Edam lijkt culturele accommodatie kwijt te raken
In de laatste vergadering van de oude samenstelling is voorgesteld om de Edamse
huisartsen - naast Centrum Jeugd en Gezin en het Wijksteunpunt - een plek te geven
in de Singel. Een manier om de volledig uit de hand gelopen kosten voor een
verbouwing van het buurtcentrum (tenminste 3,5 miljoen) financieel te
ondervangen. Een ogenschijnlijk onlogische keuze, weg van de locatie waar over
enkele jaren de oudere inwoners een woning krijgen in de Nieuwe Meermin.
Donderdag 29 oktober wordt dit voorstel besproken in de gemeenteraad. Samen met
een voorstel om de Edamse bibliotheek verkleind open te houden. Hier zouden dan
nog enkele maatschappelijke taken worden ondergebracht.
Dat laatste kan niet anders dan kleinschalig, gelet op de beperkte ruimte.
Vraag is wat er sowieso nog overblijft van de bibliotheek in Edam. De
directrice van Bibliotheek Waterland, die mee is gegaan in de gemeentelijke
plannen in plaats van op te komen voor een goed bezocht filiaal, blonk de
laatste maanden vooral uit in het geven van complimenten aan de betrokken
inwoners van Edam. Met ruim 3.000 handtekeningen heeft de lokale gemeenschap
laten zien zeer betrokken te zijn bij alle ontwikkelingen. Maar zeer
waarschijnlijk is een teruglopend bezoek aan de bibliotheek het gevolg.
Want een verkleinde bibliotheek is nu niet bepaald de winst die de gemeenschap
voor ogen had. En het verdwijnen van de Singel voor hoegenaamd alle culturele
en sociale activiteiten is niet alleen een droevige uitkomst, maar is dodelijk
voor de sociale cohesie van Edam. Een kleine ruimte voor een buurthuis in het
nieuwe ‘gezondheidscentrum’ is dan ook een doekje voor het bloeden.
Misschien nog treuriger is dat de politiek hiermee laat zien geen heil te zien
in de (Edamse) gemeenschap. Een stadje waar de bibliotheek ooit via Jan
Nieuwenhuizen werd geïntroduceerd en ‘uitgerold’ door ons land, om kennis voor
iedereen toegankelijk te maken.
Edam is een plaats met een rijk sociaal cultureel verleden. Dat in de jaren
negentig ook al niet de steun verkreeg van de lokale politiek in een zoektocht
naar een nieuwe accommodatie voor het toenmalige bruisende jognerencentrum
Nohol. Uiteindelijk waren het de jongeren zelf die met acties en leningen
alsnog een (verkleind) centrum realiseerden.
Datzelfde gebouw, inmiddels in gemeentelijke handen, wordt nu waarschijnlijk overgedragen
aan twee instellingen, waarvan een semi-commercieel (huisartsen). Zonder zaal,
zonder bar maar vooral zonder eerst te luisteren naar het signaal uit de
samenleving van meer dan 3.000 handtekeningen (op een bevolking van 7.500
inwoners).
Juist in de Singel had een nieuwe bibliotheek een perfecte match kunnen zijn in
samenspraak met de huidige activiteiten en faciliteiten. En had het weer kunnen
functioneren als echt buurthuis: een plek waar inwoners dagelijks terecht
kunnen, op een laagdrempelige manier, met nieuwe energie in een tijd die daar
juist om vraagt (lees schreeuwt).
Redactie de Stadskrant