De laatste keer Nick en Simon: ‘Ze zijn beter dan je denkt’ (video)

Als Nick Schilder en Simon Keizer maandag voor de laatste keer samen op het podium staan, zullen er in het publiek flink wat tranen vloeien. Na 17 jaar stopt de samenwerking van het Volendamse duo.

Zanger Stef Bos: ‘Zij smokkelden de poëzie de hitparade in’

“Ik maakte Nick & Simon in 2020 mee bij het tv-programma Beste Zangers, zat vijf dagen met ze op Ibiza, ik kende ze nog niet. Bij hen moest ik denken aan Willem van Hanegem, die was altijd beter dan je dacht. Altijd ging het over de prestaties van Cruijff, maar Van Hanegem kon er ook wat van. Dat was de eerste associatie die ik daar op Ibiza bij Nick & Simon had. Ze zijn beter dan je denkt.

“Toen ik ze ooit voor de eerste keer hoorde zingen, dacht ik: leuk, licht genre, daar hou ik wel van op z’n tijd. Maar als je die twee leert kennen, blijken er hele dimensies achter te zitten. Ik had mooie gesprekken met ze over dat gekke Volendamse DNA dat zoveel talent heeft voortgebracht, over vaderschap, over ons muziekwereldje. Nick is filosofisch, een schaker ook, en Simon is een gevoelsgast. Ongelijksoortige mannen, goeie jongens die het samen ver hebben geschopt.”

“Hun muziek vormt een brug tussen populaire muziek en poëzie. Zij smokkelden de poëzie de hitparade in, of het nou gewoon in hun liedjes of op tv bij Beste Zangers of Vrienden van Amstel Live was. Je kunt hebben als je iemand goed vindt, en dan persoonlijk leert kennen, dat-ie tegenvalt, dat iemand een groot ego blijkt te hebben. Bij hen ervoer ik het tegenovergestelde.

“Ik ben altijd jaloers geweest op duo’s. Maar zie ook hoe lastig het kan zijn op den duur. Net als Acda & De Munnik, die moesten ook echt even een tijd uit elkaar. Je gaat door fases, het is net een huwelijk, en je zit niet altijd op dezelfde frequentie. Bij elk duo is dat een koorddans. Je moet niet krijgen dat je op het podium de lieve vrede speelt en elkaar in de kleedkamer afmaakt. Ik ben heel benieuwd hoe Nick & Simon zich apart gaan ontwikkelen. Ik ga ze volgen.”

Tekst gaat verder onder de video.

[video width="640" height="360" mp4="https://www.groot-waterland.nl/wp-content/uploads/2023/04/Een-laatste-keer-dan.-nickensimon-.mp4"][/video]

Britt Henderson heeft een tattoo van een titelsong

Het besef is er bij de 23-jarige Britt Henderson uit Gilze nog niet helemaal. Maandag is het echt voorbij. Ze is erbij, in de Rotterdamse Ahoy, met zakdoeken.

“Als meisje van 10 ben ik fan geworden. Nu ben ik 23. Ze hebben een heel stuk uit mijn jeugd met me meegeleefd. Vroeger als kind was het: oh, dit is een leuk deuntje. Maar nu, naarmate je ouder wordt, ga je steeds meer op de tekst letten en op de inhoud van wat ze schrijven. Door de dingen die in je leven gebeuren krijgen teksten meer betekenis. Daarnaast vind ik de samenzang van hun allebei echt supermooi.

“Mijn favoriete nummer is Wat het leven je brengt. De tekst is zo mooi. Daarom heb ik dat ook laten tatoeëren op mijn arm. Het album waar het op staat, Sterker, is ook erg goed. Het is niet een hit die ze constant zingen. Eigenlijk zingen ze hem niet heel vaak bij concerten. Ik heb al veel concerten van ze gezien. Sowieso elk jaar ga ik wel een keer. 2012 was mijn eerste concert. Toen was ik al een paar jaar fan.

“Ik heb ze ondertussen ook best vaak ontmoet, meer dan 20 keer, denk ik. Dat blijft bijzonder, hoe ze met hun fans omgaan. Ze willen ook weten wat wij van een concert vonden. Dat vonden ze belangrijk.

“Straks, als het voorbij is, blijft de muziek bestaan. Ik weet zeker dat ik die muziek blijf luisteren. Dat verandert niet. Maar ja, je hoort ze niet meer live zingen.”

Jolanda Rap ziet een beetje op tegen laatste concert

Jolanda Rap had zojuist gehoord dat haar contract van een bijbaantje niet werd verlengd toen ze het nummer Pak maar m’n hand, van Nick en Simon, die toen nog maar net waren begonnen aan hun carrière. Dat was een jaar of zestien geleden”, zegt Rap. Vanaf dat moment is de nu 29-jarige Arnhemse fan.

“Toch is Pak mijn hand maar vast niet het nummer dat voor mij het meest speciaal is. Dat is vooral Wat het leven je brengt. Dat gaat over hoe je moet genieten van de dingen die er zijn, En dan is er ook een cover van Simon & Garfunkel, Bridge Over Troubled Water. Dat lied hebben we gedraaid op de begrafenis van mijn vader, het origineel dan. Dus als Nick en Simon het nummer zingen, dan maakt dat emoties los.

“Wat mij raakt in de muziek van Nick en Simon is de tekst en de manier waarop zij dat zingen. De combinatie van hun stemmen, het hogere van Simon en het wat zwoelere van Nick.

“De eerste keer dat ik ze sprak vond ik heel spannend, heb er echt slapeloze nachten van gehad. Nu vind ik het nog steeds speciaal dat ze na afloop van een concert de tijd voor me nemen voor een foto of even een praatje.

“Maandag zijn wij er ook bij op het laatste concert. Aan de ene kant heb ik er heel veel zin in, maar aan de andere kant zie ik er ook wel tegenop. Twee weken terug ben ik ook geweest. Daar hield ik het niet droog omdat ik wist: dit is de op één na laatste. En nu: de laatste. Laat de tissues maar komen.”