Bergbeklimmen als onderdeel van het revalidatieproces

Bergbeklimmen als onderdeel van het revalidatieproces
Het idee ontstond naar aanleiding van de wonderlijke prestatie die de Belg Keen de Blauw had geleverd, door als brandwondenpatiënt de top van de Mont Blanc (vorig jaar september) te beklimmen. De Blauw had enkele maanden eerder een fysiek en geestelijk nog instabiele Tom Kwakman in het Brusselse Militiar Hospitaal geïnspireerd en het herstelproces van de toen 17-jarige Volendammer pas goed in gang gezet. Toen De Blauw het woord voetbal en Mont-Blanc' in de mond nam, deed dat wonderen bij Kwakman, die, toen hij gevraagd werd ook eens te gaan klimmen, dat geen twee keer liet zeggen.

Afgelopen week trok hij samen met Lou Snoek (die net als Tom en ook Maria Veerman in Neder-Overheembeek lag opgenomen) het Mont Blanc massief in, begeleidt door hun ademhalings- en fysiotherapeut Luc de Clerck en de chirurgen Michel van Brussel en Jean-Pol Deleuze.

Een zware test voor het tweetal, dat tevens bij werd gestaan door Koen do Blauw, die vorig jaar september bij een tweede poging de top bedwong. Expeditieleider was Filip Pay, evenals De Clerck lid van de Belgische commando's. De ouders van de drie in Brussel opgenomen jongeren waren vorig jaar al vol superlatieven over de medische zorg; Hoe ver die zorg gaat, bleek tijdens de tochten door de bergen. Het begon met een dag langs de Glacier d'Argentière, wat meteen afzien was voor de Volendamse mannen, wier hartslag steeds op verschillende tijden en hoogtes word gemeten.

Luc de Clerck: ,,Daarnaast houden we de zuurstofconcentratie en longfunctie in de gaten." De therapeut was tevreden over alle dagen gezien. ,,Ze houden zich goed. Geven natuurlijk niet zo snel toe dat ze moe zijn, maar dat zien we zelf wel." De Clerck kreeg de meetapparatuur mee van Philips en wil een wetenschappelijke studie met allerlei tabellen maken van bet herstel van brandwondenpatiënten op grote hoogtes.

Lou en Tom genoten met volle teugen in de Franse bergen, waar behalve naar hoogtes van 2600 en 2800 meter (Cal du BalmelPasson) geklommen werd, ook op een gletsjer (Men de Glace) werd getraind. Daarvoor moest eerst een trap langs een steile wand van negentig graden (met 257 treden) worden afgedaald en dat zorgde voor angstige momenten en naderhand voor hilariteit. Hilariteit was sowieso ruimschoots aanwezig met de wereldse Belgen, die twee keer de bietenbrug op gingen toen er gevoetbald wend tussen Nederland en België. De eerste keer werden de medici nog gespaard (8-7), de tweede keer werd het 6-3 en werden bovendien de Nederlandse strafschoppen beter genomen.

Ontspannende momenten tijdens een trip die niet alleen een enorme indruk achterliet op de twee Volendamse jongeren, maar ook in allerlei opzichten grote waarde had voor het revalidatieproces. En dat was waar het de Belgen om te doen was. Het aanbod om volgend jaar de top te bedwingen werd vervolgens door Lou en Tom volmondig met 'ja' beantwoord. "Daarvoor ga ik dagelijks in training", liet Tom na de trip weten. "Naast het voetballen ga ik ook veel krachttrainen, zodat ik zulke armen (duim en wijsvinger geven de dikte aan, red.) krijg". Lou gaat zich ook goed voorbereiden. "Nu ik weet dat ik ga weet ik waarvoor ik in training moet. Anders kan ik er beter niet aan beginnen."
Wordt vervolgd.