Geen ‘lichtjes’ maar ‘sterren’

Onze gaste van vandaag is Denise (geb. 1973) en ze komt varen met haar man, twee dochters en een vriendin. Ze vecht al drie jaar lang tegen de - schijnbaar ontembare – celdelingsziekte, maar kan maar niet winnen. Therpapie na therapie volgt ze en vecht voor haar leven. Daarbij is ze de laatste tijd aan huis gekluisterd omdat staan, zitten en lopen moeizaam gaat, doordat de vijand overal weer op duikt. In deze donkere dagen wil ze nog graag een lichtpuntje zoeken en ze vult een intakeformulier in voor een vaarwens…

Ze noemen het de donkere dagen rond kerst. Zo ook begon deze 3e kerstdag met regen en bewolking. Een wens van onze lieve gast Denise was varen en het liefst langs de ‘lichtjes’ van het het Amsterdam lightfestival. Helaas kunnen we met de Vaarwens de Amsterdamse grachten niet bevaren, dus het lichtfestival was niet mogelijk, maar… dat heeft deze dag zeker niet minder mooi gemaakt. Rond de klok van 10:30 arriveerden Denise met haar, man Herman, dochters Dana & Evie, en vriendin Debby op de Amsterdam Marina bij de Vaarwens. Zij waren vanuit hun woonplaats opgehaald door de collega’s van Stichting Ambulance Wens. En, ja hoor, in een met kerstlichtjes versierde Ambulance.

Na een korte wedezijdse introductie is er koers gezet naar de Zaanse Schans. Hoe mooi was het om te zien dat tijdens de introductie Denise en Herman duidelijk aangaven wat hun beperking en vooral hun mogelijkheden zijn. Niet alleen Denise maar ook Herman kampt al ruim 2 jaar met ziekte beperkingen. De dierbare rol van onze extra gast Debby voor dit mooie gezin werd hiermee als gauw duidelijk.

De heen route naar en in Zaandam verliep wat minder snel vanwege de sluis en brug wachttijden. Denise had een mooie plek naast de schipper en was vanwege haar medische beperkingen genoodzaakt om regelmatig te wisselen van rolstoel, brancard en zelfs af en toe wat te stappen. Dit weerhield haar zeker niet van het observeren wat er onderweg allemaal gebeurde en stelde veel vragen met Herman vaak aan haar zijde.

Evie en Dana - twee creatieve en sportieve meiden - hadden een spel mee genomen en speelden samen met Debby en boots Marije een spannend detective spel. Hierdoor verliepen de wachtijden ongemerkt en konden wij rond de klok van 13:00 aangemeerd bij de Houtzaagmolen de lekkere lunch beginnen.

De lunch heeft voor voldoende energie gezorgd zodat we met z’n allen de Houtzaagmolen konden bezoeken, (terwijl schipper Anita de afwas verzorgde). Hier zagen we duidelijk dat Evie en Dana de leergierigheid van hun moeder hebben. Vol interesse volgden zij de verhalen en de workshops van het houtzagen en kwamen samen met Debbie en Marije veel later weer aan boord.

De terugreis door Zaandam verliep een stuk voorspoediger, de bruggen en sluis waren ons nu wel goed gezind. Met mooie gesprekken, een lach en soms een kleine traan, gaven deze dag mooie waardevolle inhoud, en… niet alleen de gesprekken maakten de terugreis mooi. Dana en Evie verasten mama en papa met twee mooie witte sterren, geknutseld van papieren boterhamzakjes. Hoe knap en mooi. Met deze twee sterren aan het plafond arriveerden we rond de klok van vieren weer bij de Marina.

Wat ons betreft symboliseren deze sterren; twee ‘sterren’ van dochters en twee ‘sterren’ van ouders die in deze bijozndere tijden een mooi en warm geheel vormen. De verassing zat hem nog in de staart. Na een check of er nog voldoende energie bij Denise was, bieden de collega’s van Stichting Ambulance Wens aan om een gedeelte van de Amsterdam lichtjes route met de ambulance te rijden… Hulde aan de mannen!

Zo is de wens van Denise toch deels in vervulling gegaan en kan ze alsnog terugkijken op een mooie dag met ‘lichtjes’ en ‘sterren’.

Vaarwel Denise

Met dank aan alle sponsoren die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.