Aan de Dijk

Aan de Dijk
Laten we ons nou voorzichtig proberen te verplaatsen in de huid van Jan Veerman. Dan waren we de eigenaren van een groot bouwbedrijf en van café 't Hemeltje in Volendam. En dan liep er een groot onderzoek van justitie, omdat we na de rampzalige nieuwjaarsnacht van vorig jaar als verdachten te boek staan. Verdacht van dood door schuld of brand door schuld. Een zware beschuldiging. Vooral als je de slachtoffers en hun families bijna allemaal persoonlijk kent en tussen ze woont. Maar ook een zware beschuldiging omdat er forse schadeclaims boven je hoofd hangen. Waarmee je het kapitaal dat je hebt opgebouwd mogelijk voor een deel moet prijsgeven.

Wie zo in de knel zit en het kan betalen, neemt natuurlijk een topadvocaat. Eén van de tweelingbroers Anker of beiden. Anders een Moszkowicz of desnoods Spong. Een raadsman uit de toptien. Zo'n terriër die nét even meer bereikt dan andere huur-per-uurtoga's. Maar we zouden het wel zo snel mogelijk doen. Niet eerst twee jaar aanmodderen met andere advocaten, die de boel traineren met getuigenverhoren en accountantsonderzoeken.

Nadat Veerman onlangs werd veroordeeld voor een belastingfraude met afslankpillen zette hij zijn vaste advocatenkoppel Schneider en Van Dalsum aan de dijk. Volgens bronnen in Volendam deed hij dat omdat hij vond dat zijn juristen in de pillenkwestie onder de maat hadden gepresteerd. De keurige heren Schneider en Van Dalsum zelf kunnen daar niet op reageren. Want de contacten tussen cliënt en advocaat vallen onder de geheimhouding. Dus zeggen de advocaten niet waarom ze de laan zijn uitgestuurd. En ook Veerman zelf houdt zijn mond.

Crimineel goed
De wisseling van advocaten is zowel begrijpelijk als begrotelijk. Dat Veerman nu kiest voor de broers Anker ligt eigenlijk voor de hand. De Friese tweeling spreekt de taal van Volendam: recht voor z'n raap, hard werken en slim de regels aftasten. En niet te beroerd om zingend met een accordeon op te treden en de voetbalclub in hun woonplaats Akkrum te sponsoren met shirtjes voorzien van de tekst 'Anker en Anker: crimineel goed'. Die mengeling van knokken en emotie past bij Volendam.

Toch is het jammer dat Veerman pas na bijna twee jaar denkt dat hij bij de Friese broers betere juridische adviezen kan krijgen. Want zo'n advocatenwissel gaat wel weer tijd kosten. En dan lijkt het allemaal weer op de kunst van traineren. Zeker als er iets waar is van het hardnekkige gerucht dat de Ankers zijn ingeschakeld om de jongelui die vuurwerksterretjes hebben gezwaaid in 't Hemeltje de schuld in de schoenen te schuiven. Dan vraag je je af wat recht en onrecht is.

Net als bij het accountantsonderzoek naar de vermogenspositie van Veerman, dat is gekoppeld aan de schadevergoedingsregeling. Dat cijfergedoe duurt veel Volendammers ook al te lang. Nog meer voer voor het idee dat de zaak wordt gerekt. Met een beetje goede wil en een knappe boekhouder was dat al lang afgerond, beweren ze boos. Die emoties zijn begrijpelijk, als je de argumenten hoort van ouders van overleden kinderen of van verminkte slachtoffers.

Maar ook Veerman zelf is door de ramp voor het leven getekend. Daarom is ook hij gebaat bij een snelle afhandeling. Om met de slachtoffers en nabestaanden nog wat van de toekomst te maken. Gelukkig is er een lichtpuntje: de Ankertjes zeggen te begrijpen dat ze tempo moeten maken. Misschien kan dan eindelijk het boek dicht. Voor Volendam. En voor Veerman zelf.

RIEN FLORIS en JAN VRIEND,
redacteuren van deze krant