Johan Wortel maakt geruisloze rentree

Johan Wortel maakt geruisloze rentree
Uiterlijk onbewogen doet John Wortel zijn relaas. De 23-jarige Volendammer maakte furore in het eerste zaterdagelftal van Volendam. Tot de bewuste nieuwjaarsnacht van 2001. Wortel was aanwezig in het Volendamse café ‘t Hemeltje en ontvluchtte de brandhaard ternauwernood. Zaterdag ging voor Wortel een diep gekoesterde wens in vervulling: hij keerde terug in de basisopstelling ‘Volendam is van Volendam. ‘Zijn rentree is geruisloos verlopen. Precies zoals Wortel wilde. ,,De nieuwjaarsbrand zal ik nooit vergeten, maar mijn blik is weer op de toekomst gericht. Ik werk sinds een half jaar weer in de bouw, train weer drie keer per week bij Volendam en voel me gezond.” De brandwonden in zijn gelaat zijn geheeld. “Op mijn rug zitten nog littekens. Die worden nog behandeld.” Afgelopen zaterdag trok er een siddering door zijn lijf. Ben Zwarthoed, de vaste spits van Volendam, meldde zich zaterdagochtend ziek. Trainer Kees Guyt wees Wortel aan als zijn vervanger. Een beloning na een lange periode van herstel, waarin pas het laatste half jaar het accent naar het voetbal kon verschuiven. ,,Ik train vanaf het begin van het seizoen weer volop mee. Tijdens de winterstop reikte Kees Guyt prijzen uit voor de trouwste bezoeker van de trainingen. Johan Tuijp had alle 51 trainingen bezocht. Ik was goede tweede met vijftig trainingen. Een keer heb ik een training laten lopen, omdat ik een kaart had voor een Champions League-wedstrijd van

Voor de nieuwjaarsbrand was Wortel bezig aan een grillige carrière. ,,Tijdens de junioren speelde ik nooit in de hoogste jeugdelftallen van de amateurvereniging. In de senioren ging in het tiende voetballen, een vriendenploeg. Scoorde ik in de eerste vier competitiewedstrijden 26 doelpunten. Toen benaderde Nico van Dijk me voor het tweede. Daarna heb ik onder Jan ‘Barre’ Molenaar in het eerste gedebuteerd.” In het verleden kreeg Wortel aanbiedingen van andere clubs. ,,Ik kon naar Marken of naar DRC in Durgerdam. Ben ik geen type voor. Volendam is mijn club en dat zal altijd zo blijven. Dick Zwarthoed ken ik al vanaf de basisschool. De selectiespelers Pieter Jonk en Jim Schilder zijn mijn beste vrienden. Ik zal niet van club veranderen. Financieel is er bij Volendam niet veel mogelijk. Vind ik niet erg.” De amateur-tak van Volendam is zijn thuis’ Wortel hecht aan zijn omgeving. ,,Neem iemand als Bertje Brons:Officieel is hij onze keepers- en hersteltrainer, maar daarnaast regelt hij zoveel andere dingen. Afgelopen zaterdag heeft hij weer een schaal met makreel, haring en kibbeling op de kop getikt voor de terugreis naar Volendam. Dan is het feest in de bus. Daarnaast heb ik tijdens mijn herstel ongelooflijk veel steun aan hem gehad. Bert woont in de Jordaan in Amsterdam, maar de afgelopen twee jaar kwam hij vaak bij me thuis om~ me even op te peppen.”

Motivatie
De band met zijn ploeggenoten is innig gebleven. ,,Ze hebben me nooit laten vallen”, zegt Wortel. “Twee jaar lang heb ik de indruk gehad dat ik nog bij de selectie hoorde. Ik werd overal bij betrokken.” Het sterkte Wortel in zijn motivatie om terug te keren. ,,Het liefst had ik al veel eerder willen aansluiten. Na de operaties direct na de brand kreeg ik te kampen met een hernia. Door alle morfine, die werd toegediend, had ik de pijn aan mijn rug nooit gevoeld. Dat kwam pas later, maar het was ondraaglijk. Ik kon er niet van slapen.” Het leidde tot een rondgang langs tal van artsen en fysiotherapeuten. ,,Ik wilde zo snel mogelijk aan die hernia in het ziekenhuis geopereerd worden, maar kreeg geen directe verwijzing. Uiteindelijk kwam ik in Amsterdam terecht voor acupunctuur. Eigenlijk is het hele vreemd manier van behandelen: een dokter stak naalden in mijn lichaam. Ik had er veel baat bij.” Nadat Wortel voorzichtig weer begon te trainen, ging het steeds beter. ,,Vanaf juli heb ik bij Volendam de gehele voorbereiding meegemaakt.  Mijn lijf werd soepeler en ik kreeg steeds minder last van mijn rug.”

In oktober kreeg Wortel een oproep voor een operatie aan zijn hernia. ,,De avond voor de operatie belde Kees Guyt me thuis. Hij wenste me veel sterkte, hoopte dat ik snel van de operatie zou herstellen. Thuis was ook alles geregeld. Er zou een bed in de woonkamer komen en iedereen was er op voorbereid. De arts vond het vervolgens niet nodig om te opereren. Stond ik donderdag weer, tot verbazing van iedereen, in mijn voetbalplunje op het trainingsveld.” Het herstel van Wortel openbaarde zich ook op het voetbalveld. De 2,02 meter lange spits scoorde aan de lopende band. ,,De draad heb ik snel opgepakt. Scoren verleer je niet. Tegen DZS maakte ik in het tweede van Volendam vijf doelpunten.” Op zijn rentree in de competitiewedstrijd tegen Lisse kijkt Wortel met gemengde gevoelens terug. ,,Ik viel uit met een hoofdwond. Tijdens een duel kreeg ik een elleboog tegen mijn wenkbrauw. Het bloedde en omdat mijn huid nog kwetsbaar is, schrok ik. De spelers zeiden dat het wel meeviel, maar ik ben direct naar mijn ouders gelopen die ook aanwezig waren. Ik wilde van mijn moeder weten of dat daadwerkelijk het geval was.” De wond werd gehecht en woensdag werd Wortel gebeld door Berry Janssen, de ‘dader’ van Lisse. ,,Hij zat er behoorlijk mee in zijn maag. Kan ik ook wel begrijpen als je achteraf hoort dat ik twee seizoenen niet had gevoetbald, maar ik heb het hem niet kwalijk genomen. Van opzet was volgens mij geen sprake. Een stevig duel hoort bij het voetbal in de hoofdklasse.’ Misplaatste opmerkingen over de nieuwjaarbrand raken Wortel wel. ,,Ik heb nog geen nare opmerkingen gehoord op het voetbalveld. Kunnen ze beter ook niet doen. Dan word ik boos. Erg boos. Ben Zwarthoed is al een keer buiten zinnen geraakt. Ben heeft vrienden die bij de nieuwjaarsbrand betrokken zijn geweest. Ik sta niet voor mezelf in als een tegenstander of het publiek daar grapjes over maakt.”