Slecht zicht
Als wij met slecht zicht varen, is het wereldje klein, maar wij hebben nog hulp van apparatuur klokjes en radar, maar als die uitvallen, dan wordt het eng en gevaarlijk…
Onze vaargast is Erik (61 jaar) die samen met 3 dierbaren de vaardag komt beleven. Erik zit in een klein wereldje, zijn zichtveld is in korte tijd gewoon grotendeels weg. Artsen hebben aangegeven dat er niets meer aan te doen is en dat het binnen afzienbare tijd helemaal gedaan is.
Varen, schommelen, geluid, het gevoel op het water zijn zal hem veel goed doen. Hij vraagt er steeds om. Zijn broers zijn de enigen die nog bij hem komen sinds ouders zijn overleden en ze besluiten een vaarwens aan te vragen opdat Erik nog een keer de ervaring van het water kan beleven.
Na uitbundige regenval, schijnt de zon vanmorgen tussen de wolken door en dagschipper Sido maakt met boots Alette het schip klaar. Na het telefoontje dat Erik is aangekomen, wordt de rolstoel auto i.v.m. de veiligheid gezien zijn beperkte zichtvermogen, uit het ruim gehaald en gaan we onze gast halen.
Als Erik aan boord komt, wordt hij enthousiast, want hij gaat varen. Er is koffie, een versnapering en een welkomstpraatje van Sido voor de gasten. Er wordt besloten om een tochtje over de Zaanse Schans te gaan maken en te gaan lunchen bij de molen. Zo varen we beschut en vlak onder de wal, opdat Erik nog wat schimmen van wat voorbij komt kan ervaren.
Als de motor bromt en het schip wiegt, verschijnt er een enorme glimlach op het gezicht van Erik. Zijn broers genieten mee, want dit was waar hij zo lang om heeft gevraagd. We scharren via de Wilhelminasluis de Zaan op en het is een pracht om onze gast zo te zien genieten.
Als we bij de molen zijn aangemeerd, heeft onze topper Alette een heerlijke lunch voorbereid. Daar wordt gezamenlijk van genoten en dan gaat Erik even in de rolstoel van boord. Alles is voor hem een heerlijke beleving in zijn zooo klein geworden wereldje.
Op de terugreis is onze gast nog steeds helemaal enthousiast. Hij zal er nog dagen over napraten…
We meren aan en nemen afscheid van deze lieve Erik, wiens voorland duister en onzeker is…
Dag Topper…