Op 12 november vorige week was er een voorlichtingsbijeenkomst in het van der Valk hotel in Oostzaan met betrekking tot het verhogen van de stroomspanning in de bovengrondse electriciteitsleidingen die langs de Zuidkant van onze gemeente lopen.

Ik kwam in gesprek met een vertegenwoordiger van het Ministerie van Klimaat en Groene Groei. Dit ministerie moet ervoor zorgen dat we van het gas af gaan en tot verdere elektrificatie van de maatschappij over gaan. Deze meneer vertelde mij, eigenlijk na een paar woorden al, dat het niet bewezen was dat de magneetvelden van deze hoogspanningsleidingen slecht zijn voor de gezondheid. Ik vond het een nogal curieuze/ opmerkelijke opstelling van deze meneer. Hoewel het directe verband klaarblijkelijk niet wetenschappelijk is bewezen, is in onderzoeken in de verenigde staten wel degelijk het verband aangetoond tussen de magnetische straling van hoogspanningskabels en leukemie. Met name bij kinderen.

Ik legde naderhand de opmerking voor aan een politicus. Deze verklaarde het als volgt: “dat is onderhandelingstactiek”. Van deze opmerking werd ik niet blij. Het is nou zo jammer dat de overheid niet echt leert van het verleden. Ik denk aan de afhandeling van Groningen, de Toeslagen Affaire etc. Het gaat in de energietransitie over geld, heel veel geld. En veel belangen, namelijk onze economie en ons milieu en daar gaan tientallen miljarden in om.

Voor de gevolgen van het vergroten van het elektriciteitsnet zou ook de gevolgschade voor, met name burgers, gebudgetteerd moeten zijn. Maar nee…. De pijn bij burgers wordt gebagatelliseerd en probeert de overheid klaarblijkelijk er met zo min mogelijk geld vanaf te komen. Wat voor indruk geeft dat? Niet die van een overheid die vertrouwen wekt en achter je gaat staan. En ook, wat voor gevolgen heeft dat?

Meestal is er voor bedrijven wel een ruimhartige vergoeding, met als argument: “dat is de motor van onze economie” (denk aan de beoogde miljarden steun aan Tata steel in Beverwijk). Maar burgers moeten blijkbaar onderhandelen over iets waar ze niet om hebben gevraagd. Met als mogelijk gevolg: ziek meldingen arbeidsverzuim en wellicht ook arbeidsongeschikt. Wat ook heel veel kosten met zich meebrengt.

Het zou de overheid sieren als zij om deze burgers heen zou gaan staan en begrip zou tonen voor hun onrust en hun zorgen en ongevraagd, zonder überhaupt de discussie aan te gaan, een ruimhartige regeling aan te bieden en dan denk ik aan bijvoorbeeld 2x de WOZ waarde mocht verhuizen noodzakelijk zijn. Oud Hollands spreekwoord zegt: “Vertrouwen komt te voet en gaat te paard”.

Maar petje af voor de Landsmeerse portefeuille houder in deze zaak, die wil niets horen over een regeling voor bewoners, maar strijd terecht voor de enige goede oplossing. Namelijk het verplaatsen van de leidingen ver weg van de woningen die nu in de gevarenzone dreigen te komen. Het kon een aantal jaren geleden dus moet het nu ook kunnen. Dat had al meteen in de berekeningen en de voorstellen meegenomen moeten zijn toen het opwaarderen van het 380 kV stroomnet besproken werd.

Niels: “Chapeaux”.