Volendammers lopen estafette naar Spaans bedevaartsoord Santiago de Compostela

Volendammers lopen estafette naar Spaans bedevaartsoord Santiago de
Compostela

Het is de voettocht der voettochten. Einddoel: Santiago de Compostela.
Pelgrimsoord in Noord - West Spanje. Afgelopen zaterdag zegende pastoor
Jan Berkhout in de Vincentiuskerk in Volendam wandelaars die tot 24 juni
de monstertocht gaan afleggen. In estafette dan, net zoals deze
Volen4amse wandelaars eerdere pelgrimstochten naar Rome en Lourdes
maakten.

 

Geen pelgrimstocht waar zoveel boeken over zijn geschreven als de
voettocht naar Santiago de Compostela. En op internet is een speciale
pagina (  <http://www.camino-de-santiago.pagina.nl/>
www.camino-de-santiago.pagina.nl ) aan de tocht der tochten gewijd. Daar
zijn ook dagboeken van lopers te vinden. Voor veel wandelaars zo
ongeveer het hoogtepunt van hun wandelcarrière. Een tocht van reiniging
van ziel en lichaam. Want het is natuurlijk afzien. Volendammers zijn
wandelaars. Ze hebben hun eigen wandelclub: 'n loopie'. Gestimuleerd
door pastoor Berkhout die met een eerdere parochie in Uitgeest een
wandeltocht naar Rome organiseerde, ging Volendam in 1979 ook massaal
naar Rome. In de Friese kerk hingen ze daar een houten kruisje met een
botter op. een symbool dat tijdens de estafette van wandelploeg naar
wandelploeg werd overgedragen. ,.Helaas kan ik sinds een rugoperatie
zelf niet meer lopen , zegt Berkhout die de wandelaars in Rome
onthaalde. ..Anders was ik graag meegegaan. In 2000 was Lourdes aan de
beurt. Niet rechtstreeks, want er was zoveel belangstelling dat ze de
route zelfs oostelijk verlegden naar de Jura. Ook hier ging een botter
met kruisje van hand tot hand om in de grot bij Maria te eindigen.

Estafette

Volendam wandelt met 160 wandelaars in estafettevorm. Het 2600 kilometer
lange traject Volendam - Santiago is verdeeld in 26 etappes van ongeveer
100 kilometer. Op een

grote wandelkaart met alle 'Grand Randonnees' (lange wandelroutes) is de
tocht verdeeld. Per afstand zijn er detailkaarten gemaakt. In principe
zijn er ook 26 wandelploegen van maximaal negen personen. Sommige
wandelaars haken bij meerdere teams aan. Iedere groep wandelt vijf dagen
waarbij rond de 100 kilometer wordt afgelegd. Aan het einde van de
etappe worden de wandelaars afgelost door een verse ploeg' die per busje
uit het vissersdorp aan het IJsselmeer komt. De uitgelopen wandelaars
brengen de bus weer naar Nederland en zo wordt het niet alleen op de
wandelpaden. maar ook op de snelwegen nog druk met Volendammers.

 

De bergetappes door de Pyreneeën waren het eerste 'uitverkocht' en de
route in Nederland is het minst in trek, merkte Dolf Moolenschot bij het
uitschrijven van de wandeltocht. En of het nou allemaal pelgrims zijn
die meelopen... ,,De meesten gaan puur voor het wandelen. Ik doe het
zelf ook voor de gezelligheid en niet voor het geloof. Lekker de hele
dag in de natuur. Onze ploeg heeft een leraar mee die alle plantjes kent
en onderweg tekst en uitleg geeft. Je steekt er nog wat van op ook.
Verder is het een kwestie van alles van je af laten waaien en 's avonds
lekker eten en ontspannen. Je komt nieuw terug."

Schelp

Een kruisje als estafettestokje is er dit keer niet bij. Op weg naar
Santiago wordt een Jacobsschelp doorgegeven. Dat is geheel volgens de
Santiagotraditie. De apostel Jacobus die in Spanje predikte. zou na
terugkeer in Jeruzalem zijn gemarteld en in 44 na Christus zijn
onthoofd. Het lijk van Jacobus voer in een bootje terug naar de Spaanse
westkust waar het aanspoelde hij Padron en overdekt raakte met schelpen
(daar zijn de Coquilles St. Jacques}. Volgelingen van Jacobus begroeven
het stoffelijk overschot een stuk verder landinwaarts. Rond het jaar 800
werd het graf 'herontdekt' en ~stelden de kerkelijke autoriteiten vast
dat dit het graf van de heilige (Sant) lago oftewel Jacobus betreft. De
plek werd Campus Stellae, het land van de ster genoemd. Later samen
verhaspeld tot Santiago de Compostela. Dat groeide uit tot een hoofdstad
van het middeleeuwse christendom en steekt qua aantal pelgrims Rome naar
de kroon. Miljoenen [pelgrims trokken in de loop der tijden over door
ridders beveiligde wegen vanuit Europa naar Santiago. Met een stok in de
hand om de erfhonden weg te jagen en een Jacobsschelp op de hoed
genaaid. Alle routes komen samen bij Puenta la Reina. Daarvandaan leidt
een weg. 'de camino', naar de heilige stad Santiago de Compostela. De
Volendammers nemen net als alle pelgrims ook een schelp mee. Deze heel
bijzondere schelp is een kunstwerk van albast. Gemaakt door de
Monnickendamse beeldhouwer Rob Cernei.is. Dolf Moolenschot weet nog niet
of hij het over zijn hart kan verkrijgen om het kunstwerk in Santiago
achter te laten. De fraaie schelp wordt van wandelploeg naar wandelploeg
doorgegeven. Samen met een EHBO-doosje en een hondenfluitje. Geen
fluitje om honden te lokken, maar een elektrisch apparaat waarmee de
erfhonden op afstand worden gehouden.

Spits

Wandelaars Bep Moolenschot. Els Bloem, José Tol, Vera Buys en Klaas en
Henny Springer beten zaterdag het spits af. Eind deze week arriveren ze
in Breda en zo gaat het voort. Sommige wandelploegen hebben
overnachtingen geboekt, andere zijn avontuurlijker en zwerven door
dorpen en steden op zoek naar een slaapplaats. José loopt graag in
Nederland, want je weet maar nooit wat de Franse keuken er van bakt.
,,Hier weet ik wat ik krijg, daar is het maar 'etteren'. Daar heb ik
geen zin in." Wandelen ze met een pelgrimsgevoel? Dat zal moeilijk gaan
door Nederland. .Toch krijg je na twee dagen dat gevoel vast wel. Je
loopt je hoofd ook een beetje leeg. Dan proef je toch wel een beetje van
het pelgrimsgevoel. Je gaat het leven na een paar dagen wandelen weer
anders bekijken.' Dat is volgens pastoor Berkhout ook een beetje de
bedoeling. Hij hoopt dat er ook wordt gewandeld met een intentie'. Dan
hebben we het toch weer over de ramp. Loop maar met het idee dat het
allemaal weer goed gaat komen met Volendam. Het moet ook een beetje een
echte pelgrimstocht worden. Zwerven. Toen je in de Middeleeuwen liep.
wist je s morgens ook niet waar je die avond zou overnachten. Je gaat
vertrouwend op de voorzienigheid op weg. Het hele leven is tenslotte al
zo georganiseerd. Al is het zwerven ook wel eens zwaar. Tijdens de
eerdere tocht naar Lourdes. zaten sommige mensen helemaal stuk omdat ze
nog een uur moesten zoeken naar een hotel. Maar dat zijn wel de dingen
waar ze nu nog over praten."

Prestatie

Er zijn ook veel wandelaars die deelname aan de tocht der tochten puur
als een sportieve prestatie zien. Al is er niemand die de komende
maanden er voor uittrekt om het hele eind te lopen. Vijf dagen van huis
vinden de meeste mooi genoeg. Een aantal pikt een paar etappes en de
startploeg wil, met uitzondering van José, in juni naar Spanje vliegen
om ook een deel van het laatste stuk mee te lopen. Moolenschot verwacht
dat zo'n vijftig Volendamse wandelaars het laatste deel van het traject
weer meelopen om op 24 juni gezamenlijk in de kathedraal van Santiago te
eindigen. En misschien gaan ze nog wel verder want: Als je het helemaal
goed doet, loop je na Santiago door naar Finisterra aan de kust om daar
op het strand je kleren te verbranden. Dan ben je helemaal gereinigd."