Kiezersbedrog
De politieke paratijen in de gemeenteraad hebben een motie aangenomen waarin zijn het gemeentebestuur oproepen om met de provincie in gesprek te gaan de stikstofcrisis te de-escaleren. Alleen Groen-Links en de PvdA waren tegen. Die motie klinkt sympathiek. Ruzie kent vaak alleen maar verliezers. De partijen die deze motie hebben ondersteund verliezen echter uit het oog wat er feitelijk aan de hand is.
In de 60-er jaren van de vorige eeuw is in de Zeevang een ruilverkaveling uitgevoerd. De manier waarop boeren toen werkte kon niet meer. Het was veel te arbeidsintensief en bracht te weinig op. Belangrijkste reden was dat het overgrote deel van het land alleen via water bereikbaar was.
Dat was tijdrovend en maakte het onmogelijk om met moderne apparatuur bij het land te komen. De polder is toen zo herverkaveld dat boeren hun land “per as” konden bereiken. Daarvoor zijn vele nieuwe boerderijen gesticht en wegen in de polder aangelegd. Voor die tijd een goede zaak Boeren konden groeien van 10-20 koeien naar 40-60 koeien en kregen veel betere bedrijfsomstandigheden.
Daarna ging het mis. Het overgrote deel van de boeren heeft gekozen voor een veel verdere intensivering, ook na verplaatsing uit de woonkernen. Veel meer koeien. 150-200 Is een “normaal” bedrijf. Verdergaande mechanisatie met veel grotere en zwaardere tractoren en andere apparatuur.
Een groot deel van de percelen is onderbemalen. Veel meer dan in vergelijkbare veenweidegebieden in Zuid-Holland het geval is. Dit alles, en dat moet ook gezegd worden, met instemming van de provincie en andere betrokken overheden. Ook de banken hebben dit ondersteund, of moet ik zeggen afgedwongen.
Hoe je het ook wendt of keert, het was en is een keuze van de betreffende boeren. Er zijn ook boeren in de Zeevang die andere keuzen gemaakt hebben.
Het gevolg van de keuze die boeren hebben gemaakt om zo te intensiveren zijn drastisch. Ik noem er een paar. Door de onderbemalingen klinkt het veen in. Het gevolg is een flinke uitstoot van CO2, waarvan we allang weten hoe slecht dat is voor het klimaat.
Veel meer koeien per hectare betekent meer mest en meer uitstoot van stikstof. Weilanden waar boeren vrijwel alleen Engels raaigras hebben, betekent dat weidevogels daar zich daar niet of nauwelijks kunnen voortplanten. Zwaardere machines betekent dat de bodem “verdicht” en het leven in de bodem onmogelijk wordt.
Dit in een situatie waarbij het overgrote deel van de Nederlandse landbouwproducten voor de export is. Wat hier achterblijft is milieuschade en vernietigde natuur.
Laten we geen krokodillentranen huilen en zeggen dat we dit nog maar recent weten. Dit is al tientallen jaren bekend. Desondanks bleef een groot deel van de boeren in de Zeevang doorgaan met intensiveren.
De motie die de gemeenteraad heeft aangenomen negeert deze situatie volledig. Hij wekt op de minst de schijn dat boeren “zo zielig zijn”. En dat we doorgaan met pappen en nat houden.
Zeker ook in de Zeevang zullen intensieve boeren hun bedrijf drastisch moeten aanpassen. Een redelijke tegemoetkoming van de maatschappij kan daarbij horen. Maar zeker ook een bijdrage van de betreffende boeren die willens en wetens keuzes hebben gemaakt waarvan ze drommels goed wisten wat de gevolgen voor natuur en milieu waren.
Toeleveranciers, afnemers van hun producten en de agrarische financiers horen uiteraard ook hun bijdrage te leveren. Niet alleen de lusten, maar ook de lasten.
Het zou de gemeenteraad van sieren als het op die manier die ik hierboven schets het gesprek met de provincie en de boeren aan wil gaan. De motie roept helaas een heel ander beeld op en is dan ook niets meer en niet minder dan kiezersbedrog.
Rob van Gerve
Warder, 18 augustus 2022