Scheidend eerste burger Van Beek pleit voor behoud zelfstandigheid (met foto)

Scheidend eerste burger Van Beek pleit voor behoud zelfstandigheid 
'Jacobswoude heeft recht op een nieuwe burgemeester'  
 

Watersportliefhebber en burgemeester Van Beek verruilt het Braassemermeer voor het IJsselmeer.
Foto: Henk Bouwman
 
 
JACOBSWOUDE - Trouw onthaalde burgemeester Van Beek jaarlijks op een zaterdag in november vier keer de Sint. Hij stond dan aan de kade van Hoogmade, Woubrugge, Rijnsaterwoude en Leimuiden de goedheiligman op te vangen. Want een Jacobswoudse Sint kwam niet in zijn woordenboek voor. Nooit heeft de scheidend burgemeester de afgelopen tieneneenhalf jaar geprobeerd om van de inwoners Jacobswoudenaren te maken. ,,Geforceerd een eenheid scheppen waar het niet nodig is, moet je niet doen'', zegt hij aan de vooravond van zijn vertrek naar Edam-Volendam.

Niet alleen had de burgemeester het druk met de Sinterklazen, ook liep hij vier koninginnefeesten in het nu ruim dertien jaar jonge Jacobswoude af. Het bijwonen van de dodenherdenking in Leimuiden en Woubrugge wisselde hij elk jaar af met de wethouder. ,,De dorpelingen hebben onderling een band'', legt hij uit. ,,De saamhorigheid is er groot. Die moet je niet doorbreken door er een groot dorp van te willen maken. Als mensen zich niet meer herkennen in hun eigen omgeving, verliezen ze de betrokkenheid. Juist door die betrokkenheid is er veel sociale controle en weinig overlast. We moeten daarom niet streven naar één sportpark of één voetbalvereniging. Jacobswoude is niet meer dan een vereniging van dorpen.''

Anders ligt het bij het streven naar eenheid in de politiek, het bestuur en de ambtelijke organisatie. Ze hebben een functie voor heel Jacobswoude. Toen Van Beek in 1992 aantrad, woedde er nog een felle kernenstrijd. De landelijk in het nieuws gekomen discussie wie de nieuwe gemeentesecretaris moest worden: die van Woubrugge of die van Leimuiden, was net achter de rug. Maar de hoog oplopende discussies over waar het nieuwe gemeentehuis moest komen te staan maakte Van Beek wel mee. Nu, ruim tien jaar later, kan hij zeggen dat die strijd er nagenoeg niet meer is. ,,Er is een wij-gevoel gekomen.''

Maar voor hoelang nog? Van Beek realiseert zich dat hij weleens de laatste burgemeester van Jacobswoude kan zijn geweest. Gemeentelijke herindelingen zijn opnieuw het onderwerp van gesprek in de Rijnstreek. Hij kan alleen maar hopen dat er na hem een nieuwe burgemeester komt. ,,Jacobswoude heeft daar recht op. De gemeente is de moeite waard om voor te vechten.''

Van Beek schaart zich achter de gemeenteraad, die neigt naar een intensieve samenwerking met Alkemade, zodat de problemen van een kwetsbaar ambtelijk apparaat worden opgelost. ,,Misschien ben ik arrogant. Maar Jacobswoude heeft die problemen eigenlijk helemaal niet. Dus waarom zou je moeten fuseren? Dat vergroot alleen maar de afstand tussen het bestuur en de inwoners. Het vrijwilligerswerk en het verenigingsleven verloopt in een gemeente als Jacobswoude (11.000 inwoners, red.) net iets soepeler dan in een stad.''

In elk geval was de dreigende herindeling niet de reden dat de burgemeester ging solliciteren. Vorig jaar werd zijn belangstelling voor een andere gemeente al openbaar, omdat hij tweede werd in de procedure voor een burgemeester in De Ronde Venen. ,,Ik had gewoon behoefte aan een nieuwe start'', legt hij uit. ,,Ik ben nu 51 en nog niet uitgekeken op Jacobswoude. Maar ik wil het mezelf en Jacobswoude niet aandoen om hier nog veertien jaar te blijven. Er bestaat dan een risico op sleet. De kans op uitglijden wordt groter.''

Van Beek vertelt het allemaal in de kamer van burgemeester en wethouders op het gemeentehuis in Rijnsaterwoude. Het koninklijk besluit over de benoeming van Van Beek in het ruim 28.000 inwoners tellende Edam-Volendam is zojuist binnengekomen. In Chili heeft koningin Beatrix haar handtekening gezet. De burgemeester is blij. Hij houdt zijn mobiele telefoon binnen handbereik. ,,Ik verwacht reacties'', zegt hij. Twee keer loopt hij voor een telefoontje de kamer uit. De gemeentesecretaris en waarnemend burgemeester Hans Bulte van Edam-Volendam feliciteren hem. ,,Hans zei: 'Je krijgt een hele, hele mooie gemeente'', zegt Van Beek als hij de kamer weer inloopt.

Maar eigenlijk wist hij dat al. ,,Er is veel werk aan de winkel op het gebied van recreatie en toerisme'', licht hij zijn enthousiasme toe. ,,Na Amsterdam trekt Edam-Volendam de meeste toeristen van Nederland. Verder is er betaald voetbal en zit de stad in een samenwerkingsverband met Amsterdam.'' Van Beek beseft dat hij ook in een getraumatiseerde gemeente komt. Bij een brand in café De Hemel vonden veertien jongeren tijdens de jaarwisseling twee jaar geleden de dood. Meer dan 140 jongeren zijn ernstig gewond. Verder is er veel psychisch leed. ,,Het verdriet mag niet de toekomst bepalen'', zegt hij vastberaden. ,,Daar ga ik me sterk voor maken. Mijn inzet zal gericht zijn op de reïntegratie van de jongeren in de maatschappij.'' Door zijn jarenlange ervaring als leraar verwacht hij makkelijk in contact met ze te komen.

De inwoners van Jacobswoude kunnen op 31 maart afscheid van de burgemeester nemen. Twee dagen later wordt hij in zijn nieuwe gemeente geïnstalleerd. De ambtswoning in Edam is een huis uit 1939, dat hij alleen nog aan de buitenkant heeft gezien. Of hij er gaat wonen hangt af van de ruimte die het huis heeft. In de weekeinden houdt hij namelijk rekening met het verblijf van vijf kinderen in de leeftijd van 17 tot en met 21 jaar. Van Beek, die enkele jaren geleden is gescheiden, heeft er twee en zijn partner drie. ,,Onderling klikt het, dus we verwachten met name in de weekeinden en de vakanties een gezellige drukte.'' 
Marieta Kroft