Gistermorgen ging mijn telefoon herhaaldelijk, maar door omstandigheden kon ik niet direct opnemen. Ik had geen moment kunnen vermoeden welk verdrietig nieuws mij wachtte. Toen later ook mijn WhatsApp bleef vragen om aandacht, besloot ik toch te kijken en de voicemail te beluisteren. Uit het bericht van Esther, en daarna het telefoongesprek met Jack, werd de ernst van de situatie duidelijk. Het onvoorstelbare nieuws bereikte me: het overlijden van André Veerman (Dekker).

Het is niet te bevatten. Nog maar kort geleden stonden we met de Dekkers in de Jozef, met een pilsje in de hand, te praten over de aanstaande theaterconcerten. “Je bent er wel bij toch, Robert?” zei je nog. De data stonden allang in mijn agenda. Vanaf het begin van het Cliff and The Shadows-project was ik nauw betrokken—het logo, de bandfoto’s, later de shows., alles mocht ik maken voor jullie project. Ik was trots op wat jullie neerzetten, en dankbaar voor het vertrouwen dat ik van jullie kreeg.

Ik heb je leren kennen in de eerste jaren bij de Tribute to the Catsband, inmiddels ook een hechte vriendengroep voor mij. En nu stonden we opnieuw aan de vooravond van mooie plannen met de Shadows… maar het heeft niet zo mogen zijn.

We zullen je allemaal missen — je vrouw, kinderen, kleinkinderen, familie, vrienden, en de vele mensen met wie je hebt gewerkt. Als mens, als vakman, met je mooie lach en je basgitaar.

Dit afscheid komt veel te vroeg.

Dank je wel, André, dat ik met je heb mogen samenwerken. Je laat een grote leegte achter, maar ook onvergetelijke herinneringen.

Rust zacht.