Foto Marianne Klok: Mien Laan begon op haar zestigste met schilderen.

In de rooms-katholieke Sint Nicolaaskerk aan de Voorhaven in Edam hangen tot eind augustus verschillende schilderijen van Mien Laan. Schilderen is haar lust en leven en een manier om met de gevolgen van de ziekte van Lyme om te gaan. Mien Laan is via een vroegere buurvrouw op het spoor gekomen van haar talent. “Ik had nog nooit geschilderd en dacht ook niet dat ik dat kon. Ik was zo rond de 60 en had enorm last van de gevolgen van de ziekte van Lyme. Mijn toenmalige buurvrouw vroeg of ik mee wilde gaan op les. Hoewel ik dacht dat het niets voor me zou zijn, was ik direct verkocht!”

Die keuze heeft een nieuwe wereld geopend voor Mien, die tegenwoordig samen met haar man Cor woonachtig is in een van de zelfstandige woningen van de Friese Vlaak in Volendam. Zij heeft vele tientallen schilderijen gemaakt, vaak stadsgezichten, maar ook ander werk. “Ik ontspan door het schilderen. Ik word vaak ’s nachts wakker door ‘onrustige benen’, een gevolg van Lyme. Dan stap ik uit bed en ga schilderen. Mijn lichaam en hoofd komen dan weer tot rust.”

Het gevolg is een hele mooie serie schilderijen! Ze heeft er al tientallen verkocht of weggegeven. Een deel van haar werk is te zien in de kerk die ze nog wekelijks bezoeken. “Henk Conijn en Han Dekker hebben me geholpen met het ophangen van het werk.” Ze begon bij Beate Scholten en maakte aquarellen. Jarenlang kreeg ze les in Volendam bij Stroek. “Ik werk het liefst met heel veel kleur. Vandaar dat ik nu schilder met acrylverf.”

“Het brengt me heel veel ontspanning! Mijn hoofd raakt helemaal vrij. Zeker in Edam zijn er veel plekjes die ik heb vastgelegd. Maar ik heb ook veel schilderijen van andere locaties in de regio gemaakt.” Op de mobiel laat ze foto’s zien van eerder werk. Twee Volendamse meisjes in klederdracht springen er uit. “Dat werk is ook verkocht.”

Vanaf september zal ze drie verdiepingen van de Friese Vlaak gaan vullen met haar werk. De expositie in Edam is te zien op woensdag en zondag. “Ik zal er zoveel als het lukt bij zijn.”