Naar de inhoud

Nog even de wind door de haren…

Bron: Vaarwens

We krijgen een spoedwens binnen voor Wil ( geb. 1950) en haar dochter Krista schrijft het volgende; “Mijn moeder is inmiddels erg beperkt. Haar hele rechterkant is uitgevallen. Ze kan ze nu helaas niet eens meer staan. Ze is beperkt tot zitten en liggen en met alles heeft ze hulp nodig. Ze wilde graag nog een keer varen. Mijn vader en moeder wensen samen nog even lekker de wind in hun haren te voelen wapperen en te genieten van het moois wat het water altijd te bieden heeft.” Vandaag gaan we dat doen!

In Amsterdam schijnt de zon, terwijl elders het verkeer last heeft van natte sneeuw en onder ongein. Dagschipper Bert en boots Pam zijn al vroeg aan boord. Ook aspirant schipper Niels is aanwezig om een vaarwens dag te ervaren. Gezellig maken ze samen het schip klaar en dan is het wachten om de WensenAmbulance Noordholland die met Wil uit Kudelstaart moet komen.

Wat een mooie dag! Om iets over tienen meldt de WensAmbulance zich met Wil en haar man aan boord. Dochters Krista en Arianne volgen op de voet. Aan boord wacht de koffie met een lekker soesje en iedereen is blij verrast om op zo’n mooi schip te komen. Schipper Bert verwelkomt de familie en in overleg besluiten we richting de Zaanse Schans te varen. Bij de scheepswerf naast de Marina Amsterdam liggen grote schepen voor reparatie en onderhoud. Dat maakt indruk en geweldig om het zo van dichtbij te bekijken.

Wil ligt op de brancard vlak bij het raam en geniet met volle teugen met het geroezemoes van de familie om haar heen. We varen richting de Zaan en de sluis draait vlot voor ons. Iedereen geniet van de mooie geveltjes aan de Zaan. We maken vast bij de houtzaagmolen ‘Het Jonge Schaap’. De molen draait gelukkig want er staat een mooi windje. Dat blijft toch bijzonder om de molen in werking te zien. Eerst genieten we van de lunch en worden er leuke verhalen uitgewisseld.

Na de lunch gaat de familie de molen bezoeken, alwaar ze hartelijk ontvangen worden door de vrijwilligers van de molen. Wil blijft aan boord en moedigt de dochters aan om de molen te bekijken, want zij heeft de molen jaren geleden al bezocht. Opa Nico vindt het spannend maar heel leuk om op de terugweg te sturen.

Het gaat hem goed af, want in zijn jonge jaren heeft hij bij de Marine gezeten. We maken nog een rondje door de Houthavens, waar nu allerlei appartementen te bewonderen zijn. Bert vaart een smal kanaaltje in tussen huizen door. Je kijkt gemakkelijk bij de mensen naar binnen en we worden vriendelijk toe gezwaaid. Achteruit er ook weer uit gevaren, want keren kan niet. Wat een belevenis!

Er kwam vandaag ook een nieuwe vaarvrijwilliger aan boord, Niels Scholman. Hij gaat ook schipperen en we hebben met z’n allen gezegd: ”je bent geslaagd Niels!” Varen zit Niels in het bloed en hij is blij om iets voor de medemens te kunnen betekenen. Tegen vier uur meren we weer aan bij Marina in Amsterdam en inmiddels regent het iets. Het is daarbij ook echt koud geworden. Het was een fijne dag met elkaar en wat een warm gezin. Wil en Nico met hun dochters, wij wensen de hele familie veel sterkte en kracht toe in deze kostbare tijd.

Vaarwel Wil

Met dank aan alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.

1 reactie

Nog 1000 van de 1000 tekens

Je e-mailadres wordt niet getoond en alleen gebruikt om je op de hoogte te houden van antwoorden.

  • @Snaar
    "Verslaving – maakt niet uit waaraan – komt voort uit innerlijke onvrede met jeZelf en daardoor met alles."

    Beetje onzin.
    Recreatief gebruik kan tot verslaving leiden. Of het tot verslaving leidt hangt af van de bedrading van de hersenen of misschien wel genen.
    Genoeg mensen met innerlijke onvrede met zichzelf en alles raken niet verslaafd omdat ze er gewoon geen aanleg voor hebben.