Vroeger?
Dat is maar een aangeleerde gedachte die is ontstaan vanuit een andere aangeprate gedachte die weer is ontstaan vanuit een andere geïmplanteerde gedachte, and so on. Want 'ut oort toch sô?'
Nooit meer 'hoe arm het was en hoe ver' toch?
We leven anno NU allemaal afgescheiden van elkaar met ons geestelijk armoedige hoofd opgezogen in een 'smart' phone die ons aanpraat dat we volgens bouwbesluit per individu zó en zóveel vierkante meter ruimte nodig hebben. Dat betekent een rijtjeshuis in een Vinexwijk, waarvan alleen voor- en achtergevel, dak en vloer 'van jou' is. Van de bank dan.
Met tegels voor met een prutje 'voor de kijk' en achter een onderhoudsarm tegelterras onder een uitschuifbaar zonnescherm waaronder een plastic loungeset en gasbarbecue plus kunstgras voor de kinderen met een schutting eromheen. Allemaal een eigen kamer met eigen 'media' om je in de digitale ruimte te kunnen bewegen dat het een lieve lust is. Gamen met jezelf.
En vooral groooote meubels! Een woonkeuken met kookeiland, een acht persoons eethoek en een compleet interieur van Sijmen van Grietje Mol, want anders lijkt het zo leeg hè?
Wauw! Wàt een vreugde!
Terwijl je maar op 1 vierkante meter tegelijk kunt Zijn.
Het idee dat groot wonen gelukkig maakt is behoorlijk aan het afbrokkelen.
Die onbetaalbare kastelen zijn voor jonge mensen een onneembare barrière geworden die de geldgeile maatschappij heeft gecreëerd in haar zucht naar steeds meer door elk huis te verkopen met een ton opbrengst (zogenaamde overwaarde), zodat dat rijtjeshuisje op het Munnickenveld dat destijds voor 23.000 gulden werd verkocht door Madoet (of door Zeeman) vandaag de dag 400.000 Neuro moet opleveren. Keer twee in guldens. Een gedateerd rijtjeshuis voor een miljoen gulden...
Het is je zeker ook nog niet opgevallen dat tegenwoordig een spijker een euro per stuk kost?
Een port verf 100 euro? Een plank 80 euro per 3 meter? Voor alleen al de verbouwing moet je een extra hypotheek afsluiten!
Voor wat betreft kinderen... Snaar kent een voorbeeld dat bewust gekozen heeft voor wonen in de Oude Kom in een ieniemieniehuisje met inmiddels drie kinderen en die vinden dat helemaal te gek!
Omdat je dan ècht met elkaar samenwoont in plaats van ieder apart een geestelijk geïsoleerd leven in een digitale bubbel.
Snaar kent ook voorbeelden van jonge mensen die helemaal geen kinderen willen neerzetten in de wereld zoals die zich op dit moment aan het ontwikkelen is: Woke dit en woke dat, regel hier, regel daar en hondsberoerd onderwijs dat niets toevoegt aan wat je toch al weet.
Snaar kent ook voorbeelden van eenzame jonge mensen die in hun eentje in zo'n kasteel zitten, of alleenzaam gescheiden in de emotionele erfenis van de verkeerde keuze in de liefde.
Zoals hier in VerNederland - met name in de Randstad - inmiddels zo'n beetje alle beschikbare grond is omgezet tot betondorpen voor het zogenaamde Calvinistische Joods Christelijke Katholieke credo 'Het gezin is de hoeksteen van de samenleving', loopt volledig uit de hand door de onbetaalbaarheid ervan.
Zelfs voor het hebben van een kind moet je al leningen afsluiten om alleen al de pamperkosten te kunnen financiëren.
Die paar leegstaande winkeltjes ombouwen tot woonruimte is natuurlijk een optie voor een handjevol woningnoodlijders, maar dan nog: Wie verdient er tegenwoordig nou zóveel geld dat met groot gemak ruim 2000 euro per maand aan kale woonkosten op tafel getoverd kan worden? Dat straks ook geldt voor de nog te realiseren Lange Weeren, waarvoor de gegadigden al op voorhand andere vormen van primaire woonrechten (sociale woningbouw/huur) en alternatieve woonvormen (kleiner) willen mijden?
Tja.
Dat zal allemaal wel, tja.
Zo erg toch, tja.
Het zal allemaal wel de grote schuld van al die buitenlanders en gelukszoekers zijn.
Maandag 8 januari starten we weer na de kerstvakantie met de repetities voor het komende concert in juni 2024: 'die Schöpfung' van Joseph Haydn op 8 juni, om 20.00 uur in de Grote Kerk in Edam.