Bijna 13 jaar geleden, in 2012, besloot Robbert Taam, na het overlijden van zijn moeder Leontine, zijn HBO-studie af te breken, een studie te starten aan de Slagersvakschool om uiteindelijk deelgenoot te worden van het bedrijf van zijn vader. Nu alles weer goed op de rit staat – de slagerij beschikt over een breed team en een tweede winkel in Landsmeer – heeft Robbert een besluit genomen. “Mijn hart zegt dat ik een nieuwe richting op moet.” Foto Cor Kes www.luxphotography.nl.

Gevolg is dat Robbert in de loop van volgend jaar stopt als mede-eigenaar van het familiebedrijf. Hij heeft er lang over gedaan om tot dit besluit te komen, maar wordt volledig gesteund door zijn vader Johan (Moos). “Het geluk staat voorop! Ik ben trots op Robbert dat hij voor zichzelf kiest. Binnen ons bedrijf gaan we dit oplossen.” Johan Taam voert binnen het team binnenkort gesprekken met zijn werknemers over de voortgang van het bedrijf in Edam.

Robbert gaat zich volgend jaar oriënteren op een andere invulling van zijn werkzame leven. De dertiger voelt, met het pensioen van zijn vader langzaam in zicht, dat je je echt 100% moet kunnen geven als eigenaar van een zaak met 24 personeelsleden. “Toen ik bijna 13 jaar geleden instapte deed ik dat om zowel thuis als in de winkel zaken op te vangen. We hebben uiteindelijk heel veel bereikt: het assortiment is aangepast, in Landsmeer begonnen we vanaf nul een tweede winkel, we hebben veel jongeren in opleiding, de teams werken nu bijna autonoom en onze winkel in Edam is gerenoveerd.”

De laatste tijd kwam steeds meer het besef dat ‘de jas op zich wel past, maar niet meer lekker zit’. In kleine kring sprak Robbert zich uit over zijn twijfels en nam een beslissing. Recent werd de knoop doorgehakt. Johan: “We hebben het ons personeel onlangs verteld en gezegd dat waar een deur dicht gaat er voor anderen weer een deur open kan gaan. Wellicht dat er in ons personeelsbestand iemand is die de rol van Robbert wil overnemen. En hoe het over enkele jaren verder moet, als ik stop, dat zien we dan. Er zijn voldoende opties en ik heb er alle vertrouwen in!”

Robbert zelf wil eerst eens rustig nadenken over zijn toekomst. Vanaf 1 januari zal Robbert geen partner meer zijn. “Misschien dat ik ga lesgeven op de Slagersvakschool. Maar alles ligt nog open. Ik vind het belangrijk dat de slagerij de continuïteit behoud en alle zaken goed worden overgedragen. ”

“Mijn ouders hebben altijd gezegd dat wij (Robbert, mijn jongere broer Sjoerd en zusje Iris) vrij zijn om te kiezen. Ik ben de derde generatie slagers via mijn vaders kant en via mijn moeder zelfs de vierde.
Dat legt onbedoeld toch druk op je bij zo’n besluit. Het voelde ergens toch als een last, ondanks de vrijheid van mijn ouders om zelf je weg te vinden. Dat we er zo uitkomen is fijn en moeilijk tegelijk,” aldus Robbert met een liefdevolle blik richting zijn vader.