Pastoraal Werker Jack Noë / Werkplaats / Contacten met het Anker

Pastoraal Werker Jack Noë
Deze week is de nieuwe pastoraal werker Jack Noë begonnen aan zijn pastoraal werk in Volendam. Het is nog wat wennen en de eerste maanden staan vooral in het teken van de kennismaking. Zijn eerste taak zal vooral zijn mensen leren kennen, zoals de gezinnen van de jongeren die de nieuwjaarsramp hebben meegemaakt. Zelf moest hij ooit een kind moet verliezen. In Trouw van vrijdag 30 augustus zegt hij in een interview: "Ik heb de Eeuwige zeer nabij gevoeld tijdens de intensiefste gebeurtenis van mijn leven, toen mijn zoontje in mijn armen overleed; dat was een soort atoombom. Maar mijn fundamenten gaven mij stevigheid. In vond verdieping in mijn eigen geschiedenis". Als ik dit lees dan weet ik dat wij met Jack Noë een pastor krijgen die niet alleen gevormd is door de theologie, maar ook door het leven, die weet wat het is als je geloof wordt aangevochten.

Werkplaats
Het zou voor de hand liggen dat hij zijn werkkamer in het Anker krijgt. Aanvanke-lijk lag dat ook in de bedoeling. Bij nader inzien is het beter om dat niet te doen. Voor een pastor is het van groot belang dat je mensen kunt ontvangen in de anonimiteit. Ik merk dat zelf op de pastorie. Door de dag is het vaak een drukte van belang en mensen vinden het dan niet altijd prettig als zij bij een bezoek aan de pastoor worden opgemerkt door anderen. Vertrouwelijke gesprekken voer ik mee-stal na half vijf en in de avond, als er tenminste geen vergade-ringen zijn of andere bijeenkomsten. Voor mensen die door de nieuwe pastor worden ontvangen is die vertrouwelijkheid ook van groot belang. De bovenverdieping van het nieuwe uitvaartcentrum biedt die ruimte. Het beschikt over een aantal prachtige kamers. De op-gang is vrij en mensen kunnen daar overdag en 's avonds worden ontvangen volgens afspraak. Ik kan u nog geen telefoonnummer geven en ook weet ik niet precies wat het postadres is; zo gauw dat allemaal bekend is zal die informatie via de Nivo en beide kabelkranten gegeven worden. Hij is nu via de pastorie of het Anker bereikbaar.

Contacten met het Anker
Het spreekt vanzelf dat de nieuwe pastor vanwege zijn werk een nauw en dagelijks contact heeft met de medewerk(st)ers van het Anker en met de hulpverlening. Daarnaast zal hij een regulier contact onderhouden met zowel pastoor van der Hulst als ondergetekende. Op het programma voor de kennismaking staat natuurlijk ook vermeld een kennismaking met de beide kerkbesturen en parochievergaderingen. 

Aanspreektitel
U kunt de nieuwe pastor aanspreken met de naam pastor. Ik liet dat al eerder weten, of schoon het goed is sommige berichten een paar keer neer te schrijven, opdat iedereen er kennis van kan nemen. 

Installatie
Deken Ambro Bakker zal op zaterdag 5 oktober de nieuwe pastor presenteren in de Mariaparochie tijdens de avonddienst van 19.00 uur. Op zondag 6 oktober zal de installatie plaatsvinden in de Vincentiusparochie. Ik hoop dat alle getroffen jongeren en hun gezinnen op uitnodiging een van deze diensten zullen meemaken. Verder wordt er een kennismakingsbijeenkomst georganiseerd waar u met de nieuwe pastor kunt kennismaken. Tot zover de berichtgeving over pastor Jacques Noë.

Broeder Buijs overleden
Op 28 augustus is na een langdurige ziekte in het klooster te Boxtel overleden broeder Clemens Buijs, lid van de congregatie van de Assumptionisten. Broeder Clemens is 74 jaar geworden. Ik heb hem niet zelf gekend, maar wel veel over hem gehoord van anderen. In volle overgave heeft hij zich aan God toevertrouwd en tijdens zijn ziekte groeide hij in die overgave. De afgelopen zondag was er in Boxtel een avondwake en maandag 2 september is hij na de uitvaart-plechtigheid te rusten gelegd op het kloosterkerkhof.

De schrik slaat je om het hart
Even voordat de kermis begint maken alle kranten er melding van dat Nederland via de Nederlandse Antillen de grootste doorvoerhaven is voor de drughandel. De meeste xct-pillen worden in Nederland gemaakt en van hier uit verkocht. Waar een klein land toch al groot in kan zijn. In Volendam weten we er over mee te praten. Ik breng de jongeren in herinnering wat pastor Mantje met stemverheffing zei tijdens de afscheidsdienst van Orno Tuyp In Edam: Laat die troep toch staan!! Inderdaad, want aan Orno zie je waar verslaving toe kan leiden. Verslaafd raken is een proces dat zich geleidelijk voltrekt. Je hebt er niet eens erg in dat het gebeurt. Alom hoor ik berichten dat het gebruik van drugs na de nieuwjaarsramp alleen maar erger is geworden. In ieder geval wens ik allemaal een heerlijke en vreugdevolle kermis toe.

Parochieopbouw
Al eerder schreef ik over het belang van een goede parochieop-bouw. De ideale parochie beantwoordt aan drie criteria: Dat is vieren, leren en diaconie. Met vieren wordt bedoeld de litur-gie. We doen wat Jezus deed op de laatste avond van zijn leven. We breken het brood en drinken uit de beker tot zijn gedachte-nis. Vieren hangt weer nauw samen met leren. Met leren wordt bedoeld de katechese en geloofstoe-rusting. Dat is een permanent proces, omdat de mens in elke levensfase nieuwe vragen stelt. De levensvragen van kinderen en jongeren zijn anders dan die van volwassenen en ouderen. Als we niet meer leren kunnen we op den duur ook niet meer vie-ren. Immers, als we niet meer weten waar het over gaat dan is er geen reden om te vieren. We zien hoe dit slijtageproces nu ook gaande is. De jongere generaties weten nog maar heel weinig over het geloof. De kerk is er vooral om levens-momenten religieuze betekenis te geven. Vieren en leren staan weer in dienst van de diaconie. Diaconie is de zorg voor de medemens dichtbij en veraf. Wie leert en viert weet dat hij niet leeft voor zich zelf, maar voor zijn medemens. 

De thermometer
De taak van het pastoraat is ook deze: even afstand nemen van het dagelijks bezig zijn en dan de thermometer aanleggen, zeker bij het begin van een nieuw werkjaar. Niet om zo maar kritisch te zijn, maar opdat het nog beter kan en lacunes zichtbaar worden. Het eerste wat dan gezegd moet worden is dat er veel goeds gebeurd. Vele mensen zijn betrokken bij het wel en wee van de kerk en laten dat zien in een niet aflatende trouw en zorg. We mogen daar dankbaar voor zijn, want dank zij hen komt er veel tot stand. Zij blijven vaak onzichtbaar.

Wat lezen we nog meer op de thermometer?
Ik zie dat er in Volendam overvloedig gevierd wordt. De meeste energie wordt gestoken in de liturgie. Het zou zelfs best wat minder kunnen. Voor het aspect van leren is niet zoveel interesse. Ofschoon, als ouders bijeenkomen op de ouder-avonden voor het Vormsel en de Eerste Com-munie, dan merk je dat de geloofsvragen er wel degelijk zijn. Waar ik me ook zorgen over maak is de afname voor de diaconie, d.w.z.: de concrete zorg voor de medemens. Ik schreef daar de vorige week al over. Voor de organisatie van een ziekenmis is er geen werk-groep meer, terwijl die zorg een speerpunt moet zijn in de pastorale zorg. Toch moet ook dit gezegd worden: Wat erg goed loopt is ziekenbezoek-groep, de groep rouwverwerking en het IPC. De zorg voor de overledenen parochianen is buitengewoon groot. Ook dat is diaconie. De uitvaartverzorgers en het nieuwe rouwcentrum zijn daar de getuigen van.

Kerkpagina's
Een ander punt van zorg is de parochieop-bouw. Onze parochie is heel sterk in het verlenen van service, maar het nadeel is dat dit mensen tegelijk passief maakt. Het wórdt allemaal voor je gedaan! Je hoeft zelf niet zoveel te doen. Vanwege het onder-werp 'parochieopbouw' vraag ik uw aan-dacht voor de voort-gang van de wekelijkse kerk-pagina's in de Nivo. Toen ik in 1995 voor Volendam benoemd werd beschikte onze parochie niet over een parochieblad. Dat is opmerkelijk! Ik denk niet dat er nog één paro-hie in Ne-derland is waar geen parochieperiodiek wordt uitgegeven. Alleen de misintenties werden in de Nivo gepubliceerd. Gebleken is dat de Kerkpagina's voorzien in de communicatie tussen kerk en parochianen. Via 'Kerkepad 1' worden we op de hoogte gehouden van wat er (en dan nog maar alleen in mijn beperkte beleving) in de parochie speelt. Er is veel meer te melden. Ook de artikelen over tal van onderwerpen proberen in te spelen op het aspect van 'leren'.

Geen redactie
Het zijn nu vooral de pastores die invulling geven aan de kerkpagina's. De kerkpagina's hebben helaas geen redactie. Dat is jammer. Een redactie is belangrijk, want de leden van de redactie kunnen gezamenlijk nadenken over de vraag: wat leeft er onder de mensen, waar kunnen we met onze artikelen en onderwerpen inspelen op datgene wat er onder de mensen leeft? Mijn zorg nu is deze: Hoe zal het verder gaan als er ooit een wisseling komt van de pastorale wacht? Over tweeeneenhalf jaar ben ik 65. Zullen dan alleen de misintenties weer gepubliceerd worden? Daarom deze vraag: vinden wij de kerk-pagina's in de Nivo belangrijk? En als we daar 'ja' op zeggen, willen we dan vervolgens als gemeenschap samen verantwoordelijk zijn voor de voortgang? Zijn er mensen te vinden die er hun schouders onder willen zetten? De kerkpagina's zouden nog veel meer dan wat nu gebeurt een spiegel moeten zijn van wat er in de parochie leeft aan vragen. Daartoe is noodzakelijk dat er een redactie wordt gevormd van liefst een aantal jonge mensen. We hebben kader genoeg in Volendam en er zijn genoeg mensen die de pen goed kunnen hanteren. Daar hoeft het niet aan te liggen.

Pak je eigen verantwoordelijkheid
Soms heb ik het gevoel dat de parochianen zich te gemakkelijk afhankelijk opstellen van de pastoor. Dat is uit de tijd. Daarom, beste mensen: pak je eigen verantwoordelijk als je liefde hebt voor je parochie. Stap in! Krachtens je doop heb je die verantwoordelijkheid en die mag je op je nemen. Ook jij hebt de Geest gekregen en de pastoor heeft die Geest niet alleen. Het aantal priesters loopt gigantisch terug. We mogen blij zijn als er over een aantal jaren nog één priester beschik-baar is voor geheel Volendam en dan zal het werk toch ook dan door moeten gaan. Ook dan zullen mensen begraven moeten worden, zieken bezocht, gedoopt, getrouwd en het geloof doorgegeven worden op de scholen en in de huizen, ook dan blijven gebouwen onderhoud vragen.

Pastoor J. Berkhout