Bijzondere Vaderavond

Bijzondere Vaderavond
Natuurlijk is iedere bijeenkomst waar de aanwezigen hun gevoelens willen en vervolgens ook durven uitspreken een bijzondere aangelegenheid. Maar de bijeenkomst van de vaders van getroffenen van afgelopen woensdagavond was toch wel heel apart. De aanwezigheid van Luc Taal 'drukte een stempel.' Normaal klinkt deze uitdrukking enigszins negatief, in dit geval was juist sprake van het tegendeel.

Luc heeft, zo jong als bij nog is, 16 jaar gewerkt met brandslachtoffers en hun naasten en heeft alles meegemaakt. En dat niet alleen, een paar jaar geleden heeft hij een proefschrift geschreven over deze materie en dat was goed te merken. Hij zegt zelf de wijsheid niet in pacht te hebben, maar daarvan was niets te merken. Op eigenlijk alle vragen en bij alle twijfels en onzekerheden wist hij ergens vandaan toch een antwoord, opmerking of tip aan te bieden die zichtbaar goed overkwam.

Het gevolg was frappant: het thema was agressie en daar werd ook uitgebreid bij stilgestaan; hoe kinderen, pubers en adolescenten opeens zeer fel, soms agressief, kunnen reageren. Hij verklaarde deze reacties, zeker waar het gaat om onlogische reacties, die dus niet alleen maar met "de leeftijd" te maken hebbenen er ontstond begrip. Maar
gaandeweg groeide ook het besef dat agressie niet alleen bij de getroffenen bestaat, ook de naasten en in het bijzonder natuurlijk de vaders en moeders kampen daar mee.

In dit verband werd al vast hardop gedacht over een thema voor de volgende bijeenkomst en aan de reacties te zien viel hetgeen geopperd werd in goede aarde. Zeer onder de indruk namen we afscheid van Luc Taal, die nog wel even aangaf dat we niet hoeven te schromen hem nog eens te benaderen. De fles wijn nam hij nog wel in ontvangst, voor de rest wilde hij van niets horen. Klasseman.

Jan Vlak