“Je moet er in blijven geloven en er voor gaan. Maar als je 12 jaar bezig bent met procedures om een vergunning te krijgen voor een windmolen, dan ben je het natuurlijk helemaal zat. Het gezegde klopt: de aanhouder wint, dat blijkt”, verzucht Gerard Milatz van melkveehouderijbedrijf De Kastanjehoeve in Beets. Milatz heeft de primeur, want op zijn bedrijf draait sinds 1 mei de eerste windmolen in onze gemeente. De hoogte van de slanke stalen mast is 15 meter, de rotorbladen van Nederlands larixhout tellen 6.35 meter. Ter vergelijking: de hoge windmolens bij Oudendijk aan de N247 zijn bijna 100 meter hoog. Foto Yvonne Jonkman

Zorgvuldig handelen

De op te wekken energie is volledig bedoeld voor gebruik op het bedrijf. Van de buren zijn in al die jaren geen protesten gekomen. Sterker nog, er was vooral interesse naar de ontwikkelingen. Waarom heeft het dan zo lang moeten duren voordat de zaak rond was?

Gebrek aan daadkracht

Milatz: “Ik begrijp dat er zorgvuldig gehandeld moet worden. Maar wij hebben ervaren dat er naast het feit dat er behoorlijk wat miscommunicatie is geweest, óók gebrek aan daadkracht was bij de overheid. Dat geldt voor de provincie en voor de gemeente, ook voor de voormalige Zeevang. Dit heeft al met al dus 12 jaar geduurd. Dit neemt niet weg dat wij blij zijn met wat we nu hebben bereikt. De molens kunnen gaan draaien!”

Het gaat om een pilot wat inhoudt dat het beleid van de gemeente Edam-Volendam overgenomen is of overgenomen wordt door de gemeenten in de regio Amsterdam. Denk hierbij aan Oostzaan, Waterland, Landsmeer, etc. “Het betekent ook dat boeren in de hele regio kijken naar onze ervaringen en naar de mogelijkheden om een windmolen in te passen op hun boerderij. Wij hebben waarschijnlijk voor hen het pad geëffend.”