Oud-raadslid Gina Kroon wil 'eerst rust in de tent'

Geplaatst op 9 juli 2003 om 02:00 uurBron: NHD

Oud-raadslid Gina Kroon wil 'eerst rust in de tent'
Gina Kroon is betrokken. Met Volendam en de mensen om haar heen. En natuurlijk wil ze, na haar aftreden als raadslid vorige week, best wat vrijwilligerswerk verrichten. Maar het interview moet geen open sollicitatie worden. Kroon voert samen met haar man een eigen bedrijf, is moeder van twee kinderen en kreeg als raadslid met de nieuwjaarsbrand te maken. En dat alles tegelijk. "Ik wil eerst even rust in de tent." Negen jaar heeft Gina Kroon deel uit gemaakt van de gemeenteraad van Volendam. Daarvoor was ze twee jaar notulist van de fractie. Een notulist die maar moeilijk haar mening voor zich kon houden, zegt ze zelf. Een lange politieke carrière voor een jonge vrouw van 34. Het maakt haar afscheid, een jaar na de verkiezingen, des te verrassender. "We hebben ons schildersbedrijf uitgebreid met een spuiterlij. Daar zit behoorlijk wat werk aan vast", aldus Kroon. En dan de kinderen, Casper (10) en Mandy (7). "Als ze groter worden, dan wordt het makkelijker, denk je. Maar vroeger lagen ze in bed als ik naar een vergadering ging. En ik kan ze nu moeilijk over straat laten zwerven." Kroon, die ooit via het CDA vrouwenberaad waar haar oude vriendin Mona Keijzer (later wethouder in Waterland) voorzitter was in de politiek terechtkwam, had haar hoop op het dualisme gevestigd. ,,Dat zou verlichting van het raadswerk betekenen, maar het blijkt in de praktijk een verzwaring. En mijn commissie, inwonerszaken, is ook vrij pittig. Ik kwam wel eens 's nachts om twee uur thuis. Toen dacht ik: "dit is allemaal leuk en aardig, maar ik trek het niet meer."

Brand

En dan was er natuurlijk de brand in het Hemeltje. Een inktzwarte schaduw over de Volendamse gemeenschap. Een kwestie die ook Kroon als raadslid in haar greep houdt. "Iedere keer spookt diezelfde vraag weer door mijn hoofd. Had ik dit kunnen voorkomen? Ik heb er nachten wakker van gelegen. We kregen ook te maken met de beroemde spiegel van Bulte. Die vroeg iedereen zichzelf een spiegel voor te houden met die vraag. Ik had mijn ontslagbrief toen al geschreven." Maar Kroon bleef. "Ik zag mezelf toch meer als iemand van een nieuwe generatie. Ik maakte geen deel uit van de commissies ruimtelijke ordening en algemene zaken. Had dus met de hele problematiek weinig te maken. Maar toch heb ik het mezelf kwalijk genomen dat het rampenplan niet goed was. En dat ik dat nooit gemist heb." De Volendamse benadrukt dat haar ervaringen niet in verhouding staan tot het verdriet van de betrokkenen en hun omgeving. Maar ook in haar afscheid speelt de brand een rol. "Dat is een grote geestelijke belasting geweest. Dat zit er, en gaat ook nooit meer weg." Evenals de schuldvraag. "Praktisch gezien is er geen schuld, procedureel ben je verantwoordelijk. Je hebt niet in beeld of een ambtenaar een bar daadwerkelijk bezoekt en er de voorschriften controleert. Maar wij zijn wellicht de instantie, die het zou moeten. Het is hetzelfde als een buurmeisje in mijn huis van de trap valt. Dan voel ik me verantwoordelijk. Maar of ik het had kunnen voorkomen. Tsja, dat is iets anders."

Maar positieve punten zijn er ook te noemen in negen jaar raadswerk. "De speeltuin", is het eerste onderwerp dat haar te binnen schiet. ,,Maar de discussie over de komst van de speeltuin bleef een beetje hangen op de locatie, bij Honingh in Katwoude. We zijn toen met een ploegie in de auto gestapt op zoek naar een alternatief. Daar is toen de huidige plek op het middengebied uit gekomen. Er hoefde evenmin een bestemming te worden gewijzigd. Zo simpel kan het soms zijn."

Wakker en alert

Kroon, geroemd om haar dossierkennis, vindt zichzelf een pragmaticus. "Meer op inhoud dan op politieke spelletjes", noemt ze haar keuzes. "Daar vaart de oppositie soms wel bij. En wordt in mijn eigen fractie niet altijd in dank afgenomen", lacht ze. "Ik zag het ook een beetje mijn taak om de boel wakker en alert te houden." Ook bij de discussie over Pius X speelde Kroon zo'n rol, geeft ze toe. "Ik zie wel voordelen in de Don Bosco-variant", zegt ze. "Je brengt het gebouw naar de jeugd in de Blokgouw. En het geeft ook minder overlast voor de buurt dan andere plekken. Maar elke locatie heeft zijn voor- en nadelen. Het grote nadeel van Don Bosco is dat het Club en Buurthuiswerk in het centrum wil blijven. En het ligt decentraal voor de ouderen. Maar of dat regen de voordelen opweegt? Ach, her hangt er vanaf hoe zwaar je het weegt. Om dit onderwerp goed af te kunnen ronden, denk ik dat een goede verstandhouding tussen de partijen belangrijk is. Het CBW stelt zich hard op, maar we gaan wel voor erg veel geld een gebouw neerzetten. In onze omgeving is een college gesneuveld omdat er niets kon worden gedaan in een vergelijkbaar geval."

Opnieuw een verwijzing naar de gemeente Waterland (kwestie Verenigingsgebouw) en haar vriendin Mona Keijzer. Beiden exponenten van het CDA vrouwenberaad in Edam-Volendam. Inmiddels is dat er niet meer. En Kroon was de enige vrouw in de CDA fractie. "Ik hoop echt dat er een vrouw terugkomt", roept ze spontaan. Gerda Tol-Bond wordt in dat verband al genoemd, maar heeft nog geen jawoord gegeven. Kroon hoopt daar wel op. Want een vrouw in een fractie tussen verder alleen mannen kan een meerwaarde hebben. "Je hebt als vrouw soms van nature een heel andere kijk op de dingen."