Varen en verkoeling zoeken

Onze gast van vandaag is Bocke (geb. 1952) uit Surhuisterveen. Hij is door een hersentumor verlamd geraakt en wil nog graag een keertje varen voordat. De SAW wordt geregeld en de voorbereiding van de vaardag in werking gesteld, want het is ‘vijf voor twaalf’… Vandaag gaat Bocke al varen!

We staan aan de voet van een hittegolf, maar op het water is altijd enige verkoeling te vinden. Dagschipper Frouk en bootsen Henk en Riet uit Monnickendam zetten vlug alles open om de warmte uit het schip te krijgen. Na enige voorbereidingen zijn we er klaar voor.

Bocke en familie woont in Friesland en werd door SAW naar Amsterdam gebracht. Dat was dus een vroegertje, zeker voor Joost en Marianne van de ambulance want die moesten eerst uit Rotterdam komen. Bocke is vroeger timmerman geweest en heeft in de houthandel gezeten. Wat zijn ogen zagen maakten zijn handen. Ik wist dus eigenlijk al wat de bestemming werd…

Om kwart voor tien stond de familie al bij Kraanspoor, een super snelle rit dus wegens de vakantietijd. Bocke kwam de ambulance uit en was zeer geëmotioneerd. Ik begrijp dat zo goed, een knuffel en een hartelijk welkom doet dan zoveel. Heb dan altijd het gevoel dat de ziekte op de steiger blijft en we dan een hele mooi dag gaan maken met onze gast. De koffie was al aan het pruttelen en de Hema soesjes stonden al op tafel. Frouk hield een mooi welkom gesprekje waarbij Tara niet vergeten werd en zo hoort het ook, tenslotte ligt dat muntje van haar niet voor niets in de kiel.

De familie wilde graag naar de Zaanse schans en de trossen gingen los. Altijd lekker als je dan Frouk bij je hebt als schipper, want dat is haar thuiswater en ze weet heel veel te vertellen over de Zaanstreek. Aangekomen bij de houtzaagmolen ‘Het Jonge Schaap’ zorgde Riet eerst voor de voortreffelijk lunch, top Riet! Aangezien Bocke op de brancard ligt en gedeeltelijk uitval verschijnselen heeft, was het niet mogelijk voor hem om van het schip te gaan om met de rest van de familie de molen te kunnen bekijken. Daarom kwam een vrijwilliger van de molen met een schaalmodel om Bocke uit te leggen hoe de zaagmolen werkte. Wat een service!

Onderweg hadden we van Bocke gehoord dat hij gerookte paling erg lekker vond en wat doe je dan, dan haal je gewoon een paar palinkjes voor Bocke. Nou die gingen erin als een godswoord in een ouderling, hij smulde ervan. Inmiddels was het twee uur geweest en moesten we weer richting Amsterdam. Na de Wilheminasluis zijn we nog even aangemeerd om het oude sluisje te bezoeken Daarna was het tijd om de marinehaven weer op te zoeken.

Het onvermijdelijke emotionele afscheid was aangekomen, om daarna de lange thuisreis terug naar Friesland te beginnen. Ook dit was weer een heel bijzondere Vaarwens met hele lieve mensen. Bocke Carpe diem Bocke, pluk elk mooi moment en geniet ervan zo lang mogelijk....

Vaarwel Bocke

Met dank aan alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.