'Discussie café beschadigt slachtoffers'

'Discussie café beschadigt slachtoffers'
De discussie over het heropenen van de Wir War Bar in Volendam, of een nieuw café in een naastgelegen pand, is pijnlijk en beschadigend voor 'getroffenen' van de nieuwjaarsbrand. Die conclusie trekken de Belangenvereniging Slachtoffers Nieuwjaarsbrand Volendam (BSNV) en psychiater M. Hakvoort van ziekenhuis De Heel in Zaandam.  BSNV-secretaris J. Schilder reageert daarmee op de handtekeningenactie van een groep jeugdige Volendammers voor het openen van een café naast het rampcafé op de Dijk. Hoewel de BSNV over het verzoek zelf geen oordeel wil vellen, laat Schilder weten dat de onophoudelijke discussie zeer pijnlijk is voor veel getroffenen (slachtoffers zelf, maar ook nabestaanden en vrienden van slachtoffers van de brand). Vooral voor ouders van bij de brand omgekomen jongeren is het volgens hem vreselijk als er op of nabij de plek van de ramp wordt gefeest. ,,Ook het uitstel van de rechtszaak en de beslissingen omtrent het openen van een nieuw café zijn zeer kwetsend. We willen dit afronden en de energie in veel belangrijker zaken steken.''

Verbitterd
Voor de BSNV is heropening van de Wir War Bar zelf, iets wat de actievoerders overigens nadrukkelijk uitsluiten, onbespreekbaar. In het boek dat journalist Tony McCullagh schreef (They never came Home - The Stardust Story) over een vergelijkbare ramp in het Ierse Dublin in 1981, wordt duidelijk wat voor gevolgen dat kan hebben. ,,Tony McCullagh vertelde dat de gedeeltelijke heropening van het rampcafé de nabestaanden en de slachtoffers zoveel verdriet heeft gedaan, dat het verwerkings- en rouwproces van velen tot stilstand kwam. Deze mensen zijn zo verbitterd geraakt dat zij niet meer kunnen worden geholpen. Tony schrok toen ik hem vertelde dat het in Volendam bijna tot de heropening van de Wir War was gekomen. Hij gaf ons het dringende advies de Wir War niet meer te openen en het pand in het belang van het geestelijke herstelproces van nabestaanden en slachtoffers, een gepaste plaats te geven'', aldus staat in een 'uittreksel' of bespreking van het boek door de BSNV.  Hakvoort, die in De Heel Volendammers met psychische problemen naar aanleiding van de brand behandelt, stelt ook dat de discussies over het café pijnlijk en beschadigend zijn. Hij constateert dat veel patiënten worden geconfronteerd met nachtmerries en ander leed. ,,Als daar dan straks wordt feestgevierd, levert dat een persoonlijke tegenstelling op.''

Aandacht
Veel jonge Volendammers met psychische problemen klagen bovendien over het gebrek aan aandacht en begrip in hun omgeving. Een constatering die door Hakvoort wordt bevestigd. Doordat er zoveel andere 'ellende' over de gemeenschap is uitgestort door de brand, kunnen veel Volendammers die (vaak meer verborgen) problemen er niet bij hebben. Ook zitten er onder zijn patiënten nauwelijks slachtoffers met lichamelijk letsel. ,,Die lopen achter in dat proces en moeten eerst lichamelijk herstellen. Het verwerken van de ramp komt nog. In de hiërarchie van de slachtoffers hebben de psychisch getroffenen een beetje achtergestelde positie. Het is ook wel logisch dat de eerste aandacht naar de eerste getroffenen gaat. Bovendien willen de mensen graag verder met hun leven. Ze kunnen die anderen met psychische klachten er dan niet bij hebben.'' Een bijkomend probleem is dat volgens Hakvoort door de ramp een beschadiging is opgetreden in de band tussen sommige jongeren en hun ouders. ,,Het vertrouwen van de kinderen in de veiligheid is geschaad. Daardoor gaan jongeren als het ware 'dansen op de vulkaan'. Een levenshouding, die voor bezorgde ouders weer moeilijk te accepteren is en die hun kinderen niet meer begrijpen.''