Het noodzakelijke mea culpa
De vinger aan de pols
Een jaar geleden verscheen van het rapport van de Commissie Alders. Hoe is nu de sfeer in het dorp? Op maandag verwoordde René Diekstra dit exact in zijn wekelijkse Denk-wijzer in het NHD naar aanleiding van de gedoogcultuur van Paars, mede in Enschede en Volendam: 'Geen van de slachtoffers heeft het gevoel dat er voldoende erkenning heeft plaatsgevonden van wat hen is aangedaan. Maar wat ik heel erg vind, is dat ze door het gebeuren als persoon zijn veranderd. Ze zijn cynischer geworden. Dicht onder de oppervlakte van hun alledaags gedrag proef je boosheid, de boosheid van de behoefte aan wraak op die emphatieloze (invoelende), respectloze behandeling'. Tot zover René Diekstra. Ik herken deze gevoelens als ik met de ouders van de getroffen jongeren praat. In ons dorp heerst(e) een gedoogcultuur, waardoor mede de ramp kon gebeuren. Ik weet waar ik over spreek.
Het noodzakelijke mea culpa
We kunnen alleen maar met elkaar verder als zowel de overheid en de uitbater van de Wir War aan de slachtoffers, de ouders en hun gezinnen een groot mea culpa uitspreken. Voor beiden geldt niet 'wat gaat zo'n schuldbekentenis mij kosten?', neen, hoe doe ik recht aan de gevoelens van de getroffenen. Ook zal de gemeenschap te rade moeten gaan bij zichzelf vanuit de vraag: hoe gaan we verder? Moet het uitgaansleven zich niet matigen? Als ik hoor dat het grootste probleem het tekort aan barkrukken is overvalt mij een plaatsvervangende schaamte. Ook dat is cynisch naar de ouders en de getroffenen. Een cultuuromslag is noodzakelijk
Vervolg Lourdes
De afgelopen week is de werkgroep 'Lourdesreizen' bijeen geweest voor de organisatie van een Lourdesreis in het najaar. Bij de reünie van de afgelopen vrijdag heb ik met vele jongeren en ouders die de ramp hebben meegemaakt gesproken. Lourdes heeft ze goed gedaan, vandaar nog een tweede keer.
Bruinisse in Volendam
Een hartverwarmend gebeuren, de afgelopen zaterdag; 53 koorleden uit Bruinisse. Vorig jaar had het koor een actie hadden opgezet voor giro 800 brachten een tegenbezoek aan Volendam. De groep werd in het Anker ontvangen en kreeg een rondleiding aldaar. Na een wandeling over de Dijk, langs het Hemeltje, kwam de groep aan in de Jozef waar de lunch werd gebruikt. Op het programma stond een bezoek aan de kerk, waar het koor ter nagedachtenis aan de gestorven jongeren een klein concert gaf. Een bezoek aan het graf riep veel emoties op. Na een rondleiding door Volendam en een bezoek aan het museum volgde het diner bij Spaander. Veel dank de hartelijkheid van Bruinisse. Ze komen nog een keer terug om op een zaterdagavond een viering in de Vincentiuskerk op te luisteren met hun zang... en ze zingen mooi! Het koor beschikt over een uitstekende dirigent die ook het orgel heeft bespeeld.