Moeten de Wir War en Blokhut weer open: deel 2
Moeten de Wir War en Blokhut weer open: deel 2
Ik wil mezelf niet gaan rectificeren of mijn woorden terugnemen maar ik zou wel graag enkele onduidelijkbeden willen ophelderen. Ten eerste is het een misverstand dat ik, zoals in een reactie letterlijk werd gezegd, "graag onder 14 graven" feest ga vieren. Zo ligt het zelfs allerminst hoewel ik wel toegeef dat ik de barren zelf ook mis. Ikzelf zou net als de meeste mensen graag zien dat er naast het pand, of weet ik veel waar, een soortgelijke horecagelegenheid zou komen, maar die komt er niet omdat de gemeente de vergunning zonder reden tegenhoudt. (zonder reden want dit pand staat immers los van het pand waar de Hemel in gevestigd zat). Tja, wat moeten we dan? Is het dan zo'n verschrikkelijke gedachte dat ik graag zou zien dat de beide panden weer opengaan om het uitgaan na twee jaar weer wat leuker te maken?
Een reactie was er van een anoniem persoon (want ze durven lang niet allemaal met naam naar voren te komen) dat we niet moesten doen alsof die barkruk het belangrijkste in ons leven is. Nee, dat is het ook niet. Maar het is wel een heel belangrijk onderdeel van je jeugd en dat moet je niet wegcijferen alsof het niks is. Als je alles met elkaar gaat vergelijken is uitgaan natuurlijk niet belangrijk ten opzichte van een dierbare verliezen. Als er ééntje kon terugkomen wanneer ik de rest van mijn leven niet meer uit zou gaan, dan deed ik dat zonder aarzeling, maar helaas is dat geen werkelijkbeid. De barren dichthouden, of geen nieuwe openen, brengt niemand terug en haalt ook geen brandwonden weg. Als dat wel zo zou zijn begon ik vandaag nog persoonlijk het pand steen voor steen af te breken. Waarom moet ik me nou schuldig voelen en mijn mond houden alsof ik een misdadiger ben omdat ik graag weer leuk uit wil gaan na 2 jaar?? De ramp kan nooit ongedaan worden gemaakt wat op zich al erg genoeg is en nu moeten veel jongeren nog boeten ook voor datzelfde feit.
Wat ook een reactie was is het feit dat ik geen respect zou hebben voor de mensen die hun kind bebben verloren. Wie heeft het daar nou over? Dat zeg ik belemaal niet. Ik heb immense respect voor al die ouders en hun familie en ook voor de mensen die een invalide kind hebben en helemaal voor de getroffen personen zelf. Als ik zeg dat ik graag zou willen dat de kroegen weer open gaan na twee jaar betekent dat niet dat ik opeens geen respect meer heb voor ouders die hun kind bebben verloren. ik kan me niet voorstellen dat iemand dat uberhaupt zou kunnen denken, maar vooruit. Klaarblijkelijk is dat wel het idee wat veel mensen daarbij hebben.
Ik ben alleen van mening dat ondanks dat feit evengoed wel gezegd mag worden wat er gedacht wordt en wat de feiten zijn. Het mag toch niet zo zijn dat niemand meer iets mag zeggen omdat ze zeif geen kind zijn kwijtgeraakt? Er zijn naast mijzelf nog ruim 300 geregistreerde slachtoffers en die tellen ook gewoon mee. Laten we die alsjeblieft niet vergeten. En dan ook nog de niet slachtoffers, want zij hebben ook zomaar de nasleep van iets waar ze nooit direct mee in contact hebben gestaan. Tellen zij gewoonweg niet meer mee??
En ja, ik ken een heleboel mensen wiens kind slachtoffer is en er zelf ook geregeld uitgaan, gelukkig maar en ik ben blij voor ze dat ze het nog gezellig en leuk kunnen hebben. ik heb vernomen dat er mensen zijn die zelf iemand hebben verloren die het ook kunnen begrijpen dat we de barren weer open willen stellen. Maar nogmaals, ik bedoel allerminst expliciet de mensen die het zwaarst getroffen zijn, want dat zijn de enige reacties die ik van mensen krijg. Mijn excuses als dat zo over is gekomen. Het is wel erg makkelijk. voor de "oppositie" om zich achter dat feit te verschuilen. Ik zelf heb (en ik ben nu in deze situatie helaas genoodzaakt om "gelukkig" te moeten zeggen) mensen in mijn kennissenkring en familie die allemaal zwaar getroffen zijn en die er hetzelfde over denken als ik. Daar baseer ik ook een groot gedeelte op. Natuurlijk zijn er altijd uitzonderingen en mensen die er nog niet aan kunnen/willen denken. Ik heb de volle 100% begrip en respect voor hun mening, maar betekent dat nou dat wij daarom helemaal niets meer mogen zeggen? Dat zou niet terecht zijn, en daar ga ik ook niet in mee. Wij moeten onze mening kunnen geven ongeacht wat ervan gedacht wordt. Ik ben het ook lang niet altijd met iedereen eens maar en daar moeten we mee leren om te gaan en het proberen te accepteren, hoe moeilijk dat ook is in zo'n situatie.
Er mag ook begrip worden opgebracht voor de mensen die dit punt wel heel belangrijk vinden en die wel graag nog gaan stappen in het weekend. Hoe hard het ook klinkt, de wereld draait gewoon door en de beboeftes van mensen blijven hetzelfde. Maar daar houdt lang niet iedereen rekening mee. Veel slachtoffers willen zelf graag weer eens "veilig" uitgaan. Sommige barkeepers hebben aan me verteld dat ze geregeld bang zijn als ze achter de bar staan op zaterdag i.v.m. de grote aantallen mensen die binnenkomen. "Als er nu toch iets gebeurt" hoor je veel mensen zeggen. Helaas weten we dat er inderdaad wat kan gebeuren dus waarom zouden we het risico lopen dat het weer kan gebeuren?
Met kermis moest er een tent komen om alle mensen te huisvesten. Dat op zich geeft al aan dat het een groot probleem is om het grote aantal mensen van een plaats te kunnen voorzien. Overigens kwam het idee voor een tent pas een paar weken van tevoren en hij stond binnen twee weken rechtop, klaar om te draaien met vergunning en al. ik vraag me af waarom het pand naast de Wir War dan nu nog steeds geen vergunning heeft! We bebben nu gezien hoe snel het allemaal kan maar wij staan ondertussen al anderbalf jaar in de wacht. Mag ik uitleg?
Het is dus een keihard feit dat er gewoon meer horecagelegenheden bij moeten komen. Is het nou zo erg dat we dat. graag willen? Nogmaals, we weten dat er geen nieuw pand komt, want dat mag niet van de' gemeente, dus hou daar alsjeblieft over op want het is wel makkelijk om te zeggen dat er een nieuw pand moet komen terwijl je al weet dat het toch niet komt. Moet het dan gelijk zo zijn dat we, omdat we dan graag willen dat de Wir War weer opengaat, geen gevoel en geen hart bebben? En geen respect? Nee zo werkt dat dus niet. Alsof iemand die met de KLM vliegt geen respect beeft voor de mensen die zijn omgekomen tijdens de ramp op Tenerife. Dat slaat dus inderdaad nergens op. De tunnel in Kaprun is na een inferno waarin 136 mensen omkwamen ook weer open, zo gaat dat nou eenmaal. Het is cru en hard, maar dat is de realiteit. God weet hoe veel kinderen, vaders, moeders, broers en zussen er het afgelopen jaar op Volendam door andere dingen zijn overleden en daar wordt met eens meer over gesproken. Dat is net zo erg. We doen nu alsof die mensen belemaal niet meetellen. Waarom is dat dat minder erg? Hebben die mensen minder verdriet? De nabestaanden van die mensen bebben het ook verschrikkelijk moeilijk en vaak lijkt hun verdriet niet eens mee te tellen.
Nog een punt waar sommige mensen over vielen was opmerking "dat ze zelf wel uitgaan". ik bedoelde allerminst dat de ouders van slachtoffers elk weekend volop feesten. Laat ik ten eerste zeggen dat ik hoop voor ze dat ze dat wel (ooit weer kunnen) doen maar het is niet mijn intentie geweest om de tekst zo over te brengen alsof ze geen gevoel hebben en elke week uitgaan. En wederom is het gericht aan alle ouders en niet juist diegene die een kind hebben verloren want dat is het enige wat ik naar mijn hoofd geslingerd krijg. Net alsof ik geen gevoel heb en daar belemaal niet mee zit. Wel reeel vind ik de opmerking dat "ze", en dan heb ik het dus over de ouders van alle jongeren in het algemeen, wel een plek hebben om heen te gaan en dat ook altijd gehad hebben. De ouderen hebben dat wel, de jongeren hebben dat niet. Er zijn ook jongeren die tegen de heropening van de Wir War en de Blokhut zijn terwijl ze zelf ook iedere week in de rij staan. Prima, dat respecteer ik volledig. Als de Wir War en Blokhut ooit weer opengaan dan hoeven zij daar ook niet heen te gaan. Want niemand is verplicht om er te komen.
Dus om mezelf nogmaals te verduidelijken op dit struikelpunt: het zijn, afgezien van de gemeente, (dat was reeds bekend want dat staat in de krant en op teletekst) een paar ouders van sommige kinderen op Volendam (en logischerwijs misschien dus ook die van de getroffenen) die de horecagelegenheden dicht willen houden en er daarnaast ook nog eens geen nieuwe bij willen hebben. (Overigens zijn dit maar heel weinig ouders want uit de reacties blijkt dat juist het merendeel van alle ouders ook graag zien dat de beide horecagelegenheden weer opennaan).
Ja, uiteindelijk ligt de eindverantwoording bij dhr. Bulte en zijn gemeente, maar die zijn van plan om van Edam-Volendam de saaiste gemeente van Nederland te maken, dus dat is nu al een verloren zaak. Een ander pand komt er gewoon nooit en dat heeft dhr. Bulte ons erg duidelijk gemaakt. Daarom ben ik een van de velen die zijn/haar hoop richt op een andere oplossing. Als je alles op een rijtje zet is de enige reeele en voor de hand liggende oplossing de heropening van de Wir War en de Blokbut. Als iemand een altematief weet en er ook daadwerkelijk iets aan wil gaan doen, dus niet alleen maar zeggen dat er iets anders moet komen en er verders niets mee doen, dan hoor ik dat heel graag. Zolang er geen altematief is en zolang de levensgevaarlijke overvolle barren gewoon doordraaien is het beter dat de huidige locaties weer opengaan Juist om herhaling van deze verschrikkelijke ramp te voorkomen. Hebben we dan niets geleerd?
Er zijn niet alleen kersttakken nodig om brand te veroorzaken, een kortsluiting kan ook voor een vlammenzee zorgen. Maar daar heeft dhr. Bulte duidelijk geen boodschap aan. Als er mensen zijn die persé willen dat ik "de banaan" in deze hele affaire aanwijs dan richt ik mijn vinger op deze 'meneer' en niet op sommige ouders van overleden of getroffen jongeren, zoals veel mensen mij doen willen voorkomen.
Aan de gemeente heb ik maar één ding te zeggen: laat die politieke belangen nou eens varen en kijk in Godsnaam eens om u heen wat er in uw eigen gemeente speelt en wat er aan de hand is! Dit is geen strijd van winnen en verliezen, dit is een strijd om wederzijds begrip. Dat begrip komt nu al twee jaar van één kant en het is nu tijd dat jullie ook ons eens moeten gaan begrijpen. Nogmaals een idealistiscbe situatie zou zijn dat er nieuwe barren komen, maar dat gebeurt gewoonweg niet. Niemand kan, wil en durft die verantwoording op zich te nemen en daarnaast zullen dhr. Bulte en zijn gemeente nooit van hun leven een vergunning afgeven. Dus met de wetenschap dat er de aankomende jaren geen nieuwe horecagelegenheden bijkomen en dat de huidige situatie niet zal veranderen is de enige "hoop" die ikzelf en veel jongeren nog hebben gevestigd op dhr. Veerman en zijn beide horecagelegenbeden. Ook al is juist hetgene wat veel mensen tegen de borst stuit het idee dat dhr. Veerman weer verder gaat "alsof er nooit wat is gebeurt". Sommigen zien dat zo en anderen zien meer plaats, veiliger uitgaan, (ook) mooie bermneringen en leuker uitgaan. Als je niet naar de Wir War wilt gaan dan ga je simpelweg niet. Dan ga je naar een andere horecagelegenheid die, doordat er meer ruimte is gekomen, wel toegankelijk is geworden en je dus niet meer noodgedwongen buiten hoeft te staan..
Om al die redenen zijn er veel jongeren (en ook ouders die graag willen dat ze hun zoon of dochter met een gerust hart de Dijk op kunnen sturen) die wel willen dat de beide panden weer opengaan. Geachte mensen, respecteer hun mening, zoals wij ook de uwe respecteren. Helaas kan dit onderwerp niet aangesneden worden zonder iemand op de tenen te trappen. Ik zou willen dat er een andere manier was om het onder de aandacht te brengen en zo iedereen tevreden te houden. Jammer genoeg is dat niet mogelijk en zullen er altijd mensen zijn die zich gekwetst, aangesproken, beledigd of aangevallen voelen. Nogmaals, dat is met mijn intentie geweest met het schrijven van dit stuk. Ik wil gewoon dat we wel realistisch blijven en net als het merendeel van de jeugd, dat er op korte termijn een oplossing komt voor deze belachelijke en bovendien levensgevaarlijke situatie.
Met vriendelijke groet, Saul Jonk, Sauljonk1018@hotmail.com
P.S.: Ik wil graag iedereen bedanken voor zijn/haar reactie op bovenstaand e-mailadres. Ik heb er teveel gehad om iedereen persoonlijk te beantwoorden maar ik ben blij dat er zoveel mensen naar voren zijn gekomen om hun mening en gedachten met mij te delen, bedankt.