Uit de KUNST! Liesbeth Beets met haar gehaakte monsters
Kunst kan van alles zijn; een spontaan idee, diepgaand, mooi, discutabel… Maar het is altijd iets persoonlijks omdat het van binnenuit komt. In deze rubriek kunt u lezen wat de maker heeft bewogen om dit te maken. Maakt u ook iets kunstzinnigs, dan horen wij graag uw verhaal. U kunt zich aanmelden bij de redactie: 0299-315370 of stadskrant@wxs.nl Aan het eind van de serie komt er tijdens de Kunstmaand een tentoonstelling met alle deelnemers. Tekst Carla Knelange, foto Marianne Jonkman-Klok
Liesbeth Beets met haar gehaakte monsters
“Ik heb geen geraniums en kan daar dus ook niet achter gaan zitten”. Een typerende uitspraak van Liesbeth Beets (juf Beets). Jarenlang gaf ze tekenles op de voormalige Coornhert Mavo in Edam en bracht ze haar cursisten thuis of op locatie de eerste beginselen bij van tekenen, schilderen, etsen en het werken met keramiek. Inmiddels is Liesbeth Beets 84 jaar jong maar ze is nog even creatief als altijd. En nog steeds in voor wat nieuws. ‘Fotografisch etsen’, dat is wat ze nog wel zou willen leren maar daar is veel speciaal apparatuur voor nodig. Dus dat moet nog even wachten.
Heel veel voorwerpen van keramiek en heel veel tekeningen, etsen en schilderijen. In de huiskamer en het atelier van Liesbeth Beets kom je ogen te kort. Dat wat het meest in het oog springt zijn haar zogenoemde ‘haakbeesten’: gehaakte monsters variërend van vijftien centimeter tot een meter groot en in allerlei bijzondere vormen en kleuren. De monsters hangen, liggen en staan overal: in de hal - ‘dat zijn mijn huisbewaarders’ -, in de woonkamer en op de bovenverdieping. Een hele bijzondere en vooral bonte verzameling.
Draken
Het haken van deze draken begon jaren geleden met een heel klein roze draakje voor haar oudste kleindochter. “Het beestje mocht best een beetje eng zijn maar hij had een heel lief gezichtje. Gewoon een lekker gek knuffeldier. En vanaf dat moment ben ik steeds meer van die draken gaan haken. Ik heb altijd ideeën die opeens in mijn hoofd opkomen en dan begin ik gewoon.”
Grote poten
In de woning van Liesbeth zijn tientallen gehaakte monsters te vinden. Wat opvalt is dat de meesten grote poten hebben. “Ja, daar houd ik van. Grote poten. Dat vind ik leuk om te maken. En velen hebben een grote kam op hun hoofd of op hun rug. Het ontstaat terwijl ik aan het haken ben. Of ik een lievelingsbeest heb? Ze hebben allemaal wel iets speciaals en alle monsters hebben hun eigen verhaal, maar als ik echt zou moeten kiezen vind ik de Maria Magdalena met haar zalfpot goed gelukt. Wat geldt voor al mijn werken, ik ben niet snel tevreden. Het kan namelijk altijd beter. Maar deze gehaakte Maria Magdalena vind ik mooi én grappig, want ze ziet er een beetje uitdagend uit.”
Blote vrouwen
Eigenlijk kan Liesbeth alles maken wat ze in haar hoofd bedenkt. “Ik vind het inderdaad heel leuk om verschillende technieken uit te proberen. Ik heb ook nog een tijdje sjaals gehaakt met gekke afbeeldingen zoals een met daarop wat blote vrouwen. En die heb ik ook wel zelf gedragen. Ja natuurlijk draaien sommige mensen dan hun hoofd om, maar daar heb ik nooit veel om gegeven.”