Reacties lezers: Hoezo onveilig? Gezelligheid voor alles!

Reacties lezers: Hoezo onveilig? Gezelligheid voor alles!
Kaarsen lichtjes, sterretjes. Ze zijn een synoniem geworden voor sfeer. Maar hoe veilig of onveilig zijn ze? De NNC vroeg zijn lezers om hun mening en eigen ervaringen Een selectie uit de reacties

Ik leef nog steeds.
Het is zondagmiddag, tijd om de kerstboom op te tuigen. Eerst de lampjes, dan de rest. De lampjes blijken kapot. Fiets uit de schuur en op weg naar een bekend tuincentrum voor een nieuwe verlichtingsset. Er blijken heel wat lampjes stuk te zijn, want er staan een man of zeventig bij de afdeling sfeerverlichting. Ik zie een doos met 100 kunstig samengebonden lampjes. Lijkt me voldoende. Tussen de schappen bungelt een stopcontact om de set te testen. Alle lampjes branden. Ik sluit aan bij de rij voor de kassa. Tijd genoeg om de verpakking te lezen. 'Eerst de snoer uitrollen alvorens de lampen aan te steken'. Die mededeling is het tuincentrum kennelijk ontgaan. Ik heb mijn eerste onveilige daad verricht. Ik leef nog. Een deel van het kerstmaal zal worden bereid in de magnetron. Een nieuwe. We zijn al vier weken bezig te doorgronden wat het ding allemaal kan. De gebruiksaanwijzing helpt ons daarbij niet echt. 'Nooit contact uitnemen als steker van apparaat spanning AAN geeft'. Het zegt me niks. Ook een poging tot letterlijke terugvertaling naar mij bekende talen roept geen bruikbare beelden op. Ik hanteer mijn eigen logica en druk wat knoppen in, kijk naar de verkleuring van het voedsel en open de deur als ik denk dat het vlees, de vis of de saus klaar is. Het heeft iets ambachtelijks. Van mij mag alles AAN staan. Als de boel ontploft merk ik het wel. Ik leef nog steeds.

Mijn gasten komen. De kaarsen op tafel worden aangestoken, wijn vult de glazen, de maaltijd begint. De lampjes in de kerstboom branden, net als de kaarsen. Gezellig. Koffie en likeur sluiten het drie uur durende tafelen af. Als de gasten weg zijn neem ik een afzakkertje. Had ik niet moeten doen. Dat merk ik de volgende ochtend. Waarschijnlijk onveilig gedronken. Ik leef nog steeds. Technisch gezien. Maar de feestdagen heb ik in elk geval overleefd. Ook al waren ze weer knap onveilig dit jaar.

EONS KUIPER, Purmerend

Brandweergekte
Sinds Volendam is de brandweer Zaanstreek / Waterland volledig door het lint; derhalve, brandweergekte. Het is eerder gezegd, het kan niet genoeg herhaald. Alle gevoel voor de juiste verhoudingen en voor de juiste maat is volkomen zoek. Plantjes mogen niet meer bij een bejaardenoord in de gang, kerstbomen niet meer in kerken en scholen, cafés en restaurants mogen alleen nog aangekleed met metalen (!) kerstversiering. Weg met de feestelijke gezelligheid! Als kind groot geworden met brandende kaarsen in de kerstboom, heb ik dat levende licht onder druk van moeder de vrouw - jaren geleden alweer, zeer tegen mijn zin -door elektrische lampjes vervangen en het kerstgroen achter de wanddecoraties nagelaten.

Maar vanaf nu: uit narrigheid en uit de behoefte om wat tegen de brandweergekte terug te doen, heb ik nu de kerstboom weer van brandende kaarsen voorzien en het hele huis - overigens in strijd met mijn gevoel voor smaakvolle versiering - volgehangen met niet-geïmpregneerde kerst- en hulsttakken. Mijn zelfstandig wonende kinderen heb ik hetzelfde aangeraden. Nou zullen we nog eens zien: gezelligheid voor alles! Dat wordt echt genieten de komende weken!

HENK HEIDA, Purmerend

Wie verantwoordelijk
In oktober gegeten in restaurant La Vache, waar het volgende gebeurde. Bij het opstaan van de tafel stootte ik tegen een brandende kaars die vlak achter mijn stoel op een kastje stond. Ik werd geraakt door rondspattende kaarsvet, dat belandde op de linkerkant van mijn gezicht, in mijn oog, op mijn jas, trui en broek. Het kaarsvet in mijn linkeroog moest ik weg laten halen bij de Eerste Hulp van het Waterlandziekenhuis.

Mijn contactlenzen (deze waren uiteindelijk mijn redding) moest ik weggooien en de volgende dag moest ik mijn ogen laten testen of ze schoon waren bij mijn contactlenzenspecialist. De kleding heb ik chemisch laten reinigen, de trui mocht volgens label niet chemisch gereinigd worden maar ik had geen keus. Met deze trui, die ik net één avond gedragen heb, is het niet goed afgelopen: kaarsvet wel eraf, maar trui verknoeid.

Na dit incident is mij gemeld door een werknemer van het restaurant, die op dat moment de leiding, had dat alles 'netjes' afgehandeld zou worden, en dat zijn bazin de volgende dag telefonisch contact met mij zou opnemen over de precieze afhandeling. Uiteindelijk werd ik pas na twee dagen door dezelfde werknemer gebeld en niet door zijn bazin, zoals mij beloofd was. Maar ook toen meldde hij mij dat alles 'netjes' afgehandeld zou worden, maar dat ik alleen even een brief moest schrijven met daarin een omschrijving met hoe alles in mijn beleving gebeurd was en wat mijn precieze schadekosten waren.

Tot mijn grote verbazing kreeg ik een brief terug van de verzekeringsmaatschappij van La Vache, waarin tot mijn verbazing stond vermeld dat de verzekerde niets te verwijten viel en dat er aan mijn vordering niet voldaan zou worden. Hierop heb ik besloten om deze verzekeringsmaatschappij te bellen en om opheldering te vragen. Deze meldde mij dat ik de tweede was die op het moment La Vache aansprakelijk stelde. In dit telefonisch gesprek kon de verzekeraar niet anders concluderen dat ik volledig in mijn recht stond en dat hij persoonlijk niet ter plaatse was geweest om zijn conclusies te trekken. Er werd mij dan ook verzocht om niet direct bij het restaurant langs te gaan om verhaal te halen maar om nog een brief te schrijven, met daarin een reactie op zijn schrijven. Ook hier heb ik uiteindelijk een brief op ontvangen met hierin het volgende commentaar: Tussen de tafel en het kastje zit ongeveer 1 meter ruimte, de kaarsen staan hierop en het kastje is ingeklemd tussen twee muren. Om de kaarsen om te kunnen stoten zou er wel met veel kracht tegen het kastje worden gestoten De kaarsen die achter de rug van de klant staan, stonden daar al op het moment dat de klant plaats nam.

Met deze uitspraak zal ik echter geen genoegen nemen en verdere stappen ondernemen om mijn gelijk hierin te halen aangezien dit in mijn ogen te gek voor woorden is. Dit hele incident had ook anders kunnen aflopen, bijvoorbeeld met brand (zie Volendam), en ik wens niemand toe zoiets mee te maken op een avond die leek gezellig te worden maar uiteindelijk eindigde in een ramp.

MARC RAMEAU, Purmerend