De afgelopen maanden hebben pijnlijk duidelijk gemaakt dat vrouwen in heel Nederland zich onvoldoende veilig voelen op straat zodra de avond valt. Ook in onze eigen gemeente Edam-Volendam en Zeevang horen we dezelfde verhalen: vrouwen die omrijden, in hun hand taseren of sleutels geklemd, bellen tot ze thuis zijn, of simpelweg niet meer alleen durven lopen. En terwijl landelijk de roep om actie luider wordt, blijft het in onze gemeente opvallend stil. In een onderzoek in deze gemeente geeft 100% van onze vrouwelijke geënquêteerden zich in onze gemeente buiten in het donker onveilig te voelen…

Ja, we hebben buurtpreventie-apps, een wijksteunpunt en een noodknop-app die al jaren bestaat. Goed — maar laat het duidelijk zijn: dit zijn bestaande middelen, geen nieuwe maatregelen om de toegenomen onveiligheidsgevoelens daadwerkelijk te adresseren. Onze gemeente heeft tot nu toe géén extra verlichting aangekondigd, géén structurele inspecties van donkere routes, géén gerichte handhavingsaanpak voor vrouwenonveiligheid in de nacht, géén openbare campagne, géén laagdrempelig meldpunt dat actief wordt uitgedragen.

Begrijp ik het nou eigenlijk goed? Doet de gemeente én de politiek hier in Edam-Volendam én in de Zeevang, niets aan maatregelen om het onveilige gevoel van ruim 50% van onze inwoners (onze, dochters, vrouwen, en oma’s) te verhelpen? Dat geloof ik niet…

Moeten we echt wachten tot hier óók een tragedie zich voltrekt voordat we wél in beweging komen? Willen we de gemeente én de politiek zijn die achteraf zegt: “We hadden het kunnen weten”? Of kiezen we voor verantwoordelijkheid vóórdat het misgaat? Luister25 zegt: genoeg afwachten. Tijd voor daden.

Wij pleiten daarom voor een pakket aan directe, zichtbare maatregelen:

• Intensieve nachtelijke veiligheidsinspecties samen met vrouwen uit de gemeenschap — zij weten waar het onveilig voelt.
• Gratis zelfverdedigingscursussen in de gehele gemeente.
• Extra verlichting op risicolocaties, sneller onderhoud van donkere of defecte lantaarnpalen.
• Structurele aanwezigheid van handhaving op kwetsbare tijdstippen en routes.
• Opschonen van begroeiing en blinde hoeken bij fietspaden, bushaltes en doorgaande wandelroutes.
• Een toegankelijk en actief gepromoot meldpunt voor ervaringen van onveiligheid.
• Starten met de Hulp-Centra in buurten waar het heel onveilig voelt.
• Vrouwgerichte voorlichtingscampagnes en samenwerking met scholen, sportclubs en horeca.

Veiligheid is geen luxe en geen politiek spel — het is een basisvoorwaarde om vrij te kunnen leven. Laten we niet de gemeente zijn die achteraf spijt heeft. Laten we nú handelen. Want pas ingrijpen als het misgaat? Daar doet Luister25 niet aan mee. Wij willen dat iedereen zich in deze gemeente VEILIG en dus ook THUIS voelt.