Strips van Straks (deel 2)

Aandachtig lezen en aandachtig kijken ineen

Deel 2 – Een pleidooi voor een nieuwe toepassing van een uit het oog verloren medium

Door Frank Bond

Art Spiegelmans punt is helder: in strips kan een juist gebruik van beeld met een minimaal gebruik van tekst toch optimaal communiceren. Als vernieuwer in het genre weet Art Spiegelman van wanten en kan hij de taal van strips (comics) duiden als geen ander. Zijn combinatie van humor, ironie en intertekstualiteit is misschien wel ongeëvenaard. Aan de hand van zijn argument hierboven kan ik een mooi bruggetje maken naar zijn recensie in stripvorm uit 1987 over de biografie over Winsor McCay ‘A History of Winsor McCay’ (afbeelding 2). Het is handig dat hij hierin nota bene ook verwijst naar de strip die we net als voorbeeld hebben gebruikt.

Spiegelman doet hier heel veel ineen. Hij gebruikt het medium om het medium te analyseren en de zeggingskracht ervan kracht bij te zetten. Het duidelijke gevecht van de verteller in de strip (Spiegelman zelf) tegen de informatieve tekstballonnen is dubbelop, omdat het kritiek geeft op de biografie over Winsor McCay die teveel tekst bevat en te weinig striptekeningen. Maar het doet meer. De strip geeft tevens de strijd van striptekenaars weer om de juiste balans in tekst en beeld. Dat is precies waar McCay een meester in was. Tot slot is de clou, dat de verteller wakker schrikt door de overweldigende tekstballonnen, een verwijzing naar die typische wakker-word-clous uit McCays Nemostrips. Hilarisch en ongekend wat Spiegelman hier in het bestek van enkele plaatjes aan informatie, verwijzingen, reflecties en kritiek weet te realiseren. Dit kan werkelijk alleen in strips! De aandacht die hiervoor nodig is omvat het aandachtige lezen en het aandachtige kijken (en in dit geval ook wat kennis van het onderwerp) met groot effect.

Klik hier voor het hele artikel op de site van enClave.