Cafébrand Volendam / Veerman was juist een 'strenge cafébaas'

Cafébrand Volendam / Veerman was juist een 'strenge cafébaas'
Jan Veerman was altijd een zeer strenge cafébaas. Hij bezwoer zijn personeel nooit vuurwerk toe te staan in zijn kroegen. Wie dat toch deed, was beslist door hem ontslagen. Fouten in de bedrijfsvoering heeft hij niet gemaakt, zei hij gisteren voor de rechtbank in Haarlem. ,,Niemand heeft schuld. Hier zijn geen winnaars, alleen verliezers.'' De derde zitting van het strafproces tegen kroegbaas Jan Veerman (56), zijn dochter Laura (26) en bedrijfsleider John Veerman (35, geen familie) is gisteren emotioneel verlopen. De drie worden verdacht van brand, dood en zwaar lichamelijk letsel door schuld. Ze vertelden, soms in tranen, hoe zij de gebeurtenissen tijdens en na de Volendamse cafébrand hebben ervaren. Terwijl de drie spraken over de bedrijfsvoering, schudden slachtoffers in de zaal soms vol ongeloof het hoofd. Maar heel stil was het, toen bedrijfsleider John Veerman vertelde hoe hij die nacht in bar De Hemel zeer ernstig verbrande jongeren naar buiten hielp. Er kwamen veertien jongeren om het leven.

De verdachten benadrukten gisteren dat Jan Veerman voor de hele gang van zaken in bar De Hemel verantwoordelijk was. Hij regelde de financiën en de bouwzaken. John Veerman was bedrijfsleider, maar uiteindelijk besliste de eigenaar. Laura werkte jarenlang in de keuken van de Wirwarbar. Ook zij hield zich niet bezig met de bedrijfsvoering van bar De Hemel en deed niets zonder toestemming van haar vader. Veerman zou zijn personeel regelmatig hebben ingepeperd dat vuurwerk verboden was in zijn kroegen, zegt hij, en dat ze 'absoluut' geen alcohol mochten schenken aan minderjarigen. Veerman: ,,Maar ik ben vaak door ouders opgebeld die zeiden dat ik niet zo kinderachtig moest wezen.'' Voor hem is het, zei Veerman, ook onbegrijpelijk dat zijn personeel met sterretjes rondliep, zoals getuigen zeggen. Rechtbankvoorzitter R. Toeter vroeg of het klopte dat Veerman al langer geen drank- en horecavergunning meer had. Veerman: ,,Voor mijn gevoel had ik die wel. De gemeente liet de bar open.''

Niemand zou ooit met Veerman hebben gesproken over de drukte in zijn café. Ook de politie, die elke zateravond kwam kijken, vond het 'gezellig' druk, zeg hij. Het was nooit zo ontzettend druk als die nieuwjaarsnacht. Veerman houdt vol dat de kerstversiering 'strak als een gitaarsnaar' hoog langs het plafond hing. De gemeentelijke brief over het impregneren van kersttakken, zou hij nooit hebben ontvangen. Na de ramp voelden de verdachten zich in de steek gelaten. Noch toenmalig burgemeester J. Bulte, noch pastoor J. Berkhout zou contact met hen hebben gezocht of hen de steun hebben gegeven die ze als burger en parochiaan verdienden. Een aantal slachtoffers en nabestaanden wilden Jan Veerman niet ontvangen. ,,Dat doet veel pijn.'' Veerman zei dat hij graag zijn persoonlijke deelneming wilde uiten. ,,Ik kon het wel van de daken schreeuwen, maar mijn toenmalige advocaat zei: niet doen.''