Een vrienden onderonsje op het water

Vanmorgen heftige regenbuien als ik uit Monnickendam naar Amsterdam rijd, voor de vaarwensdag van vandaag, wat zal de dag ons brengen. Eerst even naar de Hema om de broodjes en de soesjes op te halen. Anita - de schipper voor vandaag - stond me al op te wachten op het vaarwensschip. Zij was al aan het dweilen om het water weg te halen wat onder de kuiptent door gekomen was. An - ons derde bemanningslid - was inmiddels ook gearriveerd en ging de broodjes uitpakken en in de koelkast zetten. Al vroeg belt onze gaste dat ze binnen 10 minuten zouden arriveren, lekker vroeg dus. Gelijk de rolstoel gepakt en de andere stoelen klaargezet, koffiezetten en de soesjes op de schaal leggen en we zijn er klaar voor.

Vandaag hebben we Monique als gast samen met haar man Olaf en vrienden Rob en Anja, Rob en Barbera en Herman en Monique. Monique - echtgenote van Olaf - zit sinds kort aan de zuurstof, heeft een uitgebreide medische achtergrond en kan slechts kleine stukjes achter een rollator lopen.

Monique en Olaf zijn in begin september 26 jaar getrouwd en de slingers worden in de kuip opgehangen en het door hun zelf meegebrachte gebak wordt klaargezet. An zorgt dat de koffie en thee wordt ingeschonken, ik kan aan mijn welkomstwoordje beginnen van het hoe en wanneer Stichting Vaarwens is begonnen en wie onze eerste gaste was. Daarbij denk ik altijd aan de eerste keer, zo’n 11 jaar geleden dat ik met Evert mijn eerste vaarwens ging doen en het verhaal van Tara hoorde, een meisje van 16 jaar die uitbehandeld was en bang was om vergeten te worden. Dat verhaal emotioneerde mij toen zoveel, dat ik altijd de naam Tara bij elke vaarwens zal noemen en dat de moeder van Tara een gedenkplaatje in de kiel van dit schip heeft geplaatst.

Na het welkomstwoordje en het noemen van de huisregels hebben we de bestemmingen doorgenomen. Omdat de gasten ook op tijd terug willen zijn, viel de keuze op de Zaanse Schans. De trossen gingen los en we gingen stuurboord uit richting Voorzaan. Gelijktijdig voer een vrachtscheepje, de Leidse Gracht, met ons mee op naar de Wilhelminasluis. Onze schipper Anita vertelt dat zij ook op dit schip gevaren heeft, dus is zij in de kolk even van boord geklommen, de kade op en heeft een praatje gemaakt met de bemanning van de Leidsche gracht.

De bevriende vaargasten - 4 echtparen - vermaken zich prima aan boord, hebben gespreksstof genoeg en genieten volop van de tocht. Eigenlijk hoeven we ze ook niet te entertainen. Varend langs alle mooie Zaanse huisjes en bedrijfjes, kwamen we aan bij het Houtzaagmolen Het Jonge Schaap en nog voor de lunch bezochten we de molen en kregen we een mooie uitleg van één van de vrijwilligers. Heel veel dank hiervoor.

Na de lunch gaan de trossen weer los en varen we weer richting Wilhelminasluis en van daaruit het Noordzeekanaal op bestemming Marina, waar we om klokslag 15.00 uur aankomen.We nemen hartelijk afscheid van Olaf en Monique en hun vrienden. Het was vandaag een heel plezierige vaarwens met leuke en lieve mensen, die ook allemaal erg lief en zorgzaam zijn voor Monique.

Ik heb het gevoel dat het hele gezelschap een hele leuke dag heeft gehad en dat gevoel is wederzijds.

Lieve Monique en Olaf heel veel sterkte in deze moeilijke tijd.

Met dank aan alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.