Supporters nieuwsbrief nr. 13

Supporters nieuwsbrief nr. 13

Beste mensen,

Inmiddels gaan we alweer richting eind april en hebben we kunnen genieten van een prachtig vroeg voorjaar. Het wordt zo langzamerhand weer eens tijd iedereen op de hoogte te stellen van waar we de laatste tijd mee bezig zijn geweest en waar we ons de komende periode op zullen richten. De afgelopen tijd zijn er weer veel activiteiten georganiseerd en bijeenkomsten gehouden waar supporters bij betrokken zijn en zijn geweest. Op de activiteitenladder die jullie ook hebben kunnen lezen in de Nivo en die weer in ere is hersteld, staan de activiteiten die de komende maanden plaats zullen vinden. De activiteitenladder is ook te vinden op www.jongeren.volendam.nl In deze nieuwsbrief zal ik iets vertellen over de conferentie voor supporters en de aankomende plenaire bijeenkomst, waar een ieder zich weer voor kan inschrijven. Tevens komt de stand van zaken bij het CRN Het Anker aan bod alsmede de ontwikkelingen bij UPN. Daarnaast blik ik nog even terug op de activiteiten waar supporters bij betrokken zijn geweest en heb ik een verslag gemaakt van de bijeenkomsten met Marie Helsten. Marie is een psychotherapeut uit Zweden die in februari een bezoek heeft gebracht aan Volendam. In de bijlagen vinden jullie twee verslagen over de wintersport, één daarvan is geschreven door twee supporters en het andere verslag is geschreven door twee getroffenen.

Conferentie Supportproject 12 april in dagcentrum de Heel te Zaandam
Op verzoek van supporters hebben we dit keer een gelegenheid geschapen om een hele dag workshops te volgen, zodat men echt aan verdieping toe kon komen. In totaal hebben 37 mensen zich opgegeven voor deze dag. Het bleek voor veel mensen toch een obstakel te zijn om een hele zaterdag vrij te maken. Een aantal supporters kon niet aanwezig zijn in verband met kinderen, hobby’s en/of sportclubs. Dit waren de hoofdoorzaken van de relatief weinig aanmeldingen. Op de wat rommelige start na (het koffiezetapparaat was stuk en een viertal supporters waren verdwaald) was het een zeer geslaagde dag. Velen vonden het prettig om wat langer de tijd voor een onderwerp te hebben. Ook de workshop ter ontspanning werd goed ontvangen. In de pauzes kon men tussendoor genieten van het mooie weer. Veel supporters gaven aan dat het voor herhaling vatbaar is. Via de groepsbijeenkomsten wil ik graag wat uitgebreider de plus- en minpunten van de dag teruggekoppeld krijgen. Indien we volgend jaar weer een dergelijke werkconferentie organiseren kunnen we dit in het werkplan meenemen. Let op sjaal gevonden: iemand zocht een sjaal. Er is inderdaad een sjaal blijven liggen en wel een katoenen sjaal met een fijne zwart-witte streep. De sjaal is op te halen bij de balie van CRN Het Anker.

Nieuwe plenaire bijeenkomst
De volgende plenaire bijeenkomst zal worden gehouden op woensdagavond 11 juni om 19.30 uur in het Anker. Tijdens deze bijeenkomst worden ook weer workshops gegeven. Het inschrijfformulier is als bijlage toegevoegd. Van de supporters die werken met grootouders is het verzoek binnengekomen om ook een workshop te organiseren over dementie en beginnende dementie. Tevens is er van verschillende supporters het verzoek binnengekomen om een ontspanningsworkshop in te lassen n.l. hoofdmassage door Jenny Veerman en Griet Kramer. Verder lijkt het me zinvol om in ieder geval ook een workshop te organiseren over het werken met groepen. Dit speciaal voor de groepssupporters en de supporters die lotgenotengroepen begeleiden. Natuurlijk kunnen andere belangstellenden ook deelnemen. Indien jullie verzoeken voor een workshop hebben, geef dit dan aan mij doorgeven per telefoon (411222) of e-mail (karin.hoogeveen@crnhetanker.nl).

Nieuws over CRN het Anker
Alle personeelsleden hebben met ingang van 1 april 2003 een nieuw e-mailadres. Het mailadres bestaat uit de gehele voornaam en achternaam van de persoon met een punt tussen voor en achternaam gevolgd door @crnhetanker.nl. Bijvoorbeeld mijn emailadres luidt: karin.hoogeveen@crnhetanker.nl

Overzicht hulpaanbod nazorg
Wij denken dat het belangrijk is voor de supporters om op de hoogte te blijven van het zorgaanbod op het gebied van de psychosociale nazorg. Hieronder volgt daarom een overzicht van de instellingen die betrokken zijn bij de nazorg voor de getroffenen en betrokkenen. Alle afspraken voor psychosociale hulpverlening kunnen, indien nodig, plaatsvinden via de zorgbegeleiders.

Brijderstichting Verslavingszorg                                                                 
Nienke Bos (psychologe) is op de dinsdag, woensdag en donderdag beschikbaar voor het Anker. De Brijderstichting werkt met ‘zorg op maat’, d.w.z. dat de zorg wordt afgestemd op de vraag. De Brijderstichting werkt zowel groepsgericht als individueel. De Brijderstichting gaat ook een chatbox starten op www.jongeren.volendam.nl Op vaste tijden is er een hulpverlener aanwezig waar men via de chatbox anoniem vragen aan kan stellen.

Sociaal Maatschappelijke Dienstverlening: (SMD)          
In totaal stelt het SMD 33 uur beschikbaar voor het Anker.  Zij bieden zowel hulpverlening (op gebied van psychosociale vragen), dienstverlening (m.b.t. regelgeving en formulieren) als preventieactiviteiten ( b.v. de oudercursus over pubers en adolescenten)

• Linda Renes en Jaap Rood werken beide 16 uur als maatschappelijk werker ten behoeve van het Anker.
• Riagg: Meeuwes Zwaneveld is 16 uur per week werkzaam als maatschappelijk werker t.b.v. cliënten van CRN het Anker. Hij houdt zich bezig met psychosociale problematiek en preventieactiviteiten. Per 1 mei komt Manon Stockman het team versterken als preventiemedewerker.
• Brandwondenstichting: De brandwondenstichting heeft één dag per week iemand beschikbaar gesteld voor het CRN het Anker.  Dit is Bettina Aler. Zij is een gezondheidspsycholoog met als specialisatie traumabehandeling en gestagneerde rouwverwerking.
• Spel: Spel staat voor ‘Samenwerkende Psychologen Eeste Lijn’ Waterland. In totaal hebben zij 7 dagdelen gereserveerd voor werkzaamheden t.b.v. CRN Het Anker. Deze dagdelen zijn verdeeld over 4 gezondheidspsychologen.
• Vrijgevestigd psycholoog: Gerda Buys is gezondheidspsycholoog en heeft haar praktijk aan huis. Naast individuele behandelingen houdt zij zich o.a. ook bezig met preventiewerk, zoals het ontvangen en begeleiden van een lotgenotengroep voor jongeren.
• Waterlandziekenhuis: Het waterlandziekenhuis heeft 7 dagdelen beschikbaar voor cliënten die n.a.v. de brand psychische problemen hebben. Jos van Luyck en Joke Bond zijn aan het ziekenhuis verbonden als klinisch psycholoog en psychotherapeut. Daarnaast is Charles Hoogland als maatschappelijk werker nog 4 uur beschikbaar. 
• Psychiatrisch dagcentrum de Heel: Dit dagcentrum biedt een preventieprogramma voor jongeren die problemen hebben met het verwerken van de ramp of om de ramp een plek in hun leven te geven. Doel is dat ze weer meer grip op hun leven krijgen.

Hulpvragen plus signalen januari tot april 2003
De zorgbegeleiders hebben de eerste drie maanden veel complexe hulpvragen in kaart gebracht. De hulpvragen waren voornamelijk gericht op knelpunten op het gebied van beroepskeuze, loopbaanplanning en eventuele financiering hiervan en vragen rondom de Wajong regeling. Verder hebben 14 mensen om psychosociale begeleiding en/of ondersteuning gevraagd. Zij zijn door de zorgbegeleiders doorverwezen naar bovengenoemde instellingen voor de psychosociale nazorg.

Personele veranderingen                                                       
Per 1 april is Sylvia Scholten teruggegaan naar de GGD en is Joke Zwarthoed voor 16 uur in dienst gekomen als administratief medewerker voor de BSNV. Per 1 mei wordt het team van CRN Het Anker uitgebreid met Leendert Klein als communicatiemedewerker. Hij werkt 32 uur per week.

Presentatie boek van pastoor Berkhout
Op woensdag 16 april heeft op CRN Het Anker de presentatie plaatsgevonden van het boek “Jan Berkhout, pastoor van Volendam”. Het is een dagboek waarin pastoor Berkhout zijn belevingen beschrijft vanaf het eerste moment van de ramp. Het geeft tevens een beeld van en een pleidooi voor de rol die de kerkelijke instellingen naar zijn mening zouden moeten vervullen in de nazorg bij rampen. Het boek is te leen in de infotheek van het CRN Het Anker.

UPN
Wilco Blanken (keuringsarts voor de UPN) heeft uitleg gegeven aan de zorgbegeleiders over de procedure en stand van zaken betreffende de regeling functionele invaliditeit (FI).
De aanvragen en daarbij behorende keuringen worden zeer zorgvuldig beoordeeld. De getroffenen kunnen met betrekking tot de uitslag/beschikking altijd een gesprek aanvragen via de UPN. Verder kan iedereen zijn dossier inzien als men dit wenst. Wanneer de getroffenen de brief met de beschikking hebben ontvangen wordt, als daar sprake van is, binnen drie weken uitbetaald. Inmiddels zijn de eerste beschikkingen verzonden.

Wintersport met de getroffenen                   
De wintersport onder begeleiding van een zestal supporters en Ria Kes was een groot succes. Mede door de skitraining die van tevoren door twee supporters is georganiseerd zat de groepssfeer er van af het begin goed in. Vincent Veerman vatte het kort samen door te zeggen dat als ze later met zijn allen in het oudemannenhuis zaten het dan nog een  onderwerp van gesprek zou zijn:  ”weet je nog….”.  Er is een verslag van twee jongeren bij deze nieuwsbrief toegevoegd alsmede een dagboek dat Gracia Schilder en Hubert Vrind als supporters hebben gemaakt. Foto’s en verslagen van de vakantie zijn te vinden op www.jongeren.volendam.nl

Pieperrace
Op 12 april hebben de jongeren die dankzij het aanbod van de familie Holloman op wintersportvakantie zijn geweest, hen als dank een boottocht aangeboden.
Met een gehuurde boot hebben 20 jongeren samen met de familie Holleman meegedaan aan de Pieperrace. Daarnaast is ook een aantal supporters van de wintersport mee gegaan met deze race.

Kalligrafie
Dick Veerman is gestart met  het geven van een cursus kalligrafie aan ouders van overleden jongeren in het Anker. Hierover horen we zeer tevreden reacties.

Texel en Zweden
Het weekje uitwaaien op Texel voor getroffenen zal uiteindelijk toch doorgang kunnen vinden. In eerste instantie waren er te weinig aanmeldingen om dit door te laten gaan. Na enig speurwerk echter van Henri Onrust hebben zich alsnog voldoende deelnemers aangemeld. Er zullen vier supporters meegaan als begeleiding tijdens deze week.

Voor de reis naar Zweden hebben zich tot nu toe 15 personen aangemeld. Waarschijnlijk zal deze activiteit dus wel door gaan. In overleg met de deelnemers zal het programma en de datum worden vastgesteld. Ook bij deze reis zullen één of twee supporters, die de deelnemers goed kennen, betrokken worden.

Het bezoek van Marie Helsten uit Zweden aan Volendam
Op 21 en 22 februari j.l. heeft  psychotherapeute Marie Helsten uit Zweden een bezoek gebracht aan Volendam. Eén bijeenkomst was speciaal voor de supporters die met lotgenotengroepen werken. Hieronder volgen een kort verslag van de belangrijkste zaken die aan de orde zijn geweest: Gotenborg is een grote stad welke is opgedeeld in 21 stadsdelen. Marie werkt in Noord Oost Gotenborg.  Dit is het stadsdeel waar de brand heeft plaatsgevonden en waar de meeste slachtoffers zijn gevallen. Het stadsdeel is vergelijkbaar met een kleine gemeenschap. In tegenstelling tot Volendam is er echter geen tot weinig sociale controle. Getraumatiseerde jongeren zijn een moeilijke groep om te bereiken. Veel jongeren vertonen vermijdingsgedrag, hebben schuldgevoelens, gevoelens van angst en het  gevoel de grip op hun leven en situatie kwijt te raken.

• Kenmerken die bij PTSS (post traumatische stress stoornis) kunnen horen:
• Verandering in gedrag
• Herinneringen aan het moment die ongewild vaak terug komen
• Vermijden van alles wat met het trauma te maken heeft
• Gespannenheid
• Dissociatie
• Depressie

Hoe leer je jongeren met deze gevoelens om te gaan?
Belangrijk is dat mensen zich weer gaan stabiliseren en dat ze in staat zijn een “gewoon” leven te leiden. Maar ook dat mensen zich weer veilig voelen en het gevoel hebben weer grip te krijgen op hun situatie. Uit de theorie blijkt dat van de mensen die een trauma hebben meegemaakt circa een derde voldoende heeft aan de steun en de hulp van familie en vrienden. Na 1 tot 3 jaar hadden zij geen klachten meer. Eenderde van de mensen gaat in (therapeutische)behandeling en eenderde bereik je niet. In Volendam is het sociale steunsysteem sterker waardoor er mogelijk andere cijfers gelden.

Voordat mensen toe zijn aan behandeling gaan (d.w.z dat je je richt op het trauma) is het van belang dat zij en hun situatie goed gestabiliseerd zijn. De stabilisatiefase kan erg lang duren, tot wel een paar jaar. Dit is mede afhankelijk van eventuele eerdere trauma’s en de eigen mogelijkheden van de betrokkenen. De jongeren die in principe goed waren opgevangen door hun persoonlijke netwerk en die later toch hulp bleken nodig te hebben, konden volstaan met een behandeling die korter duurde. Dit omdat de stabilisatie vaak wel had plaatsgevonden binnen het eigen netwerk, hierdoor kon de behandelaar zich sneller focussen op het trauma. Hieronder in een schema samengevat de volgorde: Stabilisatie --- focussen op trauma ---integratie

Met adolescenten heb je met 2 extra factoren te maken. In de eerste plaats zitten zij als adolescent in een roerige ontwikkelingsfase. Ze zijn bezig met wie ze zelf zijn en hoe ze in de wereld staan. Tevens zijn ze bezig zich los te maken van hun ouders. Door de brand is daar een streep door gehaald. Ineens zijn ze weer afhankelijk en moeten sommige zich gedeeltelijk weer laten verzorgen (inzalven enz).  Ten tweede hebben veel jongeren iemand verloren en hebben dus met rouw en verlies te maken. Denk hierbij ook aan schending van het lichaam, functie verlies en het opgeven van hun dromen. Als adolescent denk je vaak dat de wereld aan je voeten ligt. Het is een groot verlies als de realiteit heel anders lijkt.

Wanneer is iemand voldoende gestabiliseerd?
Als men zich weer veilig voelt en grip op de situatie heeft of begint te krijgen. Een onderzoek in Zweden is een goede aanleiding geweest om jongeren voor te lichten over de symptomen die kunnen samenhangen met het ondervonden trauma. Dit stelde veel jongeren gerust daar er herkenning plaatsvond. Naar aanleiding van het onderzoek kozen sommige jongeren voor het versterken van het sociale netwerk om zo tot stabilisatie te komen. Andere jongeren daarentegen kozen voor behandeling. In de stabilisatiefase hebben jongeren veel informatie nodig. Het is belangrijk dit in groepen te geven, zodat er herkenning kan optreden. De school kan daarbij een belangrijke rol vervullen. Het is het beste deze informatie op een docerende manier over te brengen en de informatie ook aan ouders te geven. Bij een behandeling waar men zich richt op het trauma moeten de jongeren zich veilig voelen. Dit moet door professionelere hulpverleners gebeuren, die indien nodig van de gebaande paden durven af te wijken. Belangrijk daarbij is dat de cliënt het gevoel heeft de regie in handen te hebben.

Verschil tussen zichtbaar en niet zichtbaar getroffenen!
- De lichamelijk getroffenen zijn ook psychisch getroffen.
- De niet-zichtbaar getroffenen zijn alleen psychisch getroffen.
- Als je zichtbaar gewond bent is de omgeving veel toleranter.
- Bij psychisch getroffenen spelen bovendien vaak schuldgevoelens een rol.

Een ander gegeven waar Volendam nu ook mee te maken krijgt zijn de verstrekkingen in het kader van de financiële regelingen. In Zweden heeft Marie gemerkt dat voor veel mensen het accepteren van geld een dilemma kan opleveren. Het geld kan het leed niet ongedaan maken. Het verandert je geschonden lichaam niet en het bevrijdt mensen niet van schuldgevoelens. Dit gaf veel spanningen in de samenleving. Vrienden van ouders waarvan het kind is overleden, terwijl dat van die vrienden of kennissen is blijven leven, krijgen last van schuldgevoelens. Voor sommigen betekent het zelfs dat ze het contact met die vrienden dan liever vermijden. In Zweden is een aantal mensen dat het geld niet wilde accepteren. Men heeft getracht hen over te halen dit wel te doen en het dan bijvoorbeeld aan een goed doel te geven. Ook dit past in de theorie het leven weer proberen naar je eigen hand te zetten en er grip op te krijgen.

In een ramp heb je te maken met 3 niveaus: de gemeenschap -- de familie -- het individu.
Het is belangrijk als medewerker of supporter je altijd bewust te zijn van de eigen gevoelens van de getroffenen die op je af komen en die bij hen spelen. Je krijgt continu te maken met gevoelens van machteloosheid, boosheid, ambivalentie enz, op alle drie de niveaus. Wees je hiervan bewust.
Ben je in gesprek en krijg je een vervelend gevoel, neem dan even afstand en kijk naar de situatie. Ga na wat je binnen wil laten komen van die gevoelens en wat je bij de persoon zelf laat. Hierbij is kennis over trauma onontbeerlijk.

Met vriendelijke groeten,
namens de directie,
Karin Hoogeveen
PS: Voor opmerkingen kunt u mailen naar : karin.hoogeveen@crnhetanker.nl