Verklaring Rob Claucke waarom hij na een maand weer uit de gemeenteraad stapt

Een paar maanden geleden stemden 27 van de hier aanwezige raadsleden tegen mijn benoeming als commissielid van PB21. Ik voldeed aan alle wettelijke eisen. Niets maar dan ook niets stond mij in de weg. En 27 raadsleden hielden mijn benoeming op ondemocratische wijze tegen. Omdat ik naast mijn andere werkzaamheden ook journalist ben. Ik wilde mijn bijdrage aan deze maatschappij – aan deze samenleving – via het politieke debat vormgeven maar de raad gaf mij daar geen kans voor.

Zeven partijen gaven aan dit niet te willen, waarvan de gehele coalitie alsmede de VVD – Hoe liberaal kan je zijn -, D66 en Leefbaar Purmerend. Op een gegeven moment realiseerde ik dat het niet meer om mij ging maar meer om de eventuele precedentwerking die hiervan kan uitgaan.

Straks is het de bakker om de hoek die niet toegelaten wordt omdat hij politiek actief wilt worden. Moeten we dit wel willen in mijn Purmerend, vroeg ik mij af en legde dit voor aan de minister om dit raadsbesluit te laten vernietigen. Deze gaf aan dat zij zeer hecht aan de vrije beleidsruimte van de gemeenteraad en wilde het om die reden niet vernietigen.

Deze gemeenteraad heeft zijn mond vol over gelijke behandeling van eenieder die zich in Purmerend bevindt en begeeft. Artikel 1 van de grondwet is zelfs in regenboogkleuren op een muur bij het station geplaatst.

Afgelopen april besloot de gemeenteraad dat er in het stadhuis een symbool of kunstwerk moest komen dat zichtbaar en permanent verwijst naar de grondrechten, zoals die zijn vastgelegd in de 23 artikelen van de Grondwet. Ik constateer dan ook dat 27 raadsleden hun monden vol hebben over gelijkheid en grondrechten maar in mijn geval toch anders acteren. Deze gemeenteraad, de 27 raadsleden van de zeven partijen, deden dat schaamteloos.

Met deze wissel wilde onze partij, PB21, een statement maken. Als het niet linksom kon dan doen we het rechtsom. Een statement die laat zien dat, u als gemeenteraad, een inwoner die politiek actief wenst te worden en wil deelnemen aan het politieke debat niet zomaar kan uitsluiten.

Ik noem dat een ‘cancel cultuur’, ‘annuleercultuur’ of ‘afrekencultuur’. Oftewel een vorm van ostracisme. Wij hebben nu ons statement gemaakt en Dhr. Poppelier zal het stokje weer van mij overnemen eind december. En mocht er in de toekomst een plaats als commissielid bij onze partij openvallen dan zal ik mij opnieuw kandidaat stellen. Het is dan verder aan u – als raad – om te kijken wat u er dan mee doet.