Julie verhuisde in 2016 van Curaçao – waar ze docent geschiedenis op middelbare scholen was – naar Nederland. Ze kwam met haar man, twee kleine kinderen en twee honden in Warder terecht. Ze is kunsthistoricus en maakte kennis met de Historische Vereniging Warder, waar ze momenteel bestuurslid is. Sinds 2018 is Julie conservator bij het Edams Museum en in 2023 kwam haar boek uit: Het Edams Museum – Van aardappelenhuis tot Waterlandsch Museum. Foto Marianne Klok.

Ben je maatschappelijk actief?

“Ik ben bestuurslid en conservator van het Edams Museum. Daarnaast ben ik ook bestuurslid van de Historische Vereniging Warder. Beide bestuursfuncties zijn onbezoldigd, dus vrijwilligerswerk. Bij de Historische Vereniging Warder schrijf ik voor het boekje dat jaarlijks uitkomt en ik schrijf soms voor de Periodiek van Oud Edam. Vanuit het verleden schrijf ik ook nog steeds voor Het Antilliaans dagblad.”

Wat is je ultieme geluksmoment?

“Snorkelen op Curaçao, dat is voor mij ultiem geluk. Heerlijk in het water hangen, waar je de papegaaivissen hoort grazen wanneer ze het wier van de stenen schrapen. Hier in Warder voel ik het geluk wanneer ik tussen de bloemen en de bijen zit. Door de dijkverzwaring en het verplaatsen van de dijk, hebben we een extra groenstrook voor de deur gekregen. Dat heb ik ingezaaid met zaden van thepollinators.org, waardoor de strook voor mijn huis nu een voedselbank voor bijen is.”

Wat is je passie of hobby?

“Twee jaar geleden heb ik subsidie gekregen om onderzoek te doen naar de kunstcollectie van het Curaçaosch Museum. De publicatie daarvan ligt al klaar. Binnenkort hoop ik als buitenpromovendus te starten en te promoveren in Leiderschap en Kunstgeschiedenis op Curaçao.”

Wat is je guilty pleasure?

“Ongelezen kranten kan ik niet weggooien, die bleven vroeger altijd op een stapel liggen. Mijn oma had dat ook, het is geen verzamelstoornis, maar ik wil ze gewoon eerst lezen. Als de krant eenmaal gelezen is, dan mag hij weg. Tegenwoordig gaat de krant naar een buurman, die hem ook wil lezen, dat maakt het wat makkelijker, zelfs als ik alleen even snel de koppen heb gelezen. Gelukkig hebben we alleen maar de zaterdagkrant, haha!”

Welke eigenschap waardeer je het meest in iemand?

“Bevlogenheid bij mensen, dat vind ik geweldig! Er zijn zoveel bevlogen mensen, bijvoorbeeld Jannig Kwakman uit Volendam. Zij weet alles van de Volendammer kunst. Of Nico van Straalen en Leontien Rosier uit Edam, ik kan heel erg genieten van deze mensen. De meeste bevlogen mensen kom ik tegen in het vrijwilligersveld en zijn vaak boven de 70 jaar oud. Het is jammer dat je dit niet zo vaak bij jongeren ziet.”

Wie is je held, wie bewonder je het meest?

“Corrie Boschma-Aarnoudse, ze is op latere leeftijd gepromoveerd en heeft gedegen onderzoek gedaan naar Edam en omgeving. Zij heeft o.a. samen met Eveline de Boer, de kunsthistorische bijbel van Edam geschreven; Verbonden Eeuwen – 500 jaar kunst en kunstenaars uit Edam. De hele kunstgeschiedenis wordt daarin besproken. Als je niet uit deze omgeving komt en denkt: waar zal ik beginnen? Nou, bij dat boek dus.”

Wat is je grootste prestatie?

“Het boek Het Edams Museum – van aardappelenhuis tot Waterlandsch Museum. Dat is in 2023 gepubliceerd en is een van mijn leukste of grootste prestaties. De boeiende en bruisende verhalen, de jaarverslagen en de fantastische verhalen over de stichters en oprichters. Ik heb daar een half jaar met veel plezier aan gewerkt. Het beschrijft de geschiedenis van het Edams Museum en de herkomst van de objecten tot 1914. Maar er is nog meer, dus deel twee gaat er hoogstwaarschijnlijk ook komen.”

Wat is je levensmotto?

“Ik laat me niet uit het (henge)veld slaan. Soms wil ik iets zo graag bereiken en snap dan niet waarom het voor sommige mensen niet kan. Waarom is het nee en geen ja? Ik wil iets bereiken, ik wil het kunnen. Mijn glas is altijd halfvol. Een voorbeeld is het naar Edam halen van museumschip de Zwerver. Er zijn mensen die bij voorbaat al zeggen: nee hoor dat kan niet. Dan heb ik liever dat ze met goede argumenten komen waarom het niet gaat lukken, in plaats van gelijk nee zeggen. Voor alles is een oplossing.”