Wintersport Morgins 28-2-03 / 08-03-03 : een verslag van 2 supporters Hubert en Gracia

Wintersport Morgins 28-2-03 / 08-03-03 : een verslag van 2 supporters Hubert en Gracia
Na 4 oefensessies in Spaarnwoude zat de sfeer er goed in en vertrokken wij richting Zwitserland. Na een lange rit arriveerden wij op een zonnige zaterdagochtend in Morgins. Hier stonden Jan, Barbara, Isabelle, Daniëlle en Suzan, de fotografe, ons op te wachten. Eerst ontbijten, daarna werden de kamers verdeeld. Een prachtig uitzicht op het dorp, want ons hotel lag midden in het centrum van Morgins. Na het huren van de skispullen hebben we de 1e dag genoten van het weer. ‘s Avonds hebben we gekeken naar de halve finale van Idols, waar onze enige echte Jamai weer een ronde verder is gekomen.

Dag 2
Vandaag gingen we voor het eerst skiën. Na het vastmaken van alle skischoenen gingen we met de stoeltjeslift naar boven. Voor velen was het de eerste keer dat ze op skivakantie gingen, dus was het uitzicht adembenemend. Daar aangekomen stonden de skileraren ons op te wachten. De groep was in 4 groepjes verdeeld.  De meiden hadden les van de Zwitserse “Hubert” Louic, nog maar 18 jaar. Alle meiden, maar vooral Anna en Eline, dromen nog steeds van hem (Hubert). Er was een groep die had les van Maxima en een groep van Philippe. Later kwam ook Paul-Jan er nog bij als skileraar. En niet te vergeten, onze eigen Koen. In de middag sloeg het weer om en zijn de jongens gaan zaalvoetballen. Dat werd aangeboden door de VVV van  Morgins. De dames zijn gaan sleeën. De avond was er één om nooit te vergeten. Het leek wel kermis. Onder leiding van DJ Mike Offerman werden zelfs enkele optredens verzorgd.

Dag 3
Opstaan was geen pretje. De meeste hadden te diep in het glaasje gekeken, ook de begeleiding. Toch werd er weer de gehele dag geskied. ’s Morgens eerst weer alle skispullen aantrekken, daarna skiles. Tussen de middag weer terug naar het hotel, waar we konden genieten van het speciale Volendammer-menu. ‘s Middags werden er groepen gemaakt en ging er met elke groep een begeleider mee. Diegene die ‘s middags thuis bleven, hebben genoten van de zon. Sommige zijn vroeg naar bed gegaan en anderen hebben een spelletje gespeeld aan de bar. Ook hebben enkele hun hart kunnen luchten. Ook met Barbara, Jan en Suzan werden gesprekken gevoerd over wat er allemaal gebeurd is. Zij waren zeer onder de indruk en betrokken.

Dag 4
Weer vroeg opgestaan. Iedereen was fit. De groepen waren opnieuw ingedeeld. Er waren enkele verschuivingen binnen de groepen. Dit om iedereen naar een bepaald niveau te krijgen. Het skiën ging met de dag beter, er werd hard gewerkt. Hier en daar ging er bij de meiden wat mis, waardoor ze met de scooter moesten worden teruggebracht.  Vooral in de middag sloeg de vermoeidheid toe en was er meer kans op blessures.
De meiden hebben zich ‘s avonds vermaakt met spellen en de jongens met bier. Er waren enkele gulle gevers.

Dag 5
Vandaag was het een rustdag. Iedereen mocht doen wat hij wilde. Sommige wilden toch skiën en hebben met de begeleiding de bergen getrotseerd. Anderen kozen om te relaxen en van de zon te genieten. Ondanks de vele adviezen om in te smeren, wilden de ijdele dames en heren toch lekker bruin worden. Nou, dat ze hebben ze geweten.
De avond werd gevuld met voetbal kijken voor de jongens en de meiden hebben geëzeld. Ook Barbara, Jan en Suzan waren helemaal in de groep opgenomen. Er werd tot diep in de nacht gepraat over de ramp. Gedurende de week is ons opgevallen dat er toch veel jongeren zijn die hun verhaal willen doen. Want ze worden ondertussen als lastig beschouwd in de nabije omgeving als ze erover willen praten. “Want et ken nou wal weer!” 
Jongens en meiden, blijf vooral praten, want het lucht wel op!!!

Dag 6
Vandaag stond de skitocht op het program voor de 2 hoogste groepen. Heerlijk geskied. Ook al werd het weer ’s middags slecht. De anderen zijn gaan wandelen onder begeleiding van Ria, Dick, Klaas en Lida, of hebben een heerlijke rustdag gehad. Donderdag was Volendammer-avond. Jan, eigenaar van  hotel La reine des Alpes, had uit Spakenburg 300 sliptongetjes en 10 kilo kibbeling over laten komen naar Morgins. Deze werden buiten (door de neef van Jan) en in de keuken(door Vincent Jamai) gebakken. Lida en Gracia zorgden voor de “butter en eek”. Er werd voor het eerst door iedereen goed gegeten. Want wat dat betreft, zijn we wel met Volendammers op stap geweest. Wat er waren er maar weinigen, die iets lusten!  Na het eten werd een woordje gedaan door Ria. Jan en Barbara werden bedankt voor alles wat zij voor ons hebben betekend. Zij kregen “de bap en het ootje” overhandigd. Als cadeau namens de groep werd hun een weekend Volendam aangeboden. Tijdens de pieperrace.  Overdag wordt er gevaren en ’s avonds wordt het feest nog eens dunnetjes overgedaan. Ook de eigenaren en Susan kregen dit aangeboden. Tot in tranen geroerd namen ze dit in ontvangst.  Ook had Jan, de eigenaar, gezorgd voor een optreden van de look-alike van René Froger. Martin Binken zorgde ervoor dat iedereen mee ging doen. De nieuwe kermishit is al klaar: “Muttie mein vögel is tot”. Het werd weer groot feest. Tevens was er vrij drinken, verzorgd door het hotel.  Klasse. Dat hebben we de dag erna geweten!
 
Dag 7
Onze laatste skidag. Vandaag stond de slalom op program. De meeste meiden haakten af, de wedstrijdspanning werd hun te veel. De wedstrijd werd gewonnen door Mike.  Frank was de grote verliezer van de dag. Enorme praatjes, maar 2x gevallen. Maar ook dit went. Volgens ons was hij expres gevallen, want het was 2x precies waar Suzan stond. ’s Middags was er vrij skiën onder begeleiding. De laatste uurtjes op de latten. Ongelooflijk hoe iedereen vooruit is gegaan. Na het inleveren van alle spullen was de prijsuitreiking van de slalom en van de voetbalcompetitie. Bij de skiërs kreeg Peter de prijs voor de best gevorderde skiër.  Bij het voetvallen kreeg Koen de poedelprijs en Kurk was de meest gewaardeerde speler. Ook al was Hubert het hier niet mee eens. Maar ja, als Edammer mag je ook niet alles winnen. Na een heerlijke koude douche gingen de meeste vroeg slapen.

Dag 8
De dag van vertrek. Jan en Barbara werden rond 11 uur uitgezwaaid, na afscheid te hebben genomen van iedereen. Vandaag werd er niet geskied. We hebben vooral genoten van de zon. Het wachten duurde lang. Om 17.00 uur was er nog 1x heerlijk eten en daarna was het wachten, wachten enz. De bus zat in het verkeerde “Morgins”. Dus moesten we nog 2 uur wachten. De terugreis verliep erg vlot. Rond 9 uur waren we op Volendam en werden we opgewacht door familie.

Waarom dit stukje?
Wij zijn 2 supporters die regelmatig ingezet worden bij activiteiten met de slachtoffers. We zijn mee geweest als begeleiding om alles in goede banen te leiden en praktische hulp te bieden. Ook zijn we voor sommigen een luisterend oor geweest. Verder ben je als supporter een verlengstuk om problemen te verhelpen of op te lossen. Ook al moeten sommigen even wennen aan onze aanwezigheid, het valt best mee. Dat hebben jullie hopelijk deze week gemerkt. En was het geen opluchting om weer eens goed te kunnen praten over de ramp? Wij hebben net zo genoten van deze week als jullie.  Het staat in ons geheugen gegrift.  Tot de 12e april.

Met vriendelijke groet,
Hubert Vrind en Gracia Schilder