Don Bosco College viert 40-jarig bestaan als zelfstandige school

Komende zomer is het 40 jaar geleden dat het toenmalig bestuur van de SKOV met zeer veel kracht en inspanning de grote buit voor de Volendamse samenleving binnenhaalde: een eigen scholengemeenschap voor LBO tot en met VWO. Een school, midden in het hart van de samenleving waarbij destijds werd uitgegaan van een maximaal leerlingenaantal van rond de 1200. Tot zover geen problemen dachten we toen. Nee, integendeel, de school groeide en bloeide, leverde zeer veel geslaagden voor genoemde onderwijssoorten af. Als kers op de taart werd Volendam op de kaart gezet als dorp met bijzonder veel afgestudeerde academici, bijna zonder uitzondering afkomstig van het Don Bosco College, een school die uitstak boven het landelijk gemiddelde.

Nu zijn we 40 jaar verder en zitten we in zwaar weer. Er zijn lieden die van alles uit de kast halen om dat 40-jarig jubileum als zelfstandige school onmogelijk te maken. We hebben het over het huidige SKOV-bestuur onder leiding van mevrouw Margareth Runderkamp. In haar wijsheid heeft zij met hulp van haar dienstbare omgeving, gedacht dat de school geen bestaansrecht meer had met terugloop van leerlingen. In zoverre heeft zij de schijn mee, het hoogste aantal leerlingen dat de school telde was rond de 1800. Door terugloop van het aantal geboortes in het toeleveringsgebied Edam-Volendam en regio, is dat inderdaad teruggelopen tot circa 1050, een getal waarbij de school met groot gemak zelfstandig kan blijven bestaan.

In ons nadeel speelt een grote inschattingsfout van het SKOV-bestuur door onder meer dure lokalen bij te bouwen die niet nodig waren. Kapitaalvernietiging die nu wordt aangegrepen om een fusie met het Atlas College te propageren. Niet nodig dus volgens ons. Niet wenselijk voor de Edam-Volendamse gemeenschap. Een school als het Don Bosco College is een rijk bezit voor onze samenleving. Een kraamkamer voor verder studerende jeugd uit onze omgeving. Zo'n eigen instituut ga je toch niet van de hand doen...

Eerst werden de pogingen van het huidige bestuur nog verkocht onder de noemer ‘fusie’ met als argument dat je samen sterker staat. Een fusie is een samengaan op basis van ‘gelijkheid’. Ondertussen is ieder al duidelijk geworden dat er helemaal geen sprake zal zijn van een fusie maar van een ordinaire ‘overdracht’, anders gezegd, de school wordt, als het aan Runderkamp ligt, gewoon weggegeven.

Dat had al op afgelopen 1 januari een feit moeten zijn. Hoe komt het dat het stil bleef? Dat komt omdat Runderkamp haar zaakjes niet voor elkaar heeft. Eerder heeft haar spreekbuis Werkman al gezegd dat er nog een paar hobbels genomen moesten worden. We kunnen hier noemen de gemeenteraden van Hoorn, Edam-Volendam, het Bisdom Haarlem-Amsterdam, de Nederlandse Katholieke Schoolraad (hierna de NKSR) en niet te vergeten de Medezeggenschapsraden van zowel het Don Bosco College als het Atlas College.

Hobbels waarover Runderkamp naar alle waarschijnlijkheid, haar grote misrekening gaat maken. Ze gaat nog groter in de fout door te denken dat bij een negatief besluit van de Medezeggenschapsraad van het Don Bosco College, de zaak gewoon doorgezet kan worden. Niet dus. Juridisch zit ze hier behoorlijk fout zoals ze al meer rechtszaken heeft verloren in haar strijd om kritische mensen in haar omgeving te lozen.

Hoever is nu het Comité Red het Don Bosco College in haar strijd om de school voor onze gemeenschap te behouden? Wij zijn nadrukkelijk in gesprek met de Onderwijs Inspectie, de Nederlandse Katholieke Schoolraad, het Bisdom Haarlem-Amsterdam, de gemeenteraad Hoorn, de gemeenteraad Edam-Volendam. Vanuit Hoorn hebben we grote steun ondervonden van Fractie Tonnaer die onlangs een reeks kritische vragen over deze kwestie heeft gesteld aan het College van B&W Hoorn. Hieruit kwam onder andere naar voren dat er, bij overdracht, nieuwe statuten moeten worden opgesteld vanwege de Katholieke identiteit van het Don Bosco College dat nu onder een openbare school gevoegd zou worden. Hierover bestaat het vermoeden dat er van de Katholieke identiteit na verloop van tijd niet veel overblijft. Ook stellen B&W Hoorn zich op het standpunt dat het een en ander niet buiten de beide Medezeggenschapsraden kan omgaan.

Waar het B&W Edam-Volendam aangaat, hebben we met wethouder Vincent Tuijp (CDA) overleg gevoerd en het onwenselijke van het weggeven van onze school duidelijk gemaakt. We wachten op een duidelijke uitspraak in deze zaak. Mogelijk speelt hier ook nog een oud plan om het gebouw van het Don Bosco College te slopen voor huizenbouw en de leerlingen naar een nieuw te bouwen school in de Purmer te sturen. Los van dit nu weer actuele ‘Purmerplan’ wil het CDA met wethouder Vincent Tuijp voorop, denk ik niet de geschiedenis ingaan als de partij die het mogelijk weggeven van het Don Bosco College op haar geweten wil hebben. Het zou namelijk zo kunnen zijn dat er bij stemming over deze zaak binnen het college van B&W en belangrijke rol voor het CDA is weggelegd. Mogelijk zelfs ook een uitermate zwaarwegende rol voor de nieuwe burgemeester wanneer de stemmen binnen het college staken. Bij staking van de stemmen kan de burgemeester de doorslag geven.

Het Bisdom Haarlem-Amsterdam lijkt begrijpelijkerwijs niet enthousiast over de plannen van Runderkamp en denkt medio april met een standpunt te komen. Onbekend is wanneer de NKSR met een standpunt naar buiten komt.

Het belangrijkste moment lijkt te vallen in april wanneer de Medezeggenschapsraad van het Don Bosco College met een standpunt naar buiten komt. Let nu heel goed op: wanneer de Medezeggenschapsraad met Runderkamp meegaat en het goedvindt dat de school wordt weggegeven dan heeft het Comité Red het Don Bosco College met haar bijna duizend leden het nakijken.

Voor zichzelf heeft Margareth het volgende bedacht voor de periode nadat ze het DBC heeft weggeven. Een rol van ‘bovenschoolse manager’ van de 7 basisscholen lijkt haar wel wat. Daartoe heeft ze eerst die plek vrijgemaakt door de zittende manager, Wilma Tjalsma af te serveren en op een zijspoor te zetten. Wilma mag op het DBC de rol van ‘coach-topsporters’ vervullen. Wie zit daar nu op te wachten? Zeker niet het zittende personeel van het DBC.

Margareth neemt voor een slordige € 200.000,- per jaar de rol van Wilma over en gaat dat tot haar 67e doen. Dat houdt in nog 5 keer twee ton opstrijken. Ik kom uit op een rond bedrag... Wie had het over de ‘deplorabele financiële situatie van het DBC? Vroeger heette dat het ‘leegtrekken van de kas'.

Winnen deze duizend leden de strijd, dan eist het Comité het vertrek van Runderkamp. In onze ogen heeft zij dan al gezorgd voor voldoende onheil waar ook meerdere werknemers van de SKOV slachtoffer van zijn geworden en waaraan de school dreigde ten onder te gaan.

Bij onze winst, het behoud van het Don Bosco College voor Edam-Volendam wil het Comité graag meedoen met het organiseren van een feestelijk 40-jarige jubileum als zelfstandige school komende zomer.
Namens het Comité Red het Don Bosco College,

Drs. Jos Koenen
voorzitter en mede-oprichter van de school
joskoenen@hotmail.com