Dagboek van een bedevaart: Water dat in Lourdes verdampt kan in Volendam neerregenen
Dagboek van een bedevaart
Ze gaan van De Dijk in Volendam naar de grot in Lourdes. Slachtoffers van de brand in Volendam en ouders van overleden kinderen maken met familie en vrienden deze week een bedevaart. Een kleine 120 Volendamse pelgrims reizen naar de grot van de Maria verschijning van Bernadette. De grot van de hoop. Het Noordhollands Dagblad reist mee met de pelgrims en bericht in dagboekvorm over de belevenissen van de Volendamse bedevaartgangers.
Water dat in Lourdes verdampt kan in Volendam neerregenen
De ochtend gloort nag niet eens als het gezelschap om half zes afreist met de bus. Aan boord zelfs een heuse missionaris: Klaas Schilder. Hij zit al sinds 1966 in de Kongo. Miste in de jungle de gebeurtenissen rand de ramp. Schilder is net anderhalve week in het land en wil zijn medeleven betuigen met de Volendamse slachtoffers. Ter bedevaart dus naar Lourdes. ,,Vroeger moest ik niet veel van bedevaarten hebben, maar nu zie ik het nut er wel van. Mensen komen tot rust en zien ook het leed van anderen ‘, zegt Schilder.
Grap na grap
Jan Tol, Kees Jank (bijnaam Darus) Maik Offerman en Jurriaan Ubels zien er niet uit als doorsnee bedevaartgangers. Ze hebben lol en vertellen grap na grap. ,,Ik was er nog nooit geweest. We gaan echt voor de gezelligheid”, zegt Jan Tol. Over het heilige water in Lourdes heeft Maik Offerman zo zijn eigen theorie. ,,Is dat nou zo bijzonder dat heilige water daar? Als water in Lourdes verdampt, kan het als regen weer neerdalen in Volendam. Water is water.”
Jaap en Aagie Kwakman die hun zoon Nico verloren aan de brand, begrijpen de ‘braniepelgrims’ prima. ,,Afreageren en ontspanning horen er ook bij”, zegt Jaap achterover leunend in zijn vliegtuigstoel. ,,Het is een mengsel van vakantie en devotie. Ik hoop er weer kracht en energie te vinden want dat is ver te zoeken. vult Aagie aan. Jaap is benieuwd naar de wondere werking van Lourdes. ,,Je gaat heen met niks en als je met een beter gevoel terug komt, heb je al gewonnen. Even een andere sfeer en een weekje weg uit Volendam is ook wel eens goed.” Dat vinden Monique Tuyp, Melanie Kiene en Karen Zwarthoed ook. De drie meiden zijn uiterlijk getekend door de brand. Hebben niet de hoop dat dat in Lourdes anders wordt. ,,We hebben thuis een brief gehad waarin stand dat gelovigen en niet gelovigen mee mochten. Ik ben niet zo erg gelovig en ga mee voor de gezelligheid”, zegt Monique. Melanie is geïnteresseerd in Lourdes. ,,Je hoort er altijd zoveel over, dat het allemaal zo
speciaal is. En ze zeggen altijd dat je er zoveel mensen ziet die er slechter aan toe zijn dan jijzelf en dat je daar al een beter gevoel van krijgt.”
Grot
De bus en vliegtuigpelgrims stromen in de namiddag samen in de Crypte: de kapel recht boven de grot die Maria aan Bernadette, aan wie ze was verschenen, had gevraagd. Pastoor Berkhout draagt de openingsviering op en vraagt ook aandacht voor de ‘afschuwelijke dood’ van Pim Fortuyn. Hij vertelt over hoe hij geïnspireerd raakte voor de bedevaart toen hij een uiterlijk ongeschonden Volendamse jongen tot tranen toe bewoog door hem alleen maar te vragen hoe het met hem ging na de brand. Over hoe brandslachtoffers een plek voor hun leed moeten zien te vinden. Over hoe je je verdriet en leed kwijt moet kunnen bij Maria. ,,Ze neemt ons bij de hand en zal ons troosten.”
Openluchtmuseum
Zonder geloof zou Volendam volgens Berkhout niet meer zijn dan een openluchtmuseum. Dat het geloof leeft in het voormalige visserdorp blijkt wel als Pastoor Berkhout de misintenties voorleest. Een lange lijst van wensen en namen die moeten warden herdacht. Het regent minutenlang Sieren, Tollen en Veermannen in de gewelven van de crypte. En natuurlijk de namen van de slachtoffers. Bij de misintenties ook de naam van Pim Fortuyn. Dan nog meer Sieren, Tollen en Volendamse namen en ook een gewone wens van een moeder: ‘Dat mijn jongens goed terechtkomen.’ De jongeren vonden de mis wat langdradig. Ida Kok, moeder van de overleden Anja Kok, vindt de viering indrukwekkend. ;,Hoe klein ook in deze kapel, het was heel erg mooi. Maar de reden waarvoor ik hier ben, geeft me meteen weer een dubbel gevoel. Zo mooi is het allemaal niet.”