Integere Piet Nordmann neemt na vier raadsperiodes afscheid

Integere Piet Nordmann neemt na vier raadsperiodes afscheid
Te veel wil hij het woord ‘socialisme’ niet in de mond nemen. De afscheiding van de PvdA is dan weliswaar lang geleden maar is hem nog altijd bijgebleven. “We waren thuis socialisten, maar Gemeente Belangen heeft vertegenwoordigers uit het CDA, de VVD enzovoorts”, vertelt Piet Nordmann. Donderdag neemt hij afscheid van de gemeenteraad na 15 jaar de belangen van de gemeente te hebben behartigd in zijn partij. Er kwam een scheuring tussen een aantal nieuwlichters en de oude garde van de PvdA, waaronder mijn vader en Henk van Dijk, zo kwam Gemeente Belangen tot stand. Toen mijn vader was overleden vroegen ze of mijn moeder op de lijst wilde, maar dat kon ze niet aan, toen ben ik maar lijstduwer geworden en toen ons raadslid Henk Bak naar Monnickendam verhuisde en niemand in de raad wilde, kwam ik in de gemeenteraad en werd nog fractievoorzitter ook.

Voor beide kommen
In een notendop vertelt Nordmann over het verleden, een stuk geschiedenis die hij nog een tijdje zal bewaken als lid van diverse commissies. In de raad stopt hij. ‘Het is simpel: we hebben veel stemmen verloren en ik was de voorman van de partij, daarom geef ik de ruimte aan Stef Baart zonder de partij de rug toe te keren”. Een oprechte uitspraak van iemand die hard gewerkt heeft voor de belangen van de gemeente, maar ook de consequenties van het verlies van de laatste jaren neemt. Een politiek dier is Piet Nordmann wel geworden. DeTV wordt tijdens het gesprek aangezet om te laten zien hoe er in de kwestie van Pius X door bepaalde partij en alweer kommenstrijd gevoerd wordt. Een gedoe waar hij wars van is. “De mensen denken altijd dat wij een Edammer partij zijn maar ik heb altijd voor beide kommen gestreden”. Als voorbeeld noemt hij de dreigende verkoop van woningbouwwoningen in Volendam en zijn standpunt tegen een weg onderlangs de dijk, maar ook het verzet tegen het onzalige plan “Feeling Young Feeling Strong” waarbij veel van de mooie Volendamse Haven verloren dreigde te gaan.

Integer
Bij de besluitvorming over uitbreiding van de Uitwaterende Sluizen op het ‘land van Kout’ ging hij op de publiek tribune zitten (Nordmann werkt voor het schap) en toonde zo zijn integere, democratisch karakter. Hij maakte een roerige tijd door en geeft toe dat hij soms met kromme tenen naar de vergaderingen vol ruzie en kommenstrijd ging. “Dankzij onder ander burgemeester Bulte is dat gelukkig nu voorbij, net nou het leuk begint te worden ga ik weer weg, maar zo is het nou eenmaal”. Om een een ander te illustreren draait hij nog eens een opname van een raadsvergadering vol scheldpartijen af.

Damhotel
Nee, dan denkt Nordmann liever terug aan de politieke discussies in het Damhotel na afloop van de vergaderingen in het voormalige stadhuis. “Meestal ging ik na de raad eerst een patatje eten en daarna naar Jan en Daan in het Damhotel. We praatten dan wat na met Piet Kolkman, Gerrit van Essen en Piet Butter en niet te vergeten Jan en Daan zelf ‘Heb je het al gehoord? Dirk Besseling begint een bar, was het dan en daarna kwam de discussie. Er lijkt niet veel veranderd, anno 2003 is er weer discussie over baruitbreiding.

Touwtrekken
“In die tijd zette politici zich persoonlijk nog veel in voor privé-zaken en ook Piet Nordmann heeft menigeen bijgestaan in kwesties rond burenoverlast en problemen met bouwvergunningen. Uit oude geelbruine verkiezingsprogramma’s haalt hij nog eens wat zaken naar voren die later verwezenlijkt zijn of nog steeds om ~en oplossingvragen. Er is nog steeds geen mortuarium, we hebben ons altijd ingezet voor een betere infrastructuur zoals de verbinding van de N244 met de Dijkgraaf Poschlaan. Dat is veel beter dan een ontsluitingsweg over het Oorgat. Het Lancester is dan weliswaar verkocht maar het wordt geen vissenkom, de Zuidpolderweg is er gekomen en verbeterd en het touwtrekken met kermis is in ere hersteld”

Scheldpartijen
Tussentijds is het schijfje met de scheldpartijen in de raad afgelopen en horen we de CD die in de speler zat. “Atributeto Steve RavVauehn”.  Piet Nordmann krijgt war meer tijd om naar zijn geliefde muziek de blues te luisteren maar wie weet zien we hem nog regelmatig op het stembureau
op het Damplein, want ‘Tenslotte heb ik nu weer tijd over en die besteed ik graag aan de gemeenschap”.