Tirannie van de meerderheid: Kunst & cultuurbeleid gemeente Edam-Volendam
Dit artikel naar aanleiding van de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen gaat over een hier traditioneel stiefmoederlijk behandeld beleidsterrein: kunst & cultuur. De behandeling van kunst & cultuur zegt veel over onze gemeente, onze gemeenschap en de daarbinnen werkzame culturele, economische en politieke krachtenvelden. Gelukkig vertelt een taartpunt veel, zoniet alles, over de taart in kwestie. Naar aanleiding van de vorige gemeenteraadsverkiezingen schreef ik een driedelige serie https://www.en-clave.nl/de-cultuur-achter-het-kunst-cultuurbeleid-binnen-de-kom-volendam-deel-i/ over de culturele en politieke wortels van dit kunst & cultuurbeleid. Aan de culturele analyse https://www.en-clave.nl/de-cultuur-achter-het-kunst-cultuurbeleid-binnen-de-kom-volendam/ en https://www.en-clave.nl/de-politiek-achter-het-kunst-cultuurbeleid-binnen-de-kom-volendam-deel-iii/ voeg ik in paragraaf 2 met behulp van verschillende definities van cultuur een persoonlijke invalshoek toe.
‘Democratie is niet de wet van de meerderheid, maar de bescherming van de minderheid´
Albert Camus (1913 – 1960), Frans filosoof, journalist en schrijver
In paragraaf 3 leg ik uit wat een tirannie van de meerderheid is, waarom dat problematisch is, en dat dit mechanisme binnen onze gemeentepolitiek op meerdere beleidsterreinen, waaronder kunst & cultuur, een doorslaggevende rol speelt. Omdat het diep in onze cultuur zit, merkt niemand het op. U vast ook niet. Daarom is het verstandig om door te lezen. Vervolgens schets ik in paragraaf 4 de status quo wat betreft ons kunst & cultuurbeleid, en in paragraaf 5 gebruik ik, aan de hand van hun landelijke stemgedrag, de mening van waarschijnlijk eenderde van mijn dorpsgenoten over de wenselijkheid van bezuinigingen op de NPO als graadmeter voor het belang dat zij aan kunst & cultuur hechten. In paragraaf 6 bespreek ik wat de verkiezingsprogramma’s van onze lokale partijen over kunst & cultuur vertellen. Vervolgens ga ik van algemeen naar bijzonder door in paragrafen 7 en 8 te focussen op PX Muziekfabriek en PX Cultuurpodium. Paragraaf 9 gaat over onze bestuurscultuur (definitie 2) en de onwenselijke informatie- en daarmee machtsposities die zij faciliteert, die ook binnen het culturele veld (term Franse socioloog Bourdieu) voor stagnatie staan. Paragraaf 10 bevat mijn conclusie.
In de kern is dit artikel een zoektocht naar de onjuiste aannames die ons aartsconservatieve, ambitieloze kunst & cultuurbeleid al decennia stutten. Laat ik met betrekking tot de betekenis van het complexe begrip cultuur in de volgende subparagraaf allereerst wat potentiële misverstanden uit de weg ruimen. We moeten wel weten waar we het over hebben. Vaak gaat het hier al mis.
Lees hier het hele artikle op de site van en-Clave
Prachtig verwoord.
VolenDOM, dat zichzelf universumwijd tracht te verkopen als kunstenaarsdorp en daarmee de allergrootste leugen als een dik dekbed over die verlopen toeristenbizniz drapeert, heeft schijt aan andere vormen van creativiteit dan huizen en industriepanden bouwen, vis verwerken, zuipen, snuiven en je doodziek werken voor illusionaire ‘weelde’.
Al die lieve zachte kwetsbare creatieve kunstzinnige eigenschappen en talenten van Mensen die in VolenDAM wonen, of ze hier nou geboren zijn of niet, geïmporteerd zijn of niet, worden gewoon stelselmatig onderdrukt.
Gistermiddag aan de hand van meester Adalbert Kohlsaat even Spaander ingelopen…
Brrrr…
Dat er überhaupt nog mensen in zo’n depressieve doodse sfeer willen binne komme, waar Niemand aan een tafeltje zit, als leeggedronken bierglas.
@Snaartje, ik vind je reactie vaak grappig, alleen je geeft wel heel veel af op volendammers. En de mate waarin dat kan niet in verhouding staan tot de werkelijkheid.
Mooi dat hij een lans breekt voor kunst en cultuur, maar het verhaal gaat wel erg 1 kant op. Er is meer cultuur dan bandjes…..
Hoe is het met de kippetjes van je buren?
Gistermiddag aan de hand van meester Adalbert Kohlsaat even Spaander ingelopen…
Inderdaad…
Brrrr…Adalbert… Zou met mij wel Spaander in willen lopen. Maar hij liever niet met mijn kleindochter…
@Republiek: Er wonen in Volendam MENSEN. De hele planeet is bevolkt met MENSEN.
Al die MENSEN hebben zichzelf een gedrag aangeleerd, moeten aanleren of laten aanleren.
Van de gevolgen van dat gedrag is het einde in zicht, omdat het niet werkt, oók in Volendam.
De MENS is namelijk het enige soort op Aarde dat zichzelf vernietigt (zei Adalbert ook al).
Er zijn in Volendam MENSEN (de zachtmoedigen) die dolgraag anders (vrij) zouden willen leven, maar niet kunnen, niet mogen, tegengewerkt worden, geblokkeerd zijn, geremd zijn, niet durven, bang zijn, terwijl het andere deel MENSEN (in BraafSlavernij) floreert met veel geld verdienen (veel belasting betalen), grote huizen, dure spullen, uiterlijkheden, sportscholen, zwembaden (dat van ONS), dikke PC Hoofthummers, fietsen van 5000 euro/stuk, dure vakanties, feesten en beesten.
Beiden mogen er zijn en beiden mogen benoemd worden.
Het is niet zo zeer afgeven, want Liefde wint altijd, het is een (lach)spiegel voorhouden.
@KK: Over de kipjes van de buren is tot op het hoogste niveau overleg geweest met verzoek tot verplaatsing naar de andere hoek van de Gouwzeetuin, of in het midden.
Ruimte zat.
Bezwaren betroffen de plaats van (te klein) hok en ren, pal onder een lantarenpaal, langs de ‘Kalverstraat’ (leveranciers, bewoners, bezoekers, fietsen, brommers, karren, containers), grenzend aan een parkeerplaats (startende auto’s, uitlaatgassen) en op korte afstand van de sloot (aantrekking van ratten). De bodem was een en al prut en de ren was afgedekt met wit plastic, funest voor kippen, die horen in de vrije lucht te scharrelen.
Onverantwoordelijk, dierenmishandeling dus, uit onwetendheid (of domheid).
De facilitair manager en de directie wilden (ondanks aangeboden hulp) niet meewerken, want die hadden nul interesse voor het welzijn van de kipjes, noch voor de emoties/gevoelens van bewoners, omwonenden, bezoekers.
Iedereen ziet ze graag terug, liefst een stuk of 10 met haan, maar dat ziet de Worgcirkel niet zitten, want teveel gedoe.
Duidelijk?
@Kleine Kees: Adalbert loopt in de Andere Wereld, jouw kleindochter loopt in Deze Wereld.
De eerste kun je bereiken door middel van Kosmisch Internet, de tweede via TikTok.
Of zo.
En nu even terug naar het Topic:
De Tirannie van de meerderheid, die steeds verder verschrompelt naar mate er meer MENSEN wakker worden, tot ZELFreflectie en INkeer komen, waardoor ze gaan INzien dat er alleen maar Leven is en de rest verbeelding.
Very shocking.
Maar ook een uitdaging voor Kunst & Cultuur. Het thema van KKV dit jaar is “Ode aan de Vrouw”. De Shekinah, de Vrouwelijke Aanwezigheid van God in het Universum; het Levengevende en het Levenontvangende principe, wordt in het licht gezet.
Verbinding met de Shekinah geeft ons toegang tot de Kwantumruimte (Het Veld), dat alleen mogelijkheden kent.
Als je de Liefde niet hebt, heb je niks.
Mw Kroon
Ja hoor.
Dat we niet op deze wereld zijn om elkaar te pesten, maar om te treiteren….
Twee kippetjes…
Adalbert – vergeten en vergeven – liep wat anders achterna…
@KK: Dierenleed is zeker heel erg OK?
Wij wilden juist heel graag kipjes, meer dan twee zelfs, maar de Worgcirkel niet. Dus focus je ongenoegen op degene die besloten heeft iedereen teleur te stellen: Rob Bruin, facilitair manager. Die had er geen zin in.
Gelukkig weet Snaar elk topic om zeep te helpen met haar niet ter zake doende epistels. Dit topic ging over kunst en cultuur.
Martin,
En zo gaat het met haast ieder topic op GW. Uiteindelijk gaat het over Snaartje. Bijna altijd. Hakken op haar. Maar dat komt niet door haar, maar door alle anderen, die op haar reageren.
Jij ook Martin. Je hebt even terug een aanzet gegeven, maar laat het uitdoven met … aan het eind. Het lijkt mij interessant om te horen hoe jij dat ziet. Zo ontstaat een gesprek. Ik bedoel je bewering:
“ Er is meer cultuur dan bandjes…..”
Inderdaad, creatief schrijven is ook een kunst, een gave zelfs.
Marcel Tuyp richt zich in zijn stuk op muziekonderwijs op het DBC, maar ik lees dat met name gericht op het bandjesgebeuren en opvolging van beroemde Volendammer artiesten. Hij benoemt hierin de projecten van de PX die ook met name gericht zijn op bandjes.
Cultuur is echter veel breder dan dat. Zo heb je toneel, cabaretiers, koren, fanfarecorps, solistische instrumentalisten. Daar zou ook aandacht voor moeten zijn.
En voor kunstschilders, beeldhouwers, houtsnijders, dichters, schrijvers, komieken, glaskunstenaars, boetseerders, tekenaars, vormgevers, grafici, fotografen, sieradenmakers, goud- en zilversmeden, ijzerkunstenaars, textielkunstenaars en ook héél belangrijk:
Narren, magiërs, gnostici, mystici en tovenaars voor een brede glimlach op de verzuurde toetjes.
Martin,
Je zegt het goed. Cultuur is nog meer dan coverbandjes.
Zoom je in kan cultuur een schilderij aan de muur zijn, of dansen op muziek, circus, interesse in de oudheid, een eindeloze rij kunstuitingen.
Zoom je uit dan heeft cultuur te maken met hoe we met respect met elkaar omgaan, mannen met vrouwen of mensen met een andere geaardheid, of hoe je een samenleving inricht, hoe je met dieren en de natuur omgaat, hoe je in het leven staat. Hoe open je staat voor verandering. Voor vrijheid.
Zoom je nog verder uit dan gaat cultuur om hoe je met andere culturen omgaat. In hoeverre kunnen we bescheiden naar onszelf kijken en met belangstelling naar hen?
Een breed onderwerp kortom. En misschien wel het belangrijkste, na voedsel en geborgenheid. Heb je die, komt de vraag: wat nu? Wil je weten hoe een cultuur eruitziet? Kijk naar hun kunst.
Oei oei, dan komt de Volendammer ‘cultuur’ met ‘fake it till you make it’ er bekaaid vanaf.