Toch mist Snaar iets in het dorpsverhaal.
Voordat de grote massa naar Volendam werd gelokt, de pré-beun-historie, was het een grappig dorpsfeest. Vorige eeuw of zo.
Maar dat was in de 21 eeuw de financiële afdeling van Kermis Volendam niet voldoende, er moest meer publiek komen.
Publiek, dat met flink wat reclame tot ver buiten de klaphekken (social media) en ruim voor kermistijd, werd geïnformeerd, met Jan Smit als publiekstrekker.
Gevolg: busladingen froimdeleui en Jan Smitfans kwamen hierheen, alle B&B’s en overige logeermogelijkheden werden volgeboekt en hoppa!
Het was opeens geen dorpsfeest meer, maar iedereen uit heel VerNederland was van harte welkom op die tot ver buiten het Universum beroemde kermis, dat als een ‘event’ werd uitverkocht.
Nu zetten ze zelfs twee tenten neer, waarvan er eentje groot genoeg is voor de hele bevolking van Edam. Zesduizend man kan erin. Alsof we dat zo graag willen. En de dorpstent van Slobbeland, op een schitterende locatie aan het water, laten we - ‘loyaal’ als we zijn - zomaar links liggen. Erg sneu.
Was het niet zo dat je kermis vooral BUITEN viert, met een tocht langs alle kroegen? Zwervend en zwierend van hot naar her?
Nu is het lang van tevoren reserveren, dure kaarten kopen, flink betalen, duur bier in plastic flut en maar zwaaien met je telefoon aan je hand vastgeplakt, goed voor minstens een miljoen foto’s om internet flink te overbelasten.
In feite was die hele traditie uit de vorige eeuw al door ons eigen gedrag om zeep geholpen en nu vindt opeens niemand er meer wat an.
Tsja, Snaar had al zo’n ervaring in Edam, maar ook hier: het voelt gedateerd. Het is afgezakt tot verdienmodel.
