Uit de KUNST! Negentigjarige Truus Swiebel met haar tekeningen en schilderijen

Kunst kan van alles zijn; een spontaan idee, diepgaand, mooi, discutabel… Maar het is altijd iets persoonlijks omdat het van binnenuit komt. In deze rubriek kunt u lezen wat de maker heeft bewogen om dit te maken. Maakt u ook iets kunstzinnigs, dan horen wij graag uw verhaal. U kunt zich aanmelden bij de redactie: 0299-315370 of stadskrant@wxs.nl Aan het eind van de serie zijn de deelnemers en hun kunstwerk te zien op 21 en 22 oktober tijdens Kunst Kijken in de PX te Volendam. Tekst en fotografie: Marianne Jonkman-Klok.

Naast de voordeur van Truus Swiebel hangt een door haar beschilderde schep, versierd met bloemen in de typische Hindeloopen schilderstijl. Aan deze houten handschep heeft Truus dierbare herinneringen. “Ik ben geboren op het vuurtoreneiland bij Durgerdam”, vertelt ze. “Ik werd ook wel de stoere dochter van de vuurtorenwachter genoemd, omdat we door weer en wind met een roeibootje naar het vaste land moesten roeien. De houten schep gebruikte ik om water uit de boot te hozen.” Op het eiland begon ze al met tekenen, haar eerste tekenboek kreeg Truus toen ze twaalf jaar oud was.

Haar vader tekende ook en hij zei tegen haar: ‘Je moet goed kijken, dan zie je hoe mooi de wereld is, daar mag je best wat van tekenen’. Van haar moeder kreeg ze een boek met tekenvoorbeelden en zo is Truus begonnen. Alle tekeningen en schilderijen zijn bewaard gebleven en de kleindochter van Truus heeft ze gedigitaliseerd en heeft er twee prachtige boeken van gemaakt. “En er komt nog wel een derde,” lacht ze, “want ik heb natuurlijk niet stil gezeten.”

Altijd maar willen tekenen

Al op de lagere school tijdens de tafel van acht, maakte ze poppetje van alle achten. Bij de naaiopleiding wilde ze liever alleen haar eigen ideeën uitwerken in plaats van volgens de patronen werken. En later bij de beoordeling van een cursus creatief schrijven werd haar vertelt: “Je hebt het prima gedaan, maar we denken dat je ook heel goed kunt tekenen”. Dus ging Truus teken- en schilderlessen volgen op De Trekschuit in Amsterdam, waar ze later zelf ook cursussen ‘creatief op papier’ ging geven.

Wat is maak is voor vreugde

“Je vermeldt toch wel dat ik bijna 90 jaar oud ben he?” informeert Truus. Ze is trots op haar leeftijd en tegelijkertijd belemmert het haar. Bijvoorbeeld omdat ze geen veldboeketjes meer kan plukken om na te schilderen. “Ik hou van bloemen en de natuur. Wat ik maak is voor vreugde, vaak met een boodschap of een groet.” De kleindochter van Truus is grafisch vormgever en maakt ansichtkaarten van de kunstwerken. “Ze heeft de creatieve genen van haar oma,” zegt Truus trots, “ik zeg haar vaak: wat jij daar ziet dat zie ik ook.”

Dat dondert allemaal om!

Als we tijdens een kopje kaneelthee haar boeken doorbladeren dan zien we dat Truus heel veel verschillende dingen heeft gemaakt in haar leven. Tekeningen met houtskool, pentekeningen met Rembrandt- en Oost-Indische inkt, papierknipkunsten, etsen, schilderen met aquarel en olieverf. “Behalve perspectieftekenen, daar bakte ik niets van” lacht ze. “Dan had ik mijn best gedaan op een tekening en dan zei mijn man: ‘Wat heb je nou gedaan, dat dondert allemaal om!’”