Riva Bon droomt van turnen op de Olympische Spelen van 2028 in Los Angeles

Wat betekent het in een gezin als een kind de passie én het talent heeft om ver te komen in een bepaalde tak van sport? Wat moet je daarvoor doen of juist laten? Is ‘opofferingen’ een zwaar woord?

Aan tafel met de 12-jarige Riva Bon, moeder Dominique Beets en oma Marieke Kamerling. In huis zijn ook zus Senna en broer Enzo, resp. 16 en 19 jaar oud. Sport speelt een grote rol in huize Bon: Riva turnt, Senna en Enzo gaan vier avonden per week naar Purmerend om te kickboksen. Vader Adriaan Bon werkt in Nijkerk, is vaak laat thuis. Dominique is eigenaar van de gelijknamige kapsalon in Oosthuizen. Een druk gezin dus.

Steeds meer uren turnen bij Mauritius

Dominique: “Riva was 8 toen ze ging turnen bij de Beukers in Edam, na een jaar stapte ze over naar Mauritius in Volendam waar trainer Martin Franken al gauw haar talent zag. Langzaamaan slopen er steeds meer uren in trainen, heen en weer rijden, organiseren, maar wij stellen ons op het standpunt: zolang Riva het leuk vindt, dan zetten wij ons in. ‘Wij’ zijn dus oma Marieke, af en toe Adriaan, Enzo, ikzelf.

Een paar jaar geleden was het lastiger dan nu. De andere twee kinderen zijn behoorlijk redzaam geworden, zijn erin gegroeid en gelukkig zijn zij helemaal niet jaloers op Riva. Zij is de jongste, het zou veel moeilijker zijn als zij de oudste was. Die situaties ken ik ook. Nu verloopt het allemaal vrij soepel. En dat er dagen zijn dat ik drie keer op en neer naar Volendam rijd, dat is dan maar zo. Ik zie het niet als een opoffering, wel als het meewerken aan kansen voor onze dochter.”

Oma Marieke

Marieke Kamerling springt veel bij, brengt of haalt haar kleindochter op afgesproken tijden. En daarnaast verleent zij allerlei hand- en spandiensten. “Ach ja, ik heb er niet zoveel erg in. Ik doe gewoon wat nodig is. Mijn auto rijdt bijna vanzelf naar Volendam. Dominique heeft natuurlijk ook nog de kapsalon, een beetje hulp in de zijlijn vind ik dus heel normaal en ik geniet ervan. Senna en Enzo zijn snel zelfstandiger geworden door twee werkende ouders. Zij pakken dingen nu zelf op.”

Omgaan met druk en drukte

Dominique vult aan: “Zoals gezegd, gaan we inmiddels soepel om met druk en drukte. Ik voel wel dat het nodig is om juist als gezin met elkaar wat te doen. Er gaat heel veel liefde, tijd en aandacht naar Riva, maar er zijn er nog twee. Dus zoeken we ook activiteiten die we allemaal leuk vinden zoals een uitje.” Op de vraag aan Senna wat het voor haar betekent om een getalenteerd zusje te hebben, geeft ze aan dat het weleens lastig is in de vakanties, want Riva mag maar 3 weken op vakantie in de zomer, de andere weken wordt er getraind. Het is vooral improviseren en regelen. Dat geldt ook voor verjaardagen en uit eten gaan, want trainen gaat altijd door.

Jong Oranje

Riva vertelt over de Talentpool met wedstrijden in Heerenveen en Den Haag. Hieraan doet zij mee om limieten te halen die haar toegang kunnen geven tot Jong Oranje. Daarnaast turnt zij internationaal omdat er te weinig wedstrijden zijn in haar leeftijdsklasse. Hier gaat het niet om het winnen, maar om de eigen ontwikkeling te zien. En dan volgt een opsomming van trainingsarbeid.

Als scholier op het Don Bosco College mag ze hierin veel uren steken. Alleen op woensdag heeft ze de hele dag les, op de andere schooldagen traint ze 3,5 tot 6 uur per dag bij Mauritius. Op zaterdag niets, op zondag weer 3,5 uur in de trainingshal. Dominique: “Kinderen kosten geld, niks mis mee. Maar wat zou het mooi zijn als er naast onze eigen financiële input sponsoring komt. Riva’s doel is om in 2028 te turnen op de Olympische Spelen in Los Angeles op vloer en balk. Daar zijn heel wat euro’s voor nodig. Zij is dan 18 jaar, heeft ambitie, energie, discipline, lef en doorzettingsvermogen, passie en talent.” Alle ingrediënten zijn er. Riva, go for it!

Foto en tekst Yvonne Jonkman: Dominique, Marieke, Riva. Zittend Senna en Enzo.