten, het motorgeluid, de wind en zon en hij had het moeilijk om zijn ogen open te houden. Daarom ging hij weer lekker onderuit op de brancard.
Aleid en Corien zorgden op de terugweg nog voor een hapje en een drankje. In de sluis kregen we gezelschap van twee binnenvaartschepen, hetgeen wat extra vermaak bracht. Ambulancechauffeur Bert liet zien dat hij ook een boot kon besturen en bracht de Vaarwens keurig naar de haven terug.
Rond vier uur werd de Vaarwens weer aangemeerd en na een foto bij de boot, werd afscheid genomen van Hans en familie. Ze hadden een mooie zondagmiddag met een prachtige vaartocht achter de rug. Dat neemt niemand Hans meer af!
Vaarwel Hans
Met dank aan alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.