Water heelt littekens: kinderen met zware brandwonden in thermen van Spa
Water heelt littekens: kinderen met zware brandwonden in thermen van Spa
18 kinderen tussen 5 maanden en 15 jaar met zware derdegraadsbrandwonden zetten op dit moment de laatste stap in een lang en pijnlijk genezingsproces. In de thermen van het Ardense kuuroord Spa krijgen zij twee weken lang een watertherapie. Die heeft een helende werking op de stug tegentrekkende, soms hels jeukende littekens waarmee hun lichaampjes zijn bezaaid. ,,Maar even belangrijk is dat hun psychologische littekens hier ook worden gemasseerd door het samenleven met lotgenootjes in een echte kampsfeer'', zegt Christiaan De Bondt van het militair hospitaal van Neder-over-Heembeek.
Het is dankzij de belangeloze inzet van enkele verplegers en de steun van Landsverdediging dat de kinderen zo goed als gratis kunnen deelnemen aan deze kuur die al snel 1.250 euro per persoon kost. ,,Je kin goed boven water houden zodat je niet te veel gas inademt. Ik ga je hier twintig minuutjes laten zitten. Als er iets is, trek je gewoon aan de bel. Je bent toch niet bang?'' Nog een beetje schuchter schudt de zesjarige Gilles stil het hoofd. Het is zijn eerste dag in de thermen van Spa. Hij trekt zijn witte kamerjas uit. Een van zijn jonge beentjes vertoont de typische littekens van een dramatisch contact met vuur.
Even later zit hij in het sfeervolle roodkoperen bad en is zijn lichaam helemaal overdekt door de bubbeltjes van het koolzuurhoudende water. ,,Regelrecht van de Marie-Henriette-bron die in het bos ligt'', zegt de verpleegster van de thermen. ,,Het enige wat wij ermee doen is het water opwarmen tot lichaamstemperatuur. Koel het weer af en haal er het ijzer uit en je kunt het zo verkopen als Spa bruis.'' In een andere ruimte richt een verpleegster een hogedrukspuit op de littekens aan linkerarm en -been van Dylan (6). In nog een andere wordt onderwatermassage gegeven.
,,Allemaal om de littekens te versoepelen zodat zij hun rode kleur verliezen, minder pijn doen en vooral minder jeuken , zegt Christiaan De Bondt. Samen met zijn collega-verpleger Karim Benaouda van het brandwondencentrum van Neder-over-Heembeek heeft hij in zijn vrije tijd dit kamp georganiseerd. De kuur krijgt forse logistieke steun van de Belgische krijgsmacht. Zij hebben alle brandwondencentra aangeschreven. ,,Vorig jaar zijn drie slachtoffertjes van de vuurwerkramp in Volendam meegegaan. Alleen jammer dat wij geen enkele respons krijgen van het Greet Rouffaerhuis. Die Antwerpse patiëntjes missen zo een unieke therapie.''
Bij de hele kleintjes, jonger dan vijf, mag ook een familielid deelnemen aan de therapie. Meestal is dat een mama, zoals Wendy uit Sint-Truiden. Vorig jaar woedde er een hevige brand in de gezinswoning. Dochtertje Lindsay, nauwelijks enkele maanden oud, werd daarbij zwaar verbrand over het hele lichaam. Samen krijgen zij een watermassage. Het lachende gezichtje van Lindsay toont hoeveel deugd dat doet.
Voor mama, die zesmaal per dag haar baby met een crème moet insmeren en dan ook nog eens dagelijks twee uren moet vrijhouden voor intensieve kine, is het een welgekomen rustmoment. In een andere zaal kneedt een kinesiste het zwaar gelittekende lichaam van Lisa (5) soepel. Het meisje uit Hasselt kreeg de dag voor sinterklaas 2001 bij het spelen in de keuken met haar broertje een grote kom kokende soep over zich heen.
,,Drie maanden lag Lisa in het ziekenhuis, elfmaal werd zij geopereerd voor een huidtransplantatie'', zegt haar mama Monique. ,,Maar nu keek Lisa heel erg uit naar dit kamp. Vooral omdat zij andere kindjes zou ontmoeten die ook zwaar verbrand zijn. Hé, dat kindje heeft ook geen haren , zei ze daarnet nog. Zij voelde zich niet meer alleen.''
,,De kuur wordt in de voormiddag gevolgd'', zegt de meegereisde psychologe. ,,Maar de namiddagen zijn misschien nog belangrijker. Want dan doen de kinderen allerlei activiteiten samen. Zo leren zij elkaars verwondingen en angsten kennen, maar ook elkaars methodes om er zich doorheen te slaan.'' ,,Zo gaan wij samen zwemmen in het openbaar zwembad. Dat is de eerste grote confrontatie met de blik van anderen. De meesten zouden dit niet alleen aandurven, maar in groep is die blootstelling draaglijker.''
Ook voor de meegekomen moeders is het kamp nuttig. ,,De meeste ouders worden gekweld door een enorm schuldgevoel. Het is heel belangrijk dat wij hen door vaak te praten op het hart drukken dat een ongeval iedereen kan overkomen. Wij leren de ouders ook dat zij hun zwaarverbrand kind niet mogen overbeschermen of verwennen. Het is een begrijpelijke reactie, maar het is niet goed. Die kinderen zijn beter af als zij op een normale manier worden opgevoed.''