Belangenvereniging Slachtoffers: ´Advocaten Veerman vertellen leugens´
´Advocaten Veerman vertellen leugens´
De advocaten van Jan Veerman, eigenaar van het rampcafé in Volendam, hebben vele grove leugens verteld tijdens de rechtszaak, waarin de rechter volgende week vrijdag uitspraak doet. Dit stelt voorzitter Albert Binken van de Belangenvereniging Slachtoffers Nieuwjaarsbrand Volendam (BSNV). Veermans advocaten beweren dat de cafébaas direct na de brand circa 3 miljoen gulden doneerde aan de slachtoffers. Volgens de BSNV, die optreedt namens 214 slachtoffers en nabestaanden, heeft Veerman slechts 72.000 gulden geschonken. Een bedrag van 2,6 miljoen gulden is door verzekeringsmaatschappij AMEV rechtstreeks overgemaakt aan een stichting, die het geld uitkeerde aan de slachtoffers. Dat geld behoorde niet toe aan Veerman, maar volgens de getroffenen maakt de cafébaas er wel goede sier mee. „Uit eigen beweging heeft Veerman slechts 72.000 gulden geschonken, terwijl zijn vermogen ettelijke miljoenen bedraagt. Laat hij een écht gebaar maken, in plaats van via zijn advocaten de schijn ophouden dat hij echt iets heeft gedaan voor de slachtoffers”, aldus BSNV-voorzitter Binken.
Schade
De langdurige rechtszaak en de „leugens en onzorgvuldigheden” van de advocaten hebben de dorpsgemeenschap veel schade berokkend, stelt de belangenvereniging. Gênant voorbeeld is dat de advocaten getuigenverklaringen hebben verspreid buiten de rechtszaal, waarin de namen staan van de betrokken jongeren. Deze belastende verklaringen gaan onder meer over het uitdelen van sterretjes, waardoor het vuur ontstond, aldus Binken. „Deze verhoren door de recherche liggen daardoor op straat. Deze uiterst gevoelige informatie werkt als een splijtzwam in vriendenploegen. Bij de genoemde jongeren, van wie de getuigenverhoren zijn, is dit keihard aangekomen.” Diep beledigd zijn de slachtoffers en nabestaanden dat zij door de advocaten van Veerman zijn afgeschilderd als „geldwolven, die ten koste van de werkgelegenheid van werknemers van Veerman zoveel mogelijk geld in de wacht proberen te slepen”. De slachtoffers en nabestaanden hebben voor € 150 miljoen beslag laten leggen op Veermans bezittingen, om eventuele schade-uitkeringen veilig te stellen.
„Zelfs werd ons verweten dat Veerman door ons toedoen geen brood meer kon kopen.” De BSNV stelt bij de beslaglegging „heel zorgvuldig” te hebben geopereerd. „Zo is er geen beslag gelegd op bedrijven van Veerman die niet betrokken zijn bij de horeca-exploitatie. Daar is bewust van afgezien om te voorkomen dat zijn werknemers de dupe zouden worden. Het beslag is alleen gelegd om de rechten van getroffenen veilig te stellen. Niet om Veerman schade toe te brengen.”
Zeer wrang is dat de 214 slachtoffers en nabestaanden bedreigd worden door een Volendammer opdat rij hun beslaglegging intrekken. Volgens de BSNV werkt een dorpsgenoot als „een soort stalker”, die slachtoffers en nabestaanden onder druk zet om af te zien van een schadeclaim. „We kunnen niet bewijzen namens wie hij werkt”, is het enige dat Binken kwijt wil over deze figuur. „Maar we hebben sterke vermoedens.” De keiharde juridische strijd zorgt alleen voor méér schade, stellen de nabestaanden en slachtoffers. „Wij blijven met de brokken achter, als de advocaten hun gepeperde declaraties hebben getoucheerd. Zij lijmen die brokken niet. Die advocaten weten amper wat ze aanrichten in ons dorp.” De BSNV houdt er rekening mee dat een van de partijen direct hoger beroep aantekent na de uitspraak eind volgende week. „Mogelijk gaat deze zaak door tot aan de Hoge Raad.”