Vastplakken
Al meer dan 30 jaar ben ik de hulp van Sinterklaas. Tóen nog met dikke rode lippen, grote oorbellen en vooral ..een roe! Daar moest ik zoveel mogelijk kinderen mee slaan en aan het eind van ons bezoek ging er standaard een stout kind mee in de zak. Ja …tot buiten de zaal, zodat er veel paniek ontstond bij de achtergebleven kleintjes.
Méé naar Spanje! Dát zal ze leren! Kinderen báng maken, dat hoorde bij de taak van Zwarte Piet, naast het uitdelen van de vele kadootjes natuurlijk!
Als ik die fratsen in de huidige tijd zou herhalen, dan was ik mijn leven niet meer zeker, vermoed ik. Kreten als: “”Ik weet waar je woont, hoe durf je mijn lieve kind een trauma te bezorgen, ik snij je keel door motherfucker”” en meer van dat soort liederlijk taalgebruik zou ik naar mijn hoofd geslingerd krijgen. De tijden zijn veranderd. “Iemand van kleur”” als Piet, dan kan nu dus niet..meer.
Sinds vorig jaar kruip ik in de huid van (de róetveeg huid wel te verstaan!) van de hulp van Sinterklaas in mijn hoedanigheid als Opa-Piet.
Mijn kleinzoon vindt het prachtig. Eigenlijk ben ik zijn Opa-Brómmer, maar sinds hij weet dat ik de Sinterklaas elk jaar mag helpen, noemt hij mij Opa Piet. Ik heb hem uitgelegd dat er, door corona, heel veel Pieten ziek zijn achtergebleven in het kasteel van de Sinterklaas in Spanje. Op de corona-afdeling van het kasteel, natuurlijk. En dat Sinterklaas daardoor heel veel handjes tekort kwam om alle kadootjes bij de kinderen in Nederland thuis in de schoentjes te kunnen stoppen.
Dat Sinterklaas, daardoor wel wat húlp kon gebruiken. En dat er op de site van de Sint een oproep heeft gestaan, waarin hij vraagt of er misschien een paar opaas wat tijd kunnen vrijmaken om hem uit deze penibele situatie te helpen. Mijn kleinzoon snapte álles, behalve het woord penibel. Maar dat komt later wel, als ie groot wordt. Nu is ie nog klein en hij gelooft heilig in de Sinterklaas maar óók in zijn Pieten. In wélke kleur dan ook!
En dat zijn Opa Brommer, na een klein examen pepernoten strooien (dat was wél een voorwaarde van de Sint!) nu als opa Piet de Sint mag helpen doet hem glunderen van trots. Mijn kleine man woont in Amsterdam en zit daar dus ook op school. ”Ik ga het aan de juf vertellen!”, meldde hij enthousiast! Daar zijn ze vast jaloers op mij dat ik zo’n stoere opa heb!”, zei hij met een brede smile op zijn gezicht.
Vanochtend kwam hij zijn schoentje brengen, want de Sint komt vandaag in het land. Hij had er ook een briefje in gedaan. Met hanenpoten, hij kan nog niet zo goed schrijven, had hij er ook een soort van verlanglijstje van gemaakt. Samen namen we de tekst nog even door, want het zóu kunnen dat de létter Piet het misschien niet zou kunnen ontcijferen.
Bovenaan het lijstje stond met grote letters: een dikke tube super sterke lijm! “Wat moet je daar nou mee?” vroeg ik hem nieuwsgierig.
Hoewel ie in Amsterdam woont, had hij óók gehoord van alle protesten tegen de komst van Zwarte Piet in Volendam en daar had hij een even simpele als actuele oplossing voor gevonden. “Met die tube lijm, opa, gaan we álle demonstranten op de dijk, die het mooiste kinderfeest van het jaar voor ons verpesten, oppakken en aan de boot van Sinterklaas vastplakken!”
“Geniaal plan!”, dacht ik, vol trots op mijn kleine held. “En dan?” vroeg ik nieuwsgierig. “En dan laten we ze nét zo lang vast kleven aan de boot, tot de Sint weer terug gaat naar zijn kasteel in Spanje. “Zeg maar net zoals je vroeger mee moest in de zák naar Spanje?, zei ik begrijpend. “Ja, zei hij met een triomfantelijk lachje, maar dit wordt toch anders!” “Oh, hoe zo dan?”” vroeg ik nieuwsgierig.
”Nou”, grinnikte hij tevreden, als de Sint terugvaart met zijn boot naar Spanje en hij komt aan in de Golf van Biskaje ….dan laat de lijm los!
Dankzij mijn slimme kleinzoon hebben we zondag dus een vrolijke, veilige intocht van de Sinterklaas en ál zijn Pieten…in wélke kleur dan ook!
Geniet er van met volle teugen, want deze intocht zal ons nog heel lang heugen!
A.H.A.
10-11-2022