Een ‘vestinkie om’ met…..

‘Een ‘vestinkie om’ met lokale inwoners, omdat die allemaal wel een verhaal hebben wat alleen wij binnen de vestingmuren zo goed kunnen begrijpen. We spreken af op een favoriete plek naar keuze in onze stad, waarna we richting de vesting lopen. Daar begint het ‘vestinkie om’, waarin ik mijn medewandelaars beter leer kennen door hun vertellingen. Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.

Babiche Tervoort

Onder toeziend oog van de kaasdragers, voor de Waag, wacht ik op Babiche. Ze ziet me staan, zwaait door het raam en loopt naar me toe. Via de Bierkade lopen we langs het Bagijnenland de Westervesting op. Terwijl we richting Grote Kerk lopen, vraag ik aan Babiche wat de reden was dat we onze wandeling zijn begonnen op de Kaasmarkt.

Stad en land

“Het viel mij op toen wij hier net kwamen wonen, dat er mensen foto’s maakten van ons huis. Als je vanaf de Kaasmarkt richting ons huis loopt, aan het begin van de Graaf Willemstraat, loop je op een aantrekkelijk aangezicht af”. Babiche en haar vriend Thijs wonen hier inmiddels vijf en een half jaar. Vanuit Amstelveen zochten ze samen naar een nieuw thuis. Thijs wilde eigenlijk terug naar Warder, waar hij een deel van zijn jeugd doorbracht, maar Babiche wilde terug naar Amsterdam, waar zij eerder woonde. De gulde middenweg bracht het duo naar Edam, waar een goede balans bestaat tussen stad en platteland.

Bakkerij

Het aantrekkelijke inkijkje richting haar huis wordt gekarakteriseerd door de windwijzer op het dak met daarachter de top van de Speeltoren. “Die windwijzer lag opeens in onze tuin, toen de schilder ons huis aan het schilderen was. Het was ons nog niet eens opgevallen dat die op ons dak stond. Dat gebeurde pas toen de schilder hem met zorg aan het oppoetsen was en het verhaal vertelde over de vorige bewoners van het pand, dat toen nog dienst deed als bakkerij. Zij hadden de windwijzer cadeau gekregen voor bewezen diensten. Na dat verhaal is de windwijzer met zorg teruggeplaatst.

Wapen van Edam

Daarnaast karakteriseert het pand zich door het opvallende rode schild aan de gevel met het wapen van Edam. Dat schild heeft een leuk achterliggend verhaal. “Toen wij het huis kochten hing er een ander schild aan de gevel met een afbeelding karakteristiek voor de bewoners in het kader van “650 jaar Edam”. Dat schild is door de vorige eigenaren meegenomen toen wij eenmaal onze intrek deden in het pand. De lege plek met de boorgaten, moest eigenlijk opgevuld worden. En toen kwam mijn schoonmoeder met dit eigengemaakt schild.”

Door het oog van de lens

Babiche heeft oog voor mooi beeld, omdat ze naast marketing strateeg ook fotografe is. Toen ze ruim vijf jaar geleden in Edam kwamen wonen, was ze bezig met de afronding van haar opleiding aan de Fotoacademie. Het was een schoolopdracht die haar naar de modezaak ‘Mode Only Ladies’ in de Kleine Kerkstraat bracht. De locatie van de winkel, de lichtinval en een modeshoot boden de exacte uitdaging die ze nodig had. Dat experiment mondde uit in een fijne samenwerking tussen beiden, tot op de huidige dag.

“Ik ben een echte bouwer!”

Inmiddels is ze bestuurslid van Kaaspop en het Edams Museum. Als ‘coördinator publiek’ duikt ze graag in de communicatie, de uitstraling, de interne communicatie en een compleet nieuwe huisstijl, voor het Edams museum. Zo werkt ze voor het Edams museum ook aan een toekomstbestendig communicatieprogramma. Ook werkt ze nauw samen met cultuur-coördinator Frank Bond voor de gemeente Edam-Volendam, om een platform te maken waarin álle kunst en cultuur binnen de gemeente op de kaart wordt gezet. Op deze manier wil ze bouwen aan een profilering van cultureel Edam-Volendam. In het klein doet ze dat ook graag voor ondernemers binnen de gemeente, waarbij ze fotografie inzet om de externe communicatie een duidelijk beeld te geven. Babiche komt uit de commerciële wereld en het bankwezen en is met haar deskundigheid altijd op zoek naar die plekken waar zij net het verschil kan maken. “Ik ben een echte bouwer!”, deelt ze met mij als we langs het bouwterrein van de Baandervesting lopen, waar wordt gebouwd aan een nieuw project op historische grond.

Vrijwilligerswerk

Daarnaast heeft Babiche oog voor de historische en culturele schoonheid die Edam te bieden heeft. En ze heeft op ludieke wijze de Edammers en hun activiteiten in haar hart gesloten. “Toen we hier net kwamen wonen zijn we samen achter de bar gaan staan tijdens Kaaspop. Op deze manier konden we als vrijwilliger bijdragen aan een gaaf muzikaal festijn en zo leerden we snel de Edammers kennen!” Ook vindt ze het belangrijk dat de vele vrijwilligers van het Edams Museum zich herkennen in de uitstraling en de nieuwe tentoonstellingen en exposities. “Zij zijn immers de drijvende kracht die in hun vrije tijd met passie kennis en enthousiasme delen”. Zo weet ook Babiche, die een heel groot deel van haar kwaliteiten en werkzaamheden in haar functies vrijwillig deelt, dat je het zonder vrijwilligers niet redt. En die verdienen de grootst mogelijke ondersteuning.

Verrassende levendigheid

Op de vraag waar Edam voor staat geeft Babiche aan: “De rust van het landelijke, de schoonheid van het historische in combinatie met een verrassende levendigheid”. Daarnaast benoemt ze ook het laagdrempelige element van de Edammers onderling. “Hoe ik destijds zo makkelijk contact kon maken zegt veel over de Edammers!”

Welkome stadsgenoot

En zo zijn we de vesting rond en lopen we vanaf de Grote Kerk over de Matthijs Tinxgracht weer terug naar de Kaasmarkt, naar het favoriete inkijkje van de Graaf Willemstraat. Een bijzonder verhaal over een verhuizing naar Edam en een verrijking van de stad door nieuwe stadsgenoten die enthousiast willen helpen om de levendigheid en het culturele erfgoed van Edam te bewaren en te onderhouden.

Karen Schilder-van der Vermeer