Groene hart transplantatie De Purmer

Peter Mulder van Luister 25 schreef onlangs dat bouwen in de Purmer Polder een nieuw groen hart creëert. Met respect voor het zoeken naar mogelijkheden door meneer Mulder ,om meer mensen aan een woning te helpen. Helaas is zijn uitgangspunt de bebouwing van huizen en bedrijven in de Purmer. Hij ziet als obstakel de stikstof uitstoot.

Dat wil hij oplossen door een bos te planten . Dat gaat dus ten koste van het gras of beplanting die er al liggen . Met andere woorden geen nieuw groen hart , maar een ander groen hart. Waarbij het bestaande groene gras meer stikstof absorbeert dan nieuwe groene bomen . AI vertelt dat gras 6 a 7 keer meer stikstof absorbeert dan bomen uit de bodem( 300 kg tegen 45 kg per ha per jaar) . Uit de lucht absorberen bomen wat meer dan gras (50kg tegen 20 kg) In het totaal wordt het dus niet beter door bomen in plaats van gras , betreffende de stikstof problematiek.

De Purmer Polder is een kostbaar gebied. Eenmaal bebouwd zal het nooit meer groen worden. Een stuk natuur is vernietigd. Niet alleen het gras ,ook de fauna. De vogels , de konijnen , de insecten. De mogelijkheid van voedsel productie zou verdwijnen in geval van wereldwijde spanningen. Maar ook de waterhuishouding, bij toenemende intense weersomstandigheden.

Tenslotte pakt het dromen over woningen voor jonge starters en senioren vaak verkeerd uit. Economisch vereist de bouw van een koopwoning een prijs die voor vele van hen niet financierbaar is. Dan komen er kopers van buiten de gemeente te wonen. En van de betaalbare huurwoningen gaan er veel naar immigranten. We moeten ons afvragen hoe zinvol het is om onze groene polder op te offeren voor een beperkt aantal jonge starters en senioren uit onze gemeente.

Maar gelukkig wordt er in onze gemeente op vele andere locaties actief gewerkt aan de bouw van woningen.

Ronald van Solt