Voorwoord Nieuws van CRN / Het Anker
Voorwoord Nieuws van CRN / Het Anker
Beste lezer,
Voor u liggen vier pagina’s met nieuws over de nazorg voor de getroffenen van de Nieuwjaarsbrand. Druk als iedereen was met de voorbereiding van de financiële regelingen voor de getroffenen en de omvorming van Het Anker tot een Centrum voor reïntegratie en nazorg (CRN), is het er nooit echt van gekomen de Volendamse gemeenschap volledig te informeren over wat er allemaal gebeurt in de nazorg. In deze aflevering van de NiVo hopen we dat goed te maken. Mocht blijken dat de lezers deze informatie op prijs stellen, dan zullen we op gezette tijden terugkomen in deze krant. In de NiVo van vandaag vindt u informatie over de laatste ontwikkelingen in de nazorg. Via columns, interviews en een activiteitenladder wordt u op de hoogte gebracht van de verschillende activiteiten in de nazorg. In drie interviews met medewerkers van Het Anker kunt u lezen waar het nieuwe Centrum voor reïntegratie en nazorg (CRN) voor staat en wat tot nu toe is bereikt voor de getroffenen. Verder zijn interviews opgenomen met twee vrijwilligers van het Supportproject. Eén supporter, Jenny Veerman, begeleidt een oma van drie slachtoffers van de brand. De andere supporter, Kees Nieuweboer, begeleidt een dorpsgenoot die door andere oorzaken dan de brand ondersteuning nodig heeft.
Solidariteit, ook met andere hulpbehoevenden dan getroffenen van de ramp
Kees is één van de supporters die zich bereid hebben verklaard ook mensen te begeleiden die niet getroffen zijn door de ramp, maar die wel hulp nodig hebben. Via Het Anker kunnen ook andere hulpbehoevenden met een supporter in contact worden gebracht. De uitbreiding van het Supportproject naar de hele Volendamse gemeenschap is een natuurlijke en logische ontwikkeling. Als je je als vrijwilliger inzet voor een bepaalde groep hulpbehoevenden, dan sluit je natuurlijk niet de ogen voor de noden van leden van de eigen gemeenschap die het door andere oorzaken even moeilijk hebben. De uitbreiding van het Supportproject opent ook de mogelijkheid iets terug te doen voor de solidariteit die de getroffenen van de Edam-Volendamse gemeenschap ontvangen. Deze solidariteit is van grote betekenis voor de getroffenen. Solidariteit is echter een wederkerig iets: als je hulp ontvangt dan wil je graag iets terugdoen. Natuurlijk is de mogelijkheid de nazorg te verbreden naar andere hulpbehoevenden, begrensd. De middelen die het Rijk beschikbaar heeft gesteld voor CRN Het Anker zijn immers bestemd voor de begeleiding van de getroffenen. Als Het Anker beroepskrachten zou inzetten voor andere hulpbehoevenden dan getroffenen, dan zou de nazorg snel versnipperd raken en zijn doel voorbij schieten. Maar er is natuurlijk geen enkel bezwaar tegen de inzet van vrijwilligers die ook anderen dan getroffenen willen bijstaan. En vanzelfsprekend kan de ervaring en deskundigheid die Het Anker opbouwt, ook ter beschikking worden gesteld aan dorpsgenoten die door andere oorzaken dan de brand lichamelijk of psychisch letsel hebben opgelopen. Onder andere kan Het Anker informatie en advies geven over de instellingen en hulpverleners waar men met een bepaalde vraag of probleem terecht kan.
Ook zal Het Anker zich er hard voor maken dat de dienstverlening op sociaal-juridisch terrein, die Het Anker de getroffenen kan aanbieden, op termijn aan de hele Edam-Volendamse gemeenschap kan worden aangeboden. Het betreft hier de diensten van de Stichting Maatschappelijke Dienstverlening (SMD) die elders in deze krant worden toegelicht. Tenslotte zal Het Anker ook opkomen voor dorpsgenoten die door andere oorzaken dan de brand in een moeilijke positie verkeren en waarvan Het Anker kennis neemt. Hierbij kan bijv. worden gedacht aan de nabestaanden van jonge mensen die door andere oorzaken dan de brand zijn komen te overlijden. Anders dan de graven van de slachtoffers van de brand, worden de graven van deze jonge mensen na 10 jaar geruimd. Voor nabestaanden van jonge overledenen is het hartverscheurend om na zo´n korte tijd de laatste rustplaats van hun geliefde te moeten verliezen. In een artikel in deze krant wordt ervoor gepleit het begraafbeleid op dit punt aan te passen.
Hoeveel mensen werken er wel niet bij Het Anker?
Op de open dag van Het Anker in januari heeft de LOVE opnames gemaakt van de medewerkers van Het Anker. In persoonlijke portretjes stelden de medewerkers zich voor aan het kijkerspubliek. Eén van de dingen die we terughoorden van de kijkers was dat men opkeek van het grote aantal medewerkers van Het Anker. Het Anker heeft inderdaad een grote groep medewerkers. Op het moment gaat het om 20 mensen. De meeste werken echter parttime. Niet minder dan 11 medewerkers zijn in het afgelopen halfjaar van start gegaan. Deze medewerkers konden worden aangetrokken omdat het Rijk ons in juli vorig jaar (tenminste) tot 2007 subsidie heeft toegezegd. Nu onze organisatie op sterkte is, kunnen we de taken ter hand nemen die het Rijk bij CRN Het Anker heeft gelegd. Zoals in de interviews met medewerkers van Het Anker kan worden gelezen, wordt er in ruime mate gebruik gemaakt van de diensten van Het Anker. De behoefte aan ondersteuning op het terrein van reïntegratie en scholing is zelfs zo groot dat we nu al mensen tekort komen. We zijn in overleg met een aantal instanties om op die terreinen extra medewerkers aan te kunnen trekken. Hoewel we ons met de huidige bezetting tot het uiterste inzetten om iedereen optimaal van dienst te zijn (met regelmaat zetten medewerkers zich ook ´s avonds en in het weekend in voor getroffenen), kan het dus soms voorkomen dat we iemand niet onmiddellijk kunnen helpen. Daarvoor vragen wij de betrokkenen om begrip. Tenslotte vindt u in deze krant een artikel waarin ondergetekende stilstaat bij het denken en voelen van de Volendammers, zoals wij daar in de nazorg tegenaan gelopen zijn. Ik denk dat we veel meer reden hebben om blij te zijn met elkaar en met wat we met zijn allen tot stand brengen – onder andere op het terrein van de zorg voor de hulpbehoevenden in onze samenleving – dan we ons doorgaans realiseren. Ik hoop dat u dit, na het lezen van deze krant, met mij eens zult zijn.
Klaas Bond