Zakelijk als het moet, menselijk als het kan

Zakelijk als het moet, menselijk als het kan
De inwoners van Edam-Volendam kunnen vrijdag 4 napril kennis maken met hun nieuwe burgemeester. Dat prikkelt. Wie is Willem van Beek eigenlijk? Oud-burgemeester Jacobswoude, 51 jaar en CDA'er", staat er in het persbericht. Daar schieten we niet veel mee op. Wie is hij echt? Een liefhebbende vader of een verstokte vrijgezel? Nors of vrolijk, lang of klein, dik of dun? Is-ie welbespraakt of stottert hij een beetje? En wat zijn z'n denkbeelden? Tijd voor een interview.

Van onze verslaggever Richard Walraven

De eerste indruk van Willem van Beek? Een vlotte prater zo ontdekken we door de telefoon. Zakelijk, maar ook tijd voor een grapje. En zeker niet verlegen. Wat vooral opvalt, is het tempo waarin het gesprek zich voltrekt. De 51-jarige burgemeester van Edam-Volendam verspilt geen tijd met dagdromen. Dynamisch, dat is het juiste woord. Een gevoel dat ook tijdens een goed gesprek in het Damhotel kaarsrecht overeind blijft. Hoe hij zichzelf omschrijft? ,,Sommigen vinden me zakelijk, anderen menselijk. Ik ben het, denk ik, beide." Een verrassing: Van Beek is niet alleen. Ook zijn echtgenote Joke, meisjesnaam Van der Schaar en geboren in Beverwijk stapt het lokaal binnen. Dat is menselijk. ,,Ze is net als ik een echte zwerver. We hebben overal in Nederland gewoond", legt hij, geboren en getogen in het West - Brabantse Made uit. Het echtpaar heeft vijf kinderen tussen de 17 en 26 jaar. Leuke leeftijdtijd, vinden de ouders.

Niets zo leuk om aan de burgemeestersvrouw te vragen wat voor mens haar man is. Integriteit is heel belangrijk voor hem en bijzonder is de intensiteit waarmee hij de dingen doet maar hij is wel weer in staat om de zaken te relativeren en fouten toe te geven. Stilzitten als onderwerp van discussie is echter niet voor Willem van Beek weggelegd. Al snel neemt hij het gesprek over ,,Waar ik naar streef is gezamenlijkheid. Ondanks het begrip dualisme." De burgemeester begint zelf over politiek dat is zakelijk. ,,Als je als college en politiek de energie bundelt, kun je bergen verzetten. Ik ben verbindend, maar kan ook heel zakelijk zijn. Ik heb niet voor niets economie gestudeerd en ben opgegroeid in bedrijven. Mijn vader had een scheepvaartbedrijf, daar zaten ook andere bedrijven aan gekoppeld. Zakelijk als het nodig is, menselijk en verbindend als het kan. Zo mag je me omschrijven."

Rolling Stones
En thuis, met vijf kinderen? Ik ben een familiemens. En we proberen samen jong te blijven", zegt Van Beek. onderwijl zijn vrouw diep in de ogen kijkend. Menselijk dus. En hobby's zeggen veel over karakters. Watersport. Zeilen, maar ook gemotoriseerd. Kan ook niet anders gezien het familiebedrijf. En ik ben computerfanaat van het eerste uur. Verder proberen we te fietsen en houd ik van tennis." Muziek neemt ook een belangrijke rol in huize Van Beek in. Ik draai thuis nog muziek van de Stones. We hebben nog op het Malieveld gestaan. En voor het nieuwe concert in de Arena hebben we ook kaartjes', vertelt hij geestdriftig. . Door de kinderen blijven we wat muziek betreft goed bij'. vult zij aan. Op zolder heb ik nog een oude draaitafel staan en een stapel lp's van The Cats. Arnold Muhren schijnt een nieuwe serie cd's van ze uit te brengen. Die wil ik graag hebben. Verder houden we van Joe Cocker, Queen en Janis Joplin. Maar in de auto kan ook klassieke muziek op staan Of blues en jazz. Er schijnt hier in Edam bovendien een café te zitten dat erg actief is op dat gebied. Daar moet ik gauw eens heen.

Doener
En andere eigenschappen? Is Van Beek de doener waar we hem in eerste opzicht voor houden. Ja, zegt hij zakelijk. Om zelf het gesprek een nieuwe richting te geven. In Jacobswoude heb ik de eerste paar jaar van mijn ambtsperiode besteed aan de gemeente zelf De laatste vier jaar (van de tien red.) ben ik meer de regio in gegaan. Ik ben van plan hier hetzelfde te doen. In eerste instantie veel aandacht aan de gemeente geven, de nazorg en dergelijke zaken. Daarna wil ik ook de regio in. Het ISW en de brandweerregio bijvoorbeeld, daar wil ik een rol in spelen. Daar kan de gemeente zijn voordeel mee doen." Maar eerst inlezen en inleven welzijn nieuwe gemeente. Over zaken als de kommenstrijd tussen Edam en Volendam. Die is niet uniek in Nederland". stelt hij met menselijke zakelijkheid. In Drimmelen en Made, waar ik vandaan kom, heb je net zoiets. En Jacobswoude is een herindelinggemeente dus daar heb ik ervaring mee. Ik heb de indruk dat de kommenstrijd in de politiek meer leeft dan op straat. Ik spreek wel eens mensen aan, zonder me voor te stellen en dan vind ik dat nogal meevallen. Je moet dat soort zaken niet opkloppen. Het moet geen competitie zijn, maar af en toe een pesterijtje is niet erg."

Slachtoffers
Ervaring heeft de burgemeester niet in het omgaan met brandslachtoffers. Mensen vragen dat wel eens aan me, Hoe ga je dan om met getraumatiseerde slachtoffers?  ervaring heb ik niet. Maar ik ben me bewust van mijn verantwoordelijkheid. Je biedt menselijkheid aan. Maar je kunt ook zakelijk tot hulp zijn. Door bepaalde zaken te regelen. De menselijke kant van Van Beek heeft een luisterend oor voor de slachtoffers. Ik ben geen psycholoog, maar op die manier pik je toch bepaalde knelpunten op. Verder moeten -we op dat gebied ook even de -nazorgnota afwachten." De problemen over de juridische afwikkeling van de zaak tussen de slachtoffers en Jan Veerman en de gemeente zijn evenmin aan de burgemeester voorbij gegaan. ,,Ik heb de hoop op een schikking nog niet opgegeven. Ik hoop dat het nog open te breken is. Om hoe menselijk, direct een andere wending te geven aan het gesprek. ,.Het allermoeilijkste van het vak, dat schiet me net te binnen is dat mensen je vaak als het boegbeeld van de gemeente zien. Voor hen ben je de baas. Maar staatsrechtelijk is dat natuurlijk niet zo. Je kunt verbinden. een soort ombudsman zijn. Maar alleen kun je als burgemeester weinig voor elkaar krijgen."

Vertrouwen
En juist op dat terrein ziet zijn zakelijke kant een uitdaging. ,,Het vertrouwen van de mensen in de overheid, vooral de lokale, staat onder druk. Zeker ook in deze gemeente. Het moeilijkste is om dat vertrouwen te versterken en te herwinnen. Maar in dat proces ben ik slechts een stukje van de schakel. Je moet anderen meekrijgen. Voor mijn gevoel is die wil er bij de politiek. De mensen zijn gedreven, het is een krachtige gemeenschap. Dat spreekt mij wel aan. Maar wat hier ook geldt: als je het een keer fout doet, lig je een jaar terug." Maar de uitdaging gaat de burgemeester niet uit de weg. .,Je moet ook risico's lopen. Niet roekeloos zijn, maar zonder risico's gebeurt er niets. Je moet wat durven. Ik heb de indruk dat dit een ambitieuze gemeente is. Dat is ook de reden waarom ik hier flirtte. Ik voel me niet thuis in een gemeente waar men alleen maar tevreden terugkijkt op het goede verleden." Als handhaver van de openbare orde en veiligheid is Van Beek een streng man. Zakelijk dus, maar met menselijke trekjes. Ik ben erg op handhaving. Daar sta ik in Jacobswoude ook om bekend. De spelregels moeten worden gevolgd, maar ik ben wel bereid om mensen te helpen. Door organisaties en vrijwilligers bijvoorbeeld één aanspreekpunt te bieden. Geen onnodige bureaucratie, graag."

Katholiek
Van Beek is katholiek. Of dat een rol speelt hij zijn benoeming? ,,Voor mij speelt dat geen grote rol. In Made en Drimmelen speelt de tegenstelling katholiek - protestant ook. Maar mijn beste vriend is zoon van een dominee", zegt hij. ,,En ik neem aan dat ik niet ben aangenomen omdat ik katholiek ben. Het is in elk geval niet de reden waarom ik heb gesolliciteerd. Maar ik voel me wel thuis in een omgeving die katholiek is. Ik ben trouwens modern katholiek. Typisch Nederlands. Ik wil een eigen oordeel vellen." Dat Edam-Volendam een gemeente is met -ondanks de omvang- een dorps karakter speelde wel een rol bij de sollicitatie. Een menselijk trekje tot slot. ,,Daarom heb ik ervoor gekozen niet in Purmerend te solliciteren. Ik ben iemand die affiniteit heeft met het dorpsleven en zou het liefst in een landelijke omgeving blijven. Ik vind het prettig dat je de mensen kent en gekend wordt. Dat geeft iets vertrouwds en geborgens. Van Volendam wordt gezegd dat het zon gesloten gemeenschap is. Maar als je door Volendam loopt, krijg je niet de indruk dat het zo besloten is. De mensen zijn juist direct, recht voor z'n raap. En verder? Laat ze maar trots zijn op hun dorp. Daar ligt een mooie historie aan ten grondslag. Een situatie van armoede. En keihard werken. Dat zit er nog helemaal in.