Voor degenen die de geschiedenis goed kennen, is het duidelijk dat Nederland al sinds het aantreden van Hitler in 1933 maatregelen nam om de stroom Joodse vluchtelingen te beperken. Het besluit in 1938, na de Kristallnacht, werd met name ingegeven door Colijn's overtuiging dat de stroom Joodse vluchtelingen beperkt moest worden vanwege de dreiging van antisemitisme in Nederland. Dit betekende echter niet dat de grens volledig dicht was. Uiteindelijk werden er nog zo'n 10.000 Joodse vluchtelingen toegelaten voordat de grens definitief werd gesloten door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. In totaal heeft Nederland slechts 36.000 Joodse vluchtelingen toegelaten.
Jij durft deze periode te vergelijken met mogelijk toekomstig beleid, terwijl in het Hoofdlijnenakkoord duidelijk staat dat er altijd plaats moet zijn voor oorlogsvluchtelingen en politieke vluchtelingen. De overgrote meerderheid van de mensen, inclusief PVV-stemmers, is voorstander van de opvang van Oekraïners en vindt dat vluchtelingen die vanwege hun geloof, geaardheid of politieke opvattingen elders asiel zoeken, opgevangen moeten worden. Waar discussie over bestaat, is het overgrote deel van de asielzoekers die niet onder deze categorieën vallen, de zogenaamde gelukzoekers, ongeacht waar ze vandaan komen.
Daarnaast is er de discussie over de Europese regelgeving die stelt dat asielzoekers zich moeten aanmelden voor asiel in het eerste land van binnenkomst. In veel gevallen is dat niet Nederland. Een logische discussie als we te maken hebben met een asielcrisis, waarbij onze infrastructuur een dergelijke opvang niet aan kan. Deze discussie staat voor mij los van de maatschappelijke taak om echte vluchtelingen op te nemen, een plicht die iedereen moet erkennen en waarvoor verantwoordelijkheid genomen moet worden.
"Veel mensen met dezelfde denkbeelden als toen maken zich nu druk over antisemitisme en zij pleiten in één adem voor een vergelijkbare maatregel."
Deze uitspraak is nogal zorgwekkend en deed me denken: "oei oei oei John..." Het lijkt erop dat je hier echt uit de bocht vliegt, net zoals je eerder hebt gedaan. Ook je absurde opmerking over Peter, waarin je stelt dat hij doden bij een conflict ziet als graankorrels, illustreert dit. Een vergissing in een discussie lijkt voor jou blijkbaar onvergeeflijk.
Wat echt onvergeeflijk is, is dat jij en Jan W het antisemitisme in Nederland bagatelliseren. Jullie belichten slechts één aspect, namelijk dat antisemitisme alleen van extreem rechts komt. Nu blijkt dat linkse activisten, hoogleraren en studenten medeplichtig zijn aan het verder aanwakkeren van deze kwaadaardige vlam, maar dit mag niet besproken worden. Als een kind dat stampvoetend en met armen zwaaiend om zich heen slaat, probeer je dit weg te schuiven en komen er enkel beschuldigingen over Israël en spreek je je walging uit over mensen die op komen tegen antisemitisme. Dit terwijl het antisemitisme in Nederland (JA IN NEDERLAND!!) op een zorgwekkend niveau is.
Ik heb het live mogen aanschouwen.
Afgelopen maandag was ik met mijn zoon naar het Holocaust Museum. Toen wij daar weggingen, zat iemand in zijn auto te wachten tot het stoplicht op groen ging. Omdat het even duurde, deed hij zijn raampje open en begon allerlei haatteksten over joden te schreeuwen, inclusief een bedenkelijke quote over de bevrijding van Palestina. Dit gebeurde openlijk, en ik stond er sprakeloos naar te kijken. Het gebeurt dus niet alleen in de krant en op TV, maar ook daadwerkelijk aan de stoeprand waar een van de zwartste bladzijden uit de Amsterdamse geschiedenis zich heeft afgespeeld. Ik was echt even van mijn stuk gebracht.
Dit laat zien dat we te maken hebben met een zeer groot probleem. In het Holocaust Museum las ik een indrukwekkende quote die passend is voor deze discussie. Voor mij was de strekking als volgt:
"Iemand die antisemitisme bagatelliseert/ontkent is een vriend van de vijand."
We moeten ons realiseren dat het bagatelliseren van antisemitisme en het negeren van de verschillende bronnen ervan, ongeacht hun politieke achtergrond, niet alleen verkeerd is, maar ook gevaarlijk. Alleen door gezamenlijk op te treden en het probleem in zijn geheel te erkennen, kunnen we effectief tegen antisemitisme strijden.
Cliff Richard en The Shadows kwamen voor het eerst samen in 1958. Ter gelegenheid van hun 50 jarige bestaan werd in 2009 voor een publiek van 15.000 toeschouwers een optreden gegeven in London en geregistreerd op DVD. Deze filmdrager met titel “The Final Reunion Tour “ kwam binnen op nummer 1 in de Britse muziek-DVD-hitlijst en bereikte ook een nummer 1 positie in verschillende Europese landen. Met deze show gaat Cliff Richard terug naar de beginjaren van zijn carrière en die van The Shadows. 42 kaskrakers uit de zestiger jaren komen op deze productie voorbij en wordt begeleid door de grootste gitaargroep aller tijden: The Shadows.